5 Αυγούστου …
Όσιος Ιωάννης ο Νέος Χοζεβίτης …
Ο Άγιος Ιωάννης , γεννημένος ως Ηλίας Ιακώβ , στις 23 Ιουλίου του 1913 μ.Χ. στο γραφικό χωριό Χωροντίστεα του νομού Βοτοσανίου της Ρουμανίας …
Η ζωή του σημαδεύτηκε από την ορφάνια και τη φτώχεια από νεαρή ηλικία , ο πατέρας του Μάξιμος , σκοτώθηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1914 μ.Χ. και η μητέρα του Μαρία , πέθανε λίγο αργότερα , αφήνοντας τον Ηλία ορφανό σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών …
Η ευσεβής γιαγιά του Μαρία , ανέλαβε την ανατροφή του , σπέρνοντας στην ψυχή του τον σπόρο της Πίστης , η γιαγιά του έχοντας την επιθυμία να γίνει Μοναχή , Προσευχόταν ο εγγονός της να εκπληρώσει τον πόθο της , Διαβάζοντας του Πνευματικά βιβλία , όπως το , Τα Πάθη του Κυρίου , ενστάλαξε στον Ηλία τα Θεία Διδάγματα , σημαδεύοντας τον βαθιά με την Θυσία Του Ιησού …
Μετά τον θάνατο της γιαγιάς του , ο Ηλίας πέρασε στην κηδεμονία ενός θείου του , ο οποίος τον ζήλευε και δεν τον στήριξε , παρά τις δυσκολίες διέπρεψε στις σπουδές του , ολοκληρώνοντας το Λύκειο με άριστα , το 1932 μ.Χ. , η φτώχεια και η στέρηση δεν τον εμπόδισαν να διαπρέψει , αποδεικνύοντας την εσωτερική του δύναμη και την αφοσίωση του στη μάθηση …
Ο Ηλίας , έχοντας ήδη μια ισχυρή Πίστη , Βίωσε μια συγκλονιστική εμπειρία την ημέρα του Πάσχα του 1927 μ.Χ. , Βρέθηκε στον τάφο των γονιών του , όταν είδε οφθαλμοφανώς Τον Αναστημένο Χριστό , Ο οποίος τον παρηγόρησε λέγοντας , Μην κλαις παιδί μου και μην στεναχωριέσαι , διότι να , είμαι μαζί σου , Χριστός Ανέστη , Αυτή η εμπειρία σημάδεψε τη ζωή του , οδηγώντας τον στην κλήση προς τον Μοναχισμό …
Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών , ο Ηλίας βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι , η ακαδημαϊκή πορεία φάνταζε ελκυστική , αλλά η εσωτερική του φωνή τον καλούσε προς τον Μοναχισμό , Ακολουθώντας την καρδιά του , εισήλθε στη Μονή Νεάμτς το 1933 μ.Χ. , σε ηλικία είκοσι ετών , ξεκινώντας ένα ταξίδι Πνευματικής αναζήτησης …
Στη Μονή Νεάμτς , ο Ηλίας αφιερώθηκε στην Προσευχή , τη μελέτη και την Άσκηση , η ζωή στη Μονή ήταν αυστηρή , με έμφαση στην Πνευματική καλλιέργεια και την προετοιμασία για μια ζωή Αφιερωμένη στον Θεό , Καλλιέργησε τις Μοναχικές Αρετές , προετοιμάζοντας τον εαυτό του για μια ζωή απομονωμένη από τον κόσμο …
Το 1936 μ.Χ., έλαβε το Μοναχικό σχήμα με το όνομα Ιωάννης , σηματοδοτώντας μια νέα φάση στη ζωή του , η επιθυμία του να Προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους τον οδήγησε στην Ιερουσαλήμ …
Στην Ιερουσαλήμ , Ο Ιωάννης εγκαταστάθηκε στη Λαύρα Του Αγίου Σάββα , ένα σημαντικό Μοναστικό κέντρο , εκεί αφιέρωσε τον εαυτό του στη μελέτη και τη μετάφραση Πατερικών κειμένων στα Ρουμανικά , η δίψα του για γνώση τον ώθησε να μάθει άπταιστα την Ελληνική γλώσσα , επιτρέποντας του να εμβαθύνει στα Πατερικά κείμενα …
Στη Λαύρα , διακρίθηκε για την Ευλάβεια και την ταπεινοφροσύνη του , η ζωή στη Λαύρα ήταν αυστηρή , με έμφαση στην Πνευματική Άσκηση και την απομόνωση , Ο Ιωάννης βρήκε στην έρημο των Αγίων Τόπων το ιδανικό περιβάλλον για την Πνευματική του αναζήτηση …
Η κλήση Του Ιωάννη προς τον Ασκητικό βίο τον οδήγησε στη Ρουμανική Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου στον Ιορδάνη , εκεί διορίστηκε Ηγούμενος , σηματοδοτώντας μια νέα περίοδο στη ζωή του , η Χειροτονία του σε Διάκονο και Πρεσβύτερο το 1947 μ.Χ. , με την υποστήριξη του Αρχιμανδρίτη Βικτωρίνου , προϊστάμενου της Ρουμανικής Αντιπροσωπείας στα Ιεροσόλυμα , σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας φάσης Πνευματικών αγώνων …
Το 1952 μ.Χ., Ο Ιωάννης αναζήτησε ακόμα μεγαλύτερη ησυχία και απομόνωση στην έρημο του Χοζεβά , εγκαταστάθηκε στο σπήλαιο Της Αγίας Άννας , απομονωμένος από τον κόσμο , Αφιερωμένος ολοκληρωτικά στον Θεό …
Στην έρημο του Χοζεβά , αφιέρωσε τον εαυτό του στην Προσευχή , τη μελέτη των Αγίων Πατέρων και τη συγγραφή Πνευματικών ποιημάτων , η ζωή στην έρημο ήταν σκληρή , με ακραίες καιρικές συνθήκες , αλλά Ο Ιωάννης βρήκε στην απομόνωση την ευκαιρία για βαθιά Πνευματική επικοινωνία με Τον Θεό …
Η φήμη της Αγιότητας του προσέλκυσε πλήθος Πιστών , αναζητώντας καθοδήγηση και παρηγοριά , τα ποιήματα του , γεμάτα Πνευματικά μηνύματα , άγγιξαν τις ψυχές των ανθρώπων , προσφέροντας παρηγοριά και έμπνευση …
Στις 5 Αυγούστου του 1960 μ.Χ. , Ο Άγιος Ιωάννης παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό , σε ηλικία σαράντα επτά ετών , η Κοίμηση του συνοδεύτηκε από συμβολικά γεγονότα , Αγριοπούλια εισήλθαν στο σπήλαιο και κάθισαν πάνω στο σκήνωμά του , ενώ η ψυχή του ανέβηκε στον ουρανό …
Είκοσι χρόνια αργότερα , το 1980 μ.Χ. , μετά από Οράματα και Θαυμαστά σημεία , Το Λείψανο του βρέθηκε Άφθορο και Ευωδιάζον , η ανακάλυψη του Άφθαρτου σκηνώματος του είναι ένα μεγάλο Θαύμα που επιβεβαιώνει την Αγιότητα του …
Το 1980 μ.Χ. ένας Έλληνας Αρχιμανδρίτης από την Αμερική ο οποίος είχε Ασκητέψει με Τον Άγιο Ιωάννη στα νιάτα του και δεν ήξερε ότι είχε πεθάνει , είδε Τον Άγιο στον ύπνο του , λέγοντας του , Αν θέλεις να με δεις , έλα στο σπήλαιο Της Αγίας Άννης στην κοιλάδα του Ιορδάνη , μετά από ένα μήνα πήγε στη Μονή Του Αγίου Γεωργίου του Χολεβίτου , με την επιμονή του Αρχιμανδρίτου , ο Ηγούμενος τελικά δέχτηκε να ανοίξει τον Τάφο Του Αγίου κι έτσι Βρέθηκαν τα Λείψανα του Άφθαρτα …
Ένας Ιερέας ο οποίος βοήθησε στην Ανακομιδή των Λειψάνων Του Αγίου Ιωάννου από το σπήλαιο στο Μοναστήρι , διηγούταν πως κάποιος που πήρε τρεις τρίχες από Τον Άγιο , τον είδε στο όνειρό του και τον διέταξε να τις επιστρέψει , μάλλον αυτό το πρόσωπο ήταν ο ίδιος ο Ιερέας που διηγήθηκε την ιστορία …
Το 1986 μ.Χ. μία γυναίκα από την Κρήτη έστειλε στον Ηγούμενο της Μονής ένα χρυσό κουταλάκι ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για ένα Θαύμα Του Αγίου Ιωάννου , αυτή η γυναίκα ήταν άρρωστη δε μπορούσε να κουνηθεί και να μιλήσει και όλοι περίμεναν να πεθάνει , τότε Εμφανίστηκε Ο Άγιος Ιωάννης ντυμένος με άμφια και κρατώντας το Άγιο Ποτήριο στο χέρι λέγοντας της , Εγώ είμαι Ο Άγιος Ιωάννης ο Χοζεβίτης , έπειτα ακούμπησε τη λαβίδα στη γλώσσα της και εξαφανίστηκε , Από εκείνη τη στιγμή η γυναίκα έγινε καλά …
Απολυτίκιο …
Ἀσκητήν τῶν σπηλαίων Χορράθ τιμήσωμεν , θαυματουργόν Ἰωάννην , νεολαμπῆ Χοζεβᾶ , τῆς Μονῆς φωστῆρα ἄρτι ἀνατείλαντα ἐκ ῾Ρουμανίας καί αὐγαῖς ταπεινώσεως , εὐχῆς , νηστείας καί ἀπαθείας , καταφωτίσαντα πάντας αὐτοῦ λιτάς ἀπεκδεχόμενοι …….
