21 Νοεμβρίου …
Όσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο Δια Χριστόν Σαλός …
Ο Όσιος Προκόπιος γεννήθηκε το 1568 μ.Χ. στο χωριό Κοριανκισκόι ,
στην Ρωσική πόλη Βιάτκα …
Σε ηλικία δώδεκα χρονών χτυπήθηκε από κεραυνό , τον άφησε αναίσθητο , Τον πήγαν στον Ηγούμενο της Μονής της Κοίμησης Της Θεοτόκου , Άγιο Τρύφωνα ,
Ο οποίος Προσευχήθηκε και με την Βοήθεια Του Θεού τον έκανε καλά …
Πήγε σε γειτονικό χωριό και υπηρέτησε τον Ναό της Αγίας Αικατερίνης κοντά στον Άγιο Ιλαρίωνα ,
οι γονείς του Μάξιμος και Ειρήνη ήταν φτωχοί αγρότες , θέλησαν να παντρέψουν Τον Προκόπιο …
Εκείνος θέλοντας να αποφύγει το γάμο έφυγε για την πόλη Βιάτκα , έκανε τον τρελό , Αποφάσισε την δια Χριστό Σαλότητα , άρχισε να τριγυρνά στους δρόμους και να κοιμάται οπουδήποτε ,
σταμάτησε να μιλά , συνεννοούνταν με τους άλλους μόνο με νοήματα που έκανε με τα χέρια Του …
Μιλούσε με τον Πνευματικό του Πατέρα , Ιερέα Ιωάννη του Ναού της Αναλήψεως , ήταν ο μόνος που γνώριζε για την Άσκηση Του ,
αξιοσημείωτο είναι ότι Ο Προκόπιος Εξομολογούνταν και Κοινωνούσε κάθε Κυριακή …
Του έδιναν ρούχα για να ζεσταίνεται , τα φόραγε λίγο δείχνοντας υπακοή , μετά τα έδινε σε φτωχούς ,
επισκέπτονταν τα Νοσοκομεία , έδινε συμβουλές σε όσους τον ρωτούσαν με Προφητικά σημάδια …
Ο Διοικητής της πόλης και η σύζυγος του Τον Ευλαβούνταν , τον πήραν σπίτι τους , τον έπλυναν και Τον έντυσαν με καθαρά ρούχα , Ο Προκόπιος βλέποντας την καλή τους προαίρεση , δέχτηκε την φιλοξενία τους ,
μετά από λίγες μέρες ξαναβγήκε στους δρόμους και κυλίστηκε στις λάσπες , έσκισε τα καινούρια Του ρούχα και συνέχισε να ζει όπως επιθυμούσε …
Πήγε στο Ναό του Τιμίου Προδρόμου , σε γειτονική πόλη , έπιασε από το μπράτσο τον Κορνήλιο την ώρα που έψαλλε και τον έσυρε μπροστά από την ωραία Πύλη στο Ιερό ,
ο Κορνήλιος μετά από έξι χρόνια Χειροτονήθηκε Ιερέας …
Ο Όσιος Προκόπιος έζησε με την Άσκηση της Σαλότητας για τριάντα χρόνια ,
μέχρι την Ειρηνική κοίμηση Του στις 21 Δεκεμβρίου του 1627 μ. Χ. …
Ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι της Κοιμήσεως Της Θεοτόκου της πόλης Βιάτκα , τα Λείψανα Του βρίσκονται στο Μοναστήρι ,
ο Βίος Του Οσίου γράφτηκε τον 17ο Αιώνα μ.Χ. …….
