19 Φεβρουαρίου …
Αγία Φιλοθέη η Αθηναία …
Ὅρπηξ Ἀθηνῶν ἐστιν ἡ Φιλοθέη ,
Ἐχθρὸν βαλοῦσα σταυροῦ τῇ πανοπλίᾳ …
Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα , οι Ευσεβείς γονείς της
ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου …
Η μητέρα της ήταν στείρα , η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθεια της στον Ναό Της Θεοτόκου για να Προσευχηθεί , μετά από Θερμή και συνεχή Προσευχή την πήρε για λίγο ο ύπνος ,
Είδε Θαυμαστό Όραμα , Φως Ισχυρό και Λαμπρό βγήκε από την Εικόνα Της Θεομήτορος , εισήλθε στην κοιλιά της , όταν ξύπνησε έκρινε ότι σήμαινε την ικανοποίηση του αιτήματος της …
Ο Κύριος ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που τον σέβονται και Τον αγαπούν , άκουσε και την Δέηση της , μετά από λίγο καιρό έμεινε έγκυος , έφερε στον κόσμο Την μονάκριβη Θυγατέρα της ,
μαζί με την Χριστιανική ανατροφή έδωσαν στην Μοναχοκόρη τους κάθε δυνατή για την εποχή εκείνη μόρφωση …
Η Ρηγούλα , η Ρεβούλα , δηλαδή Παρασκευούλα , αυτό ήταν το όνομα της προτού γίνει Μοναχή , όσο μεγάλωνε τόσο Πρόκοπτε κατά την ψυχή όπως λέει το Συναξάρι Της ,
σε ηλικία δέκα τεσσάρων χρονών οι γονείς της την πάντρεψαν παρά τη θέληση της , με έναν από τους Άρχοντες της Αθήνας …
Όταν Πέθαναν οι γονείς της και ο σύζυγος της , ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει έναν μεγάλο Πόθο Της ,
Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό , γίνεται Μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη …
Με Εντολή Του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου , τον οποίο Είδε σε Όραμα οικοδόμησε γυναικείο Μοναστήρι με κελιά , στο οποίο έδωσε το όνομα Του Αγίου για να τον Τιμήσει ,
το Μοναστήρι Του Αγίου Ανδρέα σωζόταν στην Αθήνα με την Χάρη Του Θεού …
Μετά την κοίμηση Της Οσίας Φιλοθέης σεμνυνόταν με τον Θησαυρό του Τιμίου και Αγίου Λειψάνου Της ,
το οποίο ήταν Αποθησαυρισμένο και Εναποθετημένο στο δεξιό μέρος του Ιερού Βήματος , όπου το Ασπάζονταν με Ευλάβεια οι Χριστιανοί …
Η Φιλοθέη παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων , οικοδομεί Φιλανθρωπικά Ιδρύματα , Νοσηλευτήρια , Ορφανοτροφεία , σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων , διὰ να ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των ,
εκεί έβρισκαν Προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά , οι άρρωστοι Θεραπεία , οι πεινασμένοι τροφή , οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή …
Το Έργο Της κατά βάση ήταν Εθνικό και Θρησκευτικό , ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα ,
Αδιαφιλονίκητη Ιστορική Επιβεβαίωση για το Έργο παρέχει η αλληλογραφία Της Φιλοθέης με την Γερουσία της Βενετίας το 1583 μ.Χ. , από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια …
Η δράση της εξαγρίωσε τους Τούρκους , Την συλλαμβάνουν , με Πνευματική Ανδρεία Ομολογεί ,
Εγώ διψώ να υπομείνω για το όνομα Του Χριστού , τον οποίο Λατρεύω , Προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά ως Θεό Αληθινό και Άνθρωπο Τέλειο , θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το Στεφάνι του Μαρτυρίου …
Μετά την Ηρωική της απάντηση προς τους κατακτητές , όλοι Πίστευαν ότι η Πανευτυχής και Φερώνυμη Φιλοθέη θα Τελειούτο διά του Μαρτυρικού Θανάτου ,
κατά Θεία Βούληση πήγαν Χριστιανοί , καταπράυναν τον Ηγεμόνα και πέτυχαν να Την ελευθερώσουν …
Η Φιλοθέη επέστρεψε αναίμακτη στο Μοναστήρι Της , φρόντιζε όχι μόνο για την σωτηρία της ψυχής της αλλά και των άλλων , τους Ενάρετους τους στερέωνε στην Αρετή , τους αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στην Μετάνοια ,
πήγε στην Τζια – Κέα όπου είχε οικοδομήσει Μετόχι , κατήχησε Θεαρέστως τις Ασκούμενες Αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της Μοναστικής ζωής , ολοκλήρωσε το Έργο Της και επέστρεψε στην Αθήνα …
Έφθασε στην Τελειότητα , στην Πράξη και στην Θεωρία , Αξιώθηκε από Τον Θεό να Επιτελεί Θαύματα ,
στις 2 Οκτωβρίου του 1588 μ.Χ. πήγαν στο Μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια , πέντε Τούρκοι ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή …
Εορταζόταν η Μνήμη Του Αγίου Ιερομάρτυρα Διονυσίου του Αρεοπαγίτου , η Φιλοθέη μαζί με τις άλλες Αδελφές βρίσκονταν στον Ιερό Ναό επιτελώντας Αγρυπνία , εισέβαλαν στο Ναό ,
άρπαξαν Την Μάρτυρα , την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα , την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από την Μονή , στα δεξιά της Εισόδου σώζεται η κολόνα όπου δέθηκε και μαστιγώθηκε …
Οι Μοναχές Την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα ,
η Αγία Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματα Της στις 19 Φεβρουαρίου του 1589 μ.Χ. …
Είκοσι ημέρες μετά από την Κοίμηση Της , ο Τάφος Ευωδίαζε , όταν έγινε η Ανακομιδή το Τίμιο Λείψανο Της Βρέθηκε σώο και Ακέραιο , ήταν γεμάτο με Ευωδιαστό Μύρο ,
Τρανή και Λαμπρή Απόδειξη της Θεάρεστης και Ενάρετης Πολιτείας της , προς Δόξα Του Θεού και Καύχημα της Πίστεως μας …
Γεγονός που αποτελούσε Εμφανή Μαρτυρία και Απόδειξη της Αγιότητας Αυτής , το παράδειγμα της να Αφιερωθεί στον Χριστό , το ακολουθούν και άλλες νέες , η Μονή Της Οσίας Φιλοθέης έφθασε να έχει διακόσιες Αδελφές ,
στο Μνήμα Της επάνω βρεθήκανε γραμμένα τα εξής Λόγια , Φιλοθέης υπό σήμα τόδ’ αγνής κεύθει σώμα , ψυχήν δ’ εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων …
Ο Νεόφυτος ο Μητροπολίτης Αθηνών εξέτασε και ερεύνησε τα κατά τον Βίο και το Μαρτύριο Της , Σύνταξε αναφορά στο Πατριαρχείο μαζί με τους Επισκόπους Κορίνθου και Θηβών
και με τους Προκρίτους της Αθήνας για να Τάξει Την Οσία Φιλοθέη στους Χορούς Των Αγίων …
Στο Συνοδικό Έγγραφο είναι γραμμένα ,
Eπειδή εδηλώθη ασφαλώς ότι το Θειότατον Σώμα Της Οσιωτάτης Φιλοθέης ευωδίας πεπληρωμένον εστί και μύρον διηνεκώς εκχείται , αλλά και τοις προσιούσι τε ασθενέσι τε και θεραπείας δεομένοις την ίασιν δίδωσι , τούτου χάριν έδοξε ημίν τε και πάση τη Ιερά Συνόδω των καθευρεθέντων ενταύθα αρχιερέων συγγραφήναι και ταύτην εν τω χορώ Των Οσίων και Αγίων Γυναικών, ώστε κατά έτος τιμάσθαι και πανηγυρίζεσθαι …
Η Φιλοθέη Ανακηρύχθηκε Αγία επί Οικουμενικού Πατριάρχου Ματθαίου B ΄ 1595 – 1600 μ.Χ. ,
Την Ακολουθία της έγραψε Σοφός και Ευλαβής άνθρωπος που ονομαζόταν Ιέραξ …
Ανάμεσα στα ωραία Εγκώμια είναι και το ,
Δαυΐδ γαρ το πράον έσχες και Σολομώντος , σεμνή , την σοφίαν , Σαμψών την ανδρείαν , και Aβραάμ το φιλόξενον , υπομονήν τε Ιώβ , του Προδρόμου δε θείαν άσκησιν …
Το Λείψανο Της Οσίας , πλην της Κάρας , η οποία έχει χαθεί , Βρίσκεται Αδιάφθορο στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών ,
Ένας Δάκτυλος Της Αγίας Βρίσκεται στην Ομώνυμη Μονή Εκάλης Αττικής …….
Απολυτίκιο …
Ὅσιων τὴν ἔλλαμψιν , εἰσδεδεγμένη σεμνή , τὴν πάλιν ἐφαίδρυνας , τῶν Ἀθηναίων τὴ σῆ , ἀσκήσει καὶ χάριτι , σὺ γὰρ ἐν εὐποιίαις , διαλάμπουσα Μῆτερ , ἤθλησας δι’ ἀγάπην , εὐσεβῶς τοῦ πλησίον διὸ σὲ ὢ Φιλοθέη , Χριστὸς ἐδόξασε …….
