30 Απριλίου …
Άγιος Ιγνάτιος Επίσκοπος Σταυρουπόλεως …
Ο Άγιος Ιγνάτιος – Μπριαντσιανίνωφ γεννήθηκε το 1807 μ.Χ. στην κωμόπολη Ποκρόφσκ της επαρχίας Βολογκντά της Ρωσίας από οικογένεια ευγενών ,
το κατά κόσμον όνομα του ήταν Δημήτριος …
Ο τόπος που μεγάλωσε Ο Δημήτριος, ήταν γεμάτος από Μονές και Σκήτες , για αυτό τον λόγο ονομαζόταν Θηβαΐδα της Ρωσίας ,
το Πνευματικό αυτό περιβάλλον επέδρασε στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του και στην καλλιέργεια της Ευσέβειας του …
Ο πατέρας του τον έγραψε στην Αυτοκρατορική Σχολή Πολέμου στην Αγία Πετρούπολη , παρά την πρόοδο του , εκείνος επιθυμούσε να γίνει Μοναχός και να Ακολουθήσει το δρόμο της Μοναχικής Πολιτείας ,
αφορμή για αυτό έδωσε μια σοβαρή ασθένεια του το 1827 μ.Χ. …
Ο Δημήτριος ήταν είκοσι ετών , τον έκανε να παραιτηθεί από την Σχολή παρά τις αντιρρήσεις των Αξιωματικών ,
Εγκαταβιώνει στην Μονή Του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ στην Πετρούπολη …
Συνδέεται Πνευματικά με Τον Στάρετς Λεωνίδα της Όπτινα , ο οποίος διέμενε εκείνο τον καιρό στην Μονή , στην συνέχεια πήγε στην Μονή Του Αγίου Κυρίλλου Πετρουπόλεως , όπου γνώρισε Τον Στάρετς Θεοφάνη ,
έμεινε τέσσερα χρόνια για να καταλήξει κοντά στον Γέροντα του Λεωνίδα στην Μονή της Όπτινα …
Κείρεται Μοναχός το 1831 μ.Χ. και ονομάζεται Ιγνάτιος , αργότερα Χειροτονείται Διάκονος και Πρεσβύτερος ,
αρχίζει τον έντονο Πνευματικό του Αγώνα …
Σε Αυτόν αναφέρεται Ο Γέρων Σωφρόνιος που γράφει , η Χριστιανική τελειότητα έγκειται στην εσωτερική εγκάρδια καθαρότητα ,
Χάρη στην οποία Εμφανίζεται Ο Θεός να Αποκαλύπτει την διαμονή του μέσα στη καρδιά , με πολλά Χαρίσματα του Πνεύματος …
Εκείνος που απέκτησε την Τελειότητα αυτή γίνεται φορεύς Φωτός , εκπληρώνοντας την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον όχι με σωματική υπηρεσία , αλλά με την Διακονία του Πνεύματος ,
καθοδηγώντας τους σωζομένους , εγείροντας αυτούς από την πτώση και Θεραπεύοντας τις ψυχικές τους πληγές …
Ο χορός των Μοναχών έδωσε στην Εκκλησία Ποιμένες , οι οποίοι όχι με επιτηδευμένους λόγους ανθρώπινης σοφίας αλλά με τους Λόγους του Πνεύματος ,
που επικυρώνονταν με Θαύματα , Ποίμαναν και στερέωναν την Εκκλησία …
Ιδού γιατί η Εκκλησία μετά την περίοδο Των Μαρτύρων επεκτάθηκε στην έρημο , εκεί Βρίσκεται η Τελειότητα της Εκκλησίας ,
η Πηγή του Φωτός της και η κύρια Δύναμη της στρατευόμενης Εκκλησίας …
Με εντολή του Τσάρου Νικολάου καλείται στην Αγία Πετρούπολη Ο Ιγνάτιος , αναλαμβάνει Ηγούμενος της Μονής Του Αγίου Σεργίου ,
παραιτείται από όλα τα αξιώματα που είχε στην Εκκλησία και αποσύρεται στην ησυχία της Μονής της Όπτινα …
Η Εκκλησία τον καλεί να την Διακονήσει ως Επίσκοπος Σταυρουπόλεως , Καυκάσου και Ευξείνου Πόντου ,
η Πνευματική του Δραστηριότητα δεν σταματά , εκείνη την περίοδο θα γράψει και το περίφημο Έργο του , Προσφορά εις τον σύγχρονο Μοναχισμό …
Στο οποίο αποτυπώνεται η Αγιότητα της υπάρξεως του , λόγοι ασθενείας τον αναγκάζουν να παραιτηθεί από τον Επισκοπικό Θρόνο ,
Αποσύρεται στην Μονή Του Αγίου Νικολάου στο Μπαμπάεβο …
Ο Άγιος Ιγνάτιος έζησε ως απλός Μοναχός ,
Κοιμήθηκε Οσίως με Ειρήνη το 1867 μ.Χ. , σε ηλικία εξήντα ετών …….
Απολυτίκιο …
Του Χριστού ο εκλεκτός αγαπημένος ώφθης , πολλοίς θλίψεσι και αδιαλείπτω προσευχή Αυτώ προσκολληθείς και την χάριν του Αγίου Πνεύματος κτησάμενος , διδάσκαλος υπογραμμός των ανθρώπων εγένου , Μνήσθητι ημών , Άγιε Ιεράρχα Ιγνάτιε , ο Θεοφόρος της Ρωσίας , ίνα ταις διδαχαίς και λιταίς σου μετάνοιαν σωτήριον εύρωμεν και καρδιακή αγάπη Χριστού οικείοι γενώμεθα …….
