26 Ιουνίου …
Όσιος Δαβίδ από την Θεσσαλονίκη …
Δαυῒδ συνήφθης τῷ πάλαι Δαυῒδ νέε , Ἄλλον Γολιὰθ σαρκικά κτείνας πάθη , Ἕκτῃ ἐξεπέρησε πύλας βίου εἰκάδι Δαυΐδ …
Ο Όσιος Δαβίδ καταγόταν από την βόρεια Μεσοποταμία , γεννήθηκε το 450 μ.Χ. …
Πήγε στη Θεσσαλονίκη μαζί με τον Μοναχό Αδολά , Ο Δαβίδ εισήλθε αρχικά στη Μονή Των Αγίων Μαρτύρων Θεοδώρου και Μερκουρίου , επιλεγόμενη Κουκουλλιατών ,
το προσωνύμιο Κουκουλλιατών δηλώνει τους Μοναχούς που έφεραν κουκούλιο , αν κρίνει κανείς από τις σωζόμενες Απεικονίσεις Του Οσίου , δηλαδή ριγμένο στους ώμους …
Τα παραδείγματα Των Αγίων Ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης , ιδιαιτέρως Του Προφήτου και Βασιλέως Δαβίδ , ο οποίος τριετῆ χρόνον ᾐτήσατο , ἵνα δοθῇ αὐτῷ χρηστότης και παιδεία και σύνεσις ,
ώθησαν Τον Δαβίδ να αποφασίσει να καθίσει σε δένδρο αμυγδαλιάς μέχρι Ο Κύριος να του Αποκαλύψει το Θέλημα του , να του χαρίσει σύνεση και ταπείνωση …
Εμφανίσθηκε στον Δαβίδ , Άγγελος Κυρίου , ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι Εισακούσθηκε η Παράκληση του και η Δοκιμασία του ως Δενδρίτου Ασκητού έληξε ,
του είπε να κατέλθει από το δένδρο και να συνεχίσει τον Ασκητικό του Βίο σε Κελί αίνων και Ευλογών Τον Θεό , κοινοποίησε την Οπτασία αυτή στους μαθητές του , ζητώντας την βοήθεια τους για την κατασκευή του Κελιού του …
Μετά από χρόνια εγκλεισμού Ο Δαβίδ εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στο Φως του ήλιου , η μορφή του είχε αλλάξει , τα μαλλιά του είχαν μακρύνει μέχρι την οσφύ αυτού και τα γένια του μέχρι τα πόδια του ,
Το Άγιο πρόσωπο του Έλαμπε σαν τις ακτίνες του ήλιου , συνοδευόμενος από δύο μαθητές του , τον Θεόδωρο και τον Δημήτριο απέπλευσε προς την Βασιλεύουσα …
Η φήμη του είχε προστρέξει , όταν έφθασε εκεί όλη η Πόλη τον υποδέχθηκε , η υποδοχή του από Την Θεοδώρα σύζυγο του Ιουστινιανού , καθώς οι Τιμές και ο σεβασμός της προς το πρόσωπο Του Δαβίδ , προκάλεσαν τον Θαυμασμό όλων των παρισταμένων ,
όταν επέστρεψε ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός τον προσκάλεσε ενώπιον της συγκλήτου …
Ο Δαβίδ παρουσιάσθηκε στην σύγκλητο κατά τρόπο Θεαματικό , κρατώντας στα χέρια του Φωτιά με Θυμίαμα που δεν κατάκαιγε την σάρκα του ,
το παράστημα του καθώς και το προφανές Θαύμα επέβαλε σε όλους κλίμα Δέους και Κατανύξεως …
Ο Βασιλέας πρόθυμα ικανοποίησε το αίτημα του με σπουδή , κομίζοντας τα αγαθά νέα , Εκείνος απέπλευσε για την Θεσσαλονίκη , όμως έμελλε να είναι το τελευταίο του ταξίδι …
Ο Όσιος Δαβίδ Παρέδωσε το Πνεύμα του στον Θεό ,
μεταξύ των ετών 535 – 541 μ.Χ. …
Η Είδηση της Αφίξεως Του Ιερού Λειψάνου Του Οσίου κάτω από τις συνθήκες αυτές συγκλόνισε ολόκληρη την πόλη της Θεσσαλονίκης ,
Το Σκήνωμα Του Οσίου Δαβίδ κατατέθηκε στον τόπο όπου είχαν αποτεθεί Τα Ιερά Λείψανα Των Μαρτύρων Θεοδούλου και Αγαθόποδος …
Ο Αρχιεπίσκοπος Αριστείδης με Θλίψη όρισε πάνδημη Κηδεία ,
Το Λείψανο Του Οσίου Δαβίδ Ενταφιάστηκε στη Μονή του των Απροΐτων , σύμφωνα με την επιθυμία του …
Εκατόν πενήντα χρόνια μετά την Κοίμηση Του Οσίου , έγινε μία προσπάθεια για την διάνοιξη του Τάφου , όταν ο Ηγούμενος της Μονής των Απροΐτων Δημήτριος , ἠθέλησεν ἀπὸ πολλὴν πίστιν λαβεῖν τι μέρος εκ Του Αγίου αυτού Λειψάνου ,
μόλις ξεκίνησε η εργασία αυτή , η πλάκα που κάλυπτε τον Τάφο έσπασε και αυτό Θεωρήθηκε ως Φανέρωση του Θελήματος Του Οσίου να μη θιγεί …
Το Ιερό Λείψανο παρέμεινε στην αρχική του θέση μέχρι την εποχή των σταυροφοριών ,
κατά την περίοδο της λατινικής κυριαρχίας του μομφερρατικού οίκου στη Θεσσαλονίκη 1204 – 1222 μ.Χ. …
Το Ιερό Λείψανο μεταφέρθηκε στην Ιταλία και το 1236 μ.Χ. στην Παβία , από όπου Μεταφέρθηκε στο Μιλάνο το 1967 μ.Χ. ,
Το Σεπτό Λείψανο Του Οσίου Δαβίδ Μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη και Κατατέθηκε στην Βασιλική Του Αγίου Δημητρίου στις 16 Σεπτεμβρίου του 1978 μ.Χ. …….
Απολυτίκιο …
Ὡς φοῖνιξ ἐξήνθησας , τῶν ἀρετῶν τοὺς καρπούς , ἀσκήσας ὡς ἄσαρκος , ἀμυγδαλῆς ἐν φυτῷ , Δαβὶδ Πάτερ Ὅσιε , Ὅθεν Θεσσαλονίκη , τοὶς ὀσίοις σου πόνοις , χάριν παρὰ Κυρίου , δαψιλῆ καρπουμένη , γεραίρει ὡς μεσίτην σέ , θερμὸν πρὸς τὸν Κύριον …….
