11 Οκτωβρίου …
Ο Όσιος Σάββας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1280 μ.Χ. ,
από Ενάρετους γονείς οι όποιοι Μόνασαν …
Ονομαζόταν κατά κόσμον Στέφανος , έλαβε Μόρφωση , Αγάπησε Θερμά την Αρετή , την σωφροσύνη , την εγκράτεια
και την ταπείνωση , ήταν σε όλους πολύ αγαπητός …
Νέος εγκαταλείπει πατρική αγάπη , πηγαίνει στο Άγιον Όρος , εισέρχεται στον Ιερό Άθωνα , τον πρόξενο των καλυτέρων Αγαθών , τίθεται στην υπακοή σεβάσμιου
και έμπειρου Γέροντα στην περιοχή των Καρυών σε κελί Βατοπεδινό , στην κουρά Του λαμβάνει το όνομα Σάββας …
Υπόμεινε καρτερικά την αυστηρότητα του Γέροντα Του και την σκληρότητα της υπερβολικής του εγκράτειας ,
η πείνα , η δίψα , η ολονύκτια Αγρυπνία , η ορθοστασία και η Δέηση Τον συνόδευαν πάντοτε …
Ο Σάββας λόγω της μεγάλης Του ταπεινοφροσύνης , αρνήθηκε να δεχθεί την Ιεροσύνη ,
βλέποντας πως δεν εισακούεται , την ημέρα της Χειροτονίας του κρύφθηκε σε μέρος που αδυνατούσαν να Τον ανακαλύψουν …
Χαρακτηριστικά γεγονότα Φανερώνουν το μέγεθος της ανυπόκριτης φιλαδέλφειας Του και τις κολακείες των γνωστών , φίλων και συγγενών ,
αναχωρεί για τα Νησιά Λήμνο , Λέσβο και Χίο , καταλήγει στη Μικρά Ασία στην Έφεσο , επισκέπτεται την Πάτμο και άλλα Νησιά , καταλήγει στη Κύπρο …
Μετά από Θερμή Προσευχή αποφασίζει να ακολουθήσει την δύσκολη οδό της δια Χριστό Σαλότητος ,
Ο Σάββας απορρίπτοντας όλα τα ρούχα Του , περιφερόμενος στα βουνά άστεγος και γυμνός , αλλά και στις πόλεις άγνωστος , αμίλητος , άσιτος και απρόσιτος …
Νεκρός για τον κόσμο ζούσε με συνεχή Νηστεία , έφθανε να τρώει μια φορά την εβδομάδα μόνο άγρια χόρτα , δεν είχε στρώμα , στέγη , ένδυση , ζούσε μια ζωή σπάνια , υπερφυή , απερίγραπτη , ασυνήθιστη και απίθανη ,
εκτεθειμένος στον καύσωνα , στο ψύχος , στην καταιγίδα , στην νεροποντή , τον άνεμο , τα θηρία , τα ερπετά , την στέρηση απορούσε κανείς πως δεν Τον επισκεπτόταν ο θάνατος …
Έτσι έγινε Θαυμαστός στους Αγγέλους και μισητός στους δαίμονες , αρκετοί Τον θεωρούσαν παράφρονα , τον περιφρονούσαν και απομακρύνονταν από κοντά Του ,
στη συνέχεια άρχισαν να τον σέβονται και να Τον Τιμούν , διατηρούσε τη σιωπή , την νίψει , την Προσευχή και την ταπείνωση , έφθασε καιρός που η περιφρόνηση , η κακομεταχείριση και η υβρεολόγια μετατράπηκε σε Θαυμασμό , Δόξα και Τιμή για Τον Σάββα …
Ο Ευλαβής κυπριακός Λαός άρχισε να Τον Τιμά ως Άγιο , ενώ ακόμη ζούσε με ιδιαίτερη Αγάπη , η τιμή όμως ενοχλούσε υπερβολικά Τον άνθρωπο Του Θεού ,
έτσι αποφάσισε την αναχώρηση από τη Μεγαλόνησο , όπου έζησε πολύ καιρό με Θαυμαστούς Αγώνες …
Βαρύ πένθος κατέλαβε τους Κύπριους με την Αποχώρηση Του , Ο Σάββας έφθασε στους Αγίους Τόπους ,
όπου έγινε ταπεινός Προσκυνητής του Παναγίου Τάφου και των άλλων Προσκυνημάτων …
Επισκέφθηκε το Θεοβάδιστο όρος Σινά ως αρχάριος , ανίδεος με την ανυπέρβλητη και πρωτοφανή μετριοφροσύνη Του , επιστρέφει στα Ιεροσόλυμα , εγκλείεται στα Ασκητήρια πέραν του Ιορδάνη Προσευχόμενος Θερμά και Αδιάλειπτα ,
οι δαίμονες ξεσήκωσαν δυνατό πόλεμο εναντίον Του , είχαν να κάνουν με Άφοβο και γενναίο Αθλητή του Πνεύματος , που δεν κάμπτεται , δεν δειλιάζει εύκολα …
Παρά την σωματική Του καχεξία , την αδυναμία και τους δαιμονικούς δαρμούς , η καρδιά Του Σάββα μένει προσηλωμένη στον Κύριο της Δόξης ,
που Τον Αξιώνει άρρητης Θεοψίας και Θείας Φωτοχυσίας , η αγάπη Του ήταν μεγάλη για την αφάνεια , την ασημότητα , την αδοξία και την μυστικότητα …
Εισήλθε στην Μονή Του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου , όπου έγινε γνωστός , Του απέδωσαν μεγάλες Τιμές Μοναχοί και Λαϊκοί που συνέτρεξαν να Τον δουν ,
εκείνος όμως έμεινε ατάραχος στην ησυχία και την Προσευχή , αντιστεκόμενος σταθερά στις δαιμονικές πλεκτάνες , οι δαίμονες τα έχασαν μαζί του με την μόνιμη ανδρεία στάση του και την υπέρμετρη άσκηση Του …
Η Θεία Χάρη που είχε μέσα του Τον έκανε να Επιτελεί Θαύματα , να ημερεύει λιοντάρια και να Τον υπακούν ,
με Θεϊκή δια Αγγέλου εντολή αναχώρησε από το Μοναστήρι , οι Μοναχοί Τον αποχωρίσθηκαν θλιμμένοι …
Στα Ιεροσόλυμα Τον υποδέχθηκαν με μεγάλες Τιμές , πορεύθηκε προς την Δαμασκό και την Αντιόχεια της Συρίας , στον δρόμο Του συνάντησε μια γυναίκα με το νεκρό παιδί της στην αγκαλιά της ,
βλέποντας τα δάκρυα της και τις παρακλήσεις της το Ανάστησε ,. για να αποφύγει τις Τιμές αναχώρησε αμέσως αλλάζοντας δρόμο …
Με πλοίο Ο Σάββας έφθασε στη Κρήτη , Ασκήθηκε στα έρημα βουνά της με Θαυμαστό και υπεράνθρωπο τρόπο ώστε να ασθενήσει , μετέβη στην Εύβοια , στην Πελοπόννησο , στην Αθήνα , στην Μακεδονία , στην Θράκη , στην Ηράκλεια
και στην Κωνσταντινούπολη , όπου παρέμεινε σιωπηλός και έγκλειστος στην Μονή Του Αγίου Διομήδους …
Η φήμη Του δεν μπόρεσε να κρυφτεί , Τον αναζήτησε ο Πατριάρχης Ησαΐας και ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ ο Παλαιολόγος ,
Του ζητήθηκε και υπέγραψε ορθή Ομολογία Πίστεως , που καταλύσει τους πάντες και τους κάνει να τον Τιμούν και να Τον μεγαλύνουν …
Επέστρεψε στο Άγιον Όρος , το περιόδευσε σιωπηλός , μετέβη στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου όπου είχε επιστρέψει και ο Γέροντας Του που είχε Μακάρια Αναπαυθεί ,
Ο Ταπεινόφρων Σάββας προτίμησε την υπακοή , έλυσε την σιωπή Του , έγινε ξανά Εκκλησιαστικός , ψάλτης , αναγνώστης , τραπεζάρης και νοσοκόμος , σε όλα τα Διακονήματα ήταν πρόθυμος , ακριβής , προσεκτικός και αποδοτικός , όλη η Βατοπαιδινή Αδελφότητα Τον παρακαλούσε να δεχθεί την Ιεροσύνη , μα στάθηκε αδύνατον …
Ο Σάββας κατόπιν Ουρανίων Αποκαλύψεων έγινε ορθός υπερασπιστής των δογμάτων , αυστηρός επιτιμητής του δεύτερου Ιούδα και Αρείου , Γρηγορίου Ακινδύνου , ακολούθου του Βαρλαάμ ,
ήταν σύμβουλος του Αυτοκράτορα Ιωάννου ΣΤ΄ του Καντακουζηνού , τον όποιο στήριζε με τις Προσευχές Του , υπήρξε υπέρμαχος της Ορθοδοξίας …
Ο Αυτοκράτορας πρότεινε στην Εκκλησία την εκλογή Του Σάββα ως Πατριάρχη , όλοι συμφώνησαν απόλυτα ,
Εκείνος όμως επίμονα αρνήθηκε , ως απαθής έφθασε στην Αρίστη ταπεινοφροσύνη και στο μέγα της Αγάπης Μυστήριο …
Προ είδε το Τέλος Του , το ανάφερε στον μαθητή του , λέγοντας του Λόγους περί ταπεινοφροσύνης ,
Ο Όσιος Σάββας Κοιμήθηκε Ειρηνικά το 1349 μ.Χ. …
Τον Οκτώβριο του 1840 μ.Χ. , όταν γίνονταν επισκευές στο Οστεοφυλάκιο του Κοιμητηρίου της Μονής Βατοπαιδίου ,
Βρέθηκαν τα Οστά ενός Μοναχού να Ευωδιάζουν , ήταν Του Οσίου Σάββα …….
