4 Απριλίου …
Αγία Φερφούθη μετά της Αδελφής και ανιψιάς της …
Εις Την Φερφούθα …
Ἁπλῆν με πλάττεις , Χριστὲ διπλὲ τὴν φύσιν ,
Ἔχεις δὲ πρισθεῖσάν με διπλῆν Φερβούθαν …
Εις Την αυταδέλφην και την παιδίσκην αυτής …
Δούλας ἀληθεῖς Δεσπότου Θεοῦ δύο ,
Δούλην τε καὶ Δέσποιναν ἔπρισε πρίων …
Έζησαν τον 4ο Αιώνα στα χρόνια του Βασιλιά Κωνσταντίνου , όταν Βασιλιάς στην Περσία ,
ήταν ο Σαπώρ ο Β’ …
Η Φερφούθα ήταν ανιψιά του Ιερομάρτυρα Επισκόπου Συμεών , ο οποίος μαζί με άλλους χίλιους Μάρτυρες ,
επισφράγισε την Αγία ζωή του με Μαρτυρικό Θάνατο , Άξιο του καλού Ποιμένος …
Η Περσίδα Βασίλισσα αρρώστησε , γυναίκες απέδωσαν την αρρώστια της στις μαγικές ενέργειες Της Περσίδας Φερφούθης και της Αδελφής της ,
συνελήφθησαν , υποβλήθηκαν σε ανάκριση , απολογήθηκαν λέγοντας ότι ήταν αθώες , διότι Ασπάζονταν την Χριστιανική Πίστη , που καταδικάζει τις μαγείες …
Η ενοχή τους δεν αποδείχτηκε , η δήλωση ότι ήταν Χριστιανές κίνησε την δυσμένεια του Κριτή εναντίον τους , έτσι σαν δήθεν μάγισσες και Χριστιανές καταδικάστηκαν σε θάνατο ,
μαζί καταδικάστηκε και η κόρη της αδελφής Της Φερφούθης , η ανιψιά της ήταν νεαρότατο κοριτσάκι …
Την Αγία Φερφούθη μετά της Αδελφής και ανιψιάς της , τις πριόνισαν κάθετα από το λαιμό μέχρι τα πόδια ,
έτσι όπως ήταν διχοτομημένα τα σώματα τους τα κάρφωσαν πάνω σε ξύλα …
Η λέξη πόνος δεν μπορεί να αποδώσει τη φρίκη του Μαρτυρίου , το οποίο υπέστησαν ζωντανές , για την Αγάπη Του Χριστού και την αλήθεια του ,
για να μείνουν σταθερές σε όσα Πίστευαν και ζούσαν , σε όσα Οι ίδιες Δίδασκαν στο περιβάλλον τους …
Υπέμειναν το φοβερότερο Μαρτύριο , για να μην χωρισθούν από Τον Χριστό , το γράφει και Ο Απόστολος Παύλος ,
Τίς ἡμας χωρίσει ἀπό της ἀγάπης του Χριστού , θλίψις , η στενοχώρια , η διωγμός , η λιμό, η γυμνότης , η κίνδυνος , η μάχαιρα , Ρωμ. η΄ 35 …
Ισχύει και για Αυτές ότι Βεβαίωσε Ο Κύριος για Τους Επισκόπους Περγάμου και Σάρδεων ,
Ότι κρατείς το όνομα μου και ουκ ηρνήσω τήν Πίστιν μου , Ομολογήσω το όνομα σου ενώπιον Του Πατρός μου και ενώπιον Των Αγγέλων Αυτού , Ἀποκ . β΄ 13 , γ΄ 5 …….
Απολυτίκιο …
Ἡ ἀμνάς σου Ἰησοῦ , κράζει μεγάλῃ τῇ φωνῇ , σὲ Νυμφίε μου ποθῶ καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου καὶ πάσχω διὰ σέ , ὡς βασιλεύσω σὺν σοί καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ , ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί , ἀλλ’ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι , Αὐτῆς πρεσβείαις , ὡς ἐλεήμων , σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
