16 Αυγούστου …
Σύναξη Των εν Λευκάδι Αγίων …
Κάθε πρώτη Κυριακή μετά την 15 η Αυγούστου η τοπική Εκκλησία της Λευκάδας Τιμά με έναν κοινό Εορτασμό το σύνολο Των Αγίων , τους οποίους ο Χριστώνυμος Λαός της Νήσου Λευκάδος Αναγνωρίζει διαχρονικά ως Ευεργέτες του σε δύσκολες στιγμές και μεσίτες υπέρ του στον Θρόνο της Χάριτος …
Η Ιερή Εικόνα , με την επωνυμία , Οι Άγιοι της Νήσου Λευκάδος , είναι Έργο των Αδελφών της Ιεράς Μονής Παναχράντου Μεγάρων , βρίσκεται σε ειδικό Προσκυνητάρι , στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελιστρίας , πρόκειται για μία πρωτότυπη Αγιογραφική σύνθεση και ταυτόχρονα για ένα εξαιρετικό εικαστικό Έργο …
Αποτυπώνει τις μορφές Των Αγίων με ζωντανά χρώματα και γλυκιές όψεις , τις συνδυάζει ακόμη με την αποτύπωση Προσκυνηματικών τόπων και Ιστορικών στιγμών της Αγιολογίας και της Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Νησιού , το στιλβωτό χρυσό φόντο αισθητοποιεί την υπερουράνια Λαμπρότητα , της οποίας μέτοχοι είναι Οι Άγιοι , περιγράφοντας την Εικόνα αυτή επιχειρούμε να προσεγγίσουμε συνοπτικά Τις Αγιασμένες Μορφές που Τιμώνται από κοινού …
Στο κέντρο της Εικόνας δεσπόζει η Παράσταση Της Παναγίας της Φανερωμένης , Πολιούχου της Νήσου Λευκάδος , Ως Βασίλισσα Ουρανού και γης η Θεοτόκος , κάθεται σε ψηλό θρόνο και κρατάει στα γόνατά της , Ως Θεομάνα , Τον Ποιητή του κόσμου , δεξιά και αριστερά , απονέμουν Προσκυνήματα στον Κύριο και Την Παναγία Μητέρα του δύο Άγγελοι Κυρίου , όπως αναγράφεται στα Φωτοστέφανα τους …
Λίγο πιο κάτω , στέκεται όρθια η Πολιούχος της πόλης της Λευκάδας , Αγία Μεγαλομάρτυς Μαύρα και με τα χέρια υψωμένα Ικετευτικά , Παρακαλεί Τον Κύριο για την πόλη που της εμπιστεύθηκε να Προστατεύει , είναι χαρακτηριστικό ότι Ο Θρόνος Της Θεομήτορος , Ως Προστάτιδος και εφόρου του Νησιού , στην Εικόνα εμφανίζεται να εδράζεται πάνω στα λευκαδίτικα βουνά , ενώ τα πόδια Της Αγίας Μαύρας , Πολιούχου της πόλεως ειδικότερα , στηρίζονται πάνω στην πόλη της Αμαξικής η Αγίας Μαύρας , της σημερινής πόλης της Λευκάδας …
Στα αριστερά και δεξιά Της Παναγίας , στην πρώτη σειρά φαίνεται να απονέμει Σέβη και να Ικετεύει Τον Χριστό Ο Φωτιστής του Νησιού και ολόκληρου σχεδόν του πρώην εθνικού κόσμου , Ο Άγιος Απόστολος Παύλος , συμπαραστάτες στη Δέηση αυτή έχει τους δύο Συνεργούς του στον Ευαγγελισμό των Εθνών , Αγίους Αποστόλους Ακύλα και Ηρωδίωνα …
Οριζοντίως Παρακαλούν Όρθιοι Τον Κύριο οι Διάδοχοι Των Αποστόλων , οι τέσσερει; πρώτοι γνωστοί Επίσκοποι Λευκάδος , ο συνοδός Του Αγίου Ηρωδίωνα , Άγιος Σωσίων , πρώτος Επίσκοπος Λευκάδος και τρεις Επίσκοποι Λευκάδος , οι οποίοι Ορθοτόμησαν τον Λόγο της Αληθείας σε ισάριθμες Οικουμενικές Συνόδους , Ο Άγιος Αγάθαρχος της Α’ , Ο Άγιος Ζαχαρίας της Β’ και Ο Άγιος Πελάγιος της Στ’ Οικουμενικής Συνόδου …
Πίσω από Τους Αγίους Επισκόπους του Νησιού , Εικονίζονται οι πέντε Ανώνυμοι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες της Α’ έν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου , οι οποίοι ακολούθησαν Τον Άγιο Αγάθαρχο κατά την επιστροφή του από τη Σύνοδο στο Νησί , μόνο Ο Θεός γνωρίζει τα ονόματα τους , από την Παράδοση πληροφορούμαστε ότι οι δυο εξ Αυτών Μόνασαν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η Ιερά Μονή Φανερωμένης και οι άλλοι τρείς στο Ιερό τους Ησυχαστήριο , στην περιοχή του Αλεξάνδρου …
Στα αριστερά Απεικονίζονται πέντε Άγιοι Επίσκοποι που συνδέονται με το Νησί , Ο Άγιος Νικόλαος , Επίσκοπος Μύρων της Λυκίας και Ο Άγιος Δονάτος , Επίσκοπος Ευροίας , των οποίων τα Σκηνώματα πέρασαν από το Νησί , καθώς οι άρπαγες των τιμαλφών και Των Οσίων της Ορθόδοξης Ανατολής Σταυροφόροι τα μετέφεραν προς τη Δύση , στο Μπάρι και στη Βενετία , Ο Άγιος Βησσαρίων , Μητροπολίτης Λαρίσης , ο οποίος Θαυματουργικά απήλλαξε το Νησί από την πανώλη το 1743 μ.Χ. …
Μετά την Μετακομιδή της Αγίας Κάρας του , Ο Άγιος Διονύσιος , Αρχιεπίσκοπος Αιγίνης , Πολιούχος της Ζακύνθου , που διέσωσε το Νησί από τον φοβερό σεισμό της 16ης προς 17η Δεκεμβρίου του 1869 μ.Χ. , ανήμερα της Μνήμης του , Ο Άγιος Νικήτας , Μητροπολίτης Χαλκηδόνος , σπουδαία Πατερική Μορφή από την εποχή της Εικονομαχίας , του οποίου η Ιερά Εικόνα Θαυματουργικά βρέθηκε στο χωριό , απόκρημνη ακτή τότε , που σήμερα φέρει το όνομα του και τον Τιμά ως Προστάτη του …
Στην ίδια πλευρά της Εικόνας η Αγιογράφος Μοναχή ζωγράφησε με τον χρωστήρα της Τον Άγιο νέο Ιερομάρτυρα και Ισαπόστολο Κοσμά τον Αιτωλό , ο οποίος πέρασε από την Λευκάδα λίγο πριν το Μαρτυρικό του Τέλος , Τον Όσιο Λουκά τον εν Στειρίω , αυτόν τον τηλαυγή φάρο της βυζαντινής Ελλάδος του 10ου Αιώνα μ.Χ. , του οποίου Το Λείψανο πέρασε από τη Λευκάδα εξαιτίας των Σταυροφόρων , Τον Όσιο Γεράσιμο , το Νέο Ασκητή , τον εν Κεφαλληνία , στον οποίο οι Λευκαδίτες απέδωσαν τη σωτηρία τους από την φοβερά απειλητική πολιορκία του Αλή Πασά των Ιωαννίνων το 1807 μ.Χ. …
Ανήμερα Της Ανακομιδής Του Ιερού Σκηνώματος Του έναν Νέο , Ρώσο στην καταγωγή , Άγιο της Εκκλησίας , Τον Όσιο Θεόδωρο Ουσακώφ , Τον οποίο η Λευκάδα και τα υπόλοιπα Επτάνησα γνώρισαν ως Ναύαρχο του Ρωσικού στόλου και ισχυρό άνδρα της Ρωσοτουρκικής συμμαχίας που απελευθέρωσε τα Νησιά από τους Δημοκρατικούς Γάλλους το 1799 μ.Χ. , εγκαταβίωσε στη Μονή Σαναξαρίου της Ουκρανίας μετά την αποστρατεία Του και είχε τέλη Οσιακά …
Στην απέναντι πλευρά της Εικόνας , Απεικονίζεται η Μαρτυρική τριάδα της 11ης Νοεμβρίου , Οι Άγιοι Μηνάς , Βίκτωρ και Βικέντιος , οι οποίοι Μαρτύρησαν σε διαφορετικό τόπο και χρόνο , διέσωσαν όμως από κοινού τη Λευκάδα από την φοβερά του σεισμού απειλή στις 11 Νοεμβρίου του 1704 μ.Χ. , κατά τη Μαρτυρία κατοίκων της πόλεως , αλλά και του τότε Ενετού Ανώτερου Προνοητή Λευκάδας …
Πίσω από Αυτούς , δυο γυναίκες Μάρτυρες των πρώτων Χριστιανικών Αιώνων , η Αγία Βαρβάρα , που απάλλαξε το Νησί από την ασθένεια της ευλογιάς , το 1922 μ.Χ. και η Αγία Κυριακή , της οποίας το Εικόνισμα βρέθηκε με Θαυμαστό τρόπο ανάμεσα στα βράχια της ακτής στη χερσόνησο Γένι , απέναντι από το σημερινό Νυδρί , η Λευκάδα δεν διαθέτει κάποιον πασίγνωστο Άγιο η να φιλοξενεί κάποιο άφθαρτο Σκήνωμα , όπως τα υπόλοιπα Επτάνησα , δεν υστερεί όμως σε Χάρη και Ευλογία από Τον Θεό και δε μένει ατείχιστη απέναντι στις προσβολές των ορατών και αοράτων εχθρών …
Η Αγιότητα δεν είναι υπόθεση των Αγιολογικών δέλτων και των Συναξαρίων μόνο , η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν Αγιοποιεί , δεν κατασκευάζει Αγίους , αλλά με την κεκανονισμένη διαδικασία της έκδοσης Πατριαρχικών Πράξεων , με τις Ιερές Ακολουθίες , με τα Εικονίσματα κ.α. τρόπους διακηρύσσει απλώς αυτό που η συνείδηση του πληρώματος της , Κλήρου και Λαού , έχει προηγουμένως συνειδητοποιήσει αφού είναι συνήθως η Αγιότης Μαρτυρουμένη με Θαυμαστά σημεία και αναγνωρίσει ότι κάποια μέλη της έγιναν εὐάρεστα τῷ Θεῷ για τον Πνευματικό τους Αγώνα η έστω για την ολόθυμη Μετάνοια τους την ύστατη στιγμή , όπως ο Ληστής πάνω στο Σταυρό και Αξιώθηκαν να Κοινωνούν της Θεότητος του στη Βασιλεία του , εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων …
Οι άνθρωποι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα εκατομμύρια ονόματα τῶν ἀπ’ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων , που εξεμέτρησαν το ζην ἐν ὁσιότητι καί δικαιοσύνῃ είτε , ἐν ὄρεσι καί σπηλαίοις καί ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς , είτε δια του μαρτυρίου του αίματος ή της συνειδήσεως είτε ακόμη και με το σιωπηλό Μαρτύριο της αφάνειας , δίπλα μας , Ταπεινά και αθόρυβα , στην πόλη και στη γειτονιά μας , τόν ὀνειδισμόν τοῦ Χριστοῦ φέροντες …
Για τον Χριστιανό ισχύει το , οὐχ ὁ τόπος , ἀλλ’ ὁ τρόπος , δεν χρειάζεται να καταφύγουν όλοι σε Ασκητήρια η Μονές για να σωθούν , μακριά από τον κόσμο , φτάνει να θυμηθούμε τον φτωχό , ταπεινό μπαλωματή που συνάντησε μέσα στην πολύβουη Αλεξάνδρεια ο μέγας Ασκητής και Καθηγητής της ερήμου , Ο Όσιος Αντώνιος ένοιωσε να υστερούν οι Ασκητικοί του κάματοι μπροστά στην Ταπείνωση του άσημου σκυτοτόμου , επίσης , ας φέρουμε στο νου την άτεκνη γυναίκα του Κουμπή , στον παπαδιαμαντικό , Γάμο του Καραχμέτη , που υπέστη μύριες όσες κακοπάθειες και προσβολές απ’ το σύζυγό της για την ατυχία της , αλλά υπέμεινε καρτερικά την προσβολή του χωρισμού , τη συμβίωση με τη νέα σύζυγο κάτω απ’ την ίδια στέγη και την ανατροφή των παιδιών του , για να βρεθούν Τα Λείψανα της μετά την καθιερωμένη Ανακομιδή , τρία χρόνια απ’ την Κοίμηση της , στο χρώμα του κεχριμπαριού εις ένδειξιν Οσιότητος και Αγιασμού …
Αντιπροσωπεύοντας όλες αυτές τις αφανείς Οσιακές Μορφές , Απεικονίσθηκαν οι κορυφές μερικών κεφαλών , εστεμμένων με Φωτοστέφανα , χωρίς να φαίνονται τα πρόσωπα η να υπάρχει επιγραφή , τα ονόματα τους μόνος Θεός γινώσκει και είναι γραμμένα ανεξίτηλα , ἐν βίβλῳ ζωῆς , στη βάση της Εικόνας , με νατουραλιστικό σχεδόν τρόπο και με τη χρήση φωτογραφιών προτύπων , αποτυπώθηκε η πόλη της Λευκάδας με τους σημαντικότερους Ιερούς τόπους του λευκαδίτικου Αγιολογίου , την Ιερά Μονή Φανερωμένης , όπου Φυλάσσεται η Πάντιμη Εικόνα Της Κυράς του Νησιού , όπου συνέτριψαν Οι Άγιοι Ηρωδίων και Σωσίων το ξόανο της θεάς Αρτέμιδος της Λευκαδίας , όπου εγκαταβίωσαν οι δυο εκ των πέντε Θεοφόρων Πατέρων , το Ιερό Ησυχαστήριο Των Αγίων Πατέρων , το σπηλαιώδες εξωκλήσι του Άη – Γιάννη του Αντζούση , στην ομώνυμη βορειοδυτική παραλία της πόλεως , τέλος , καλλιτεχνική αδεία ενωμένο με το Νησί της Λευκάδας , τό ἐν Λευκάδι φρούριον τῆς Ἁγίας Μαύρας , με τον φερώνυμο Της Αγίας Ναό …
Στη θάλασσα που απλώνεται στο κατώτερο μέρος της Εικόνας , απεικονίζονται δύο πλεούμενα με πάνσεπτα φορτία , στο ένα , εξ αριστερών , επιβαίνει Ο Απόστολος Παύλος με τους , ἐν Κυρίῳ συνεργούς του , Αποστόλους Ακύλα και Ηρωδίωνα και Τον Άγιο Σωσίωνα , πρώτο Επίσκοπο Λευκάδος , μοιάζει να είναι , ἡ ναῦς , το πλοίο τῆς Ἐκκλησίας , που κατευθύνεται για να προσορμισθεί στα φιλόξενα , όπως αποδείχθηκε , ακρογιάλια των λευκαδίτικων ψυχών …
Στο δεύτερο απεικονίζεται μια σπουδαία και κομβικής , για την τοπική Εκκλησιαστική Ιστορία , σημασίας Μορφή , η βυζαντινοσέρβα Βασίλισσα Ελένη Παλαιολογίνα , Βράνκοβιτς , με το συνοδό της , ιστορικό της Αλώσεως , Γεώργιο Φραντζή και τη θυγατέρα της , Μηλίτσα , που πηγαίνει ως υποψήφια νύφη στο Νησί , η Βασίλισσα Ελένη , που συνέβαλε στην οικοδόμηση Μονών και Ναών στη Λευκάδα , με τη στήριξη του γαμπρού της , Ηγεμόνα του Νησιού , Λεονάρδου Γ. Τόκκου , κρατάει στα χέρια της την Εικόνα Της Αγίας Μαύρας , η οποία διέσωσε το πλεούμενο και τη Βασιλική συνοδεία από καταποντισμό , η Εικόνα προβάλλει με αξιοζήλευτη ενάργεια τους αλάνθαστους Οδοδείκτες μας προς την ζωή , Τους Αγίους , μας βοηθά να προσανατολιστούμε προς το σωτήριο , Όραμα της Αγιότητας …….
Απολυτίκιο …
Έν ὕμνοις τιμήσωμεν καί Σωσίωνα Λευκάδος πρῶτον ἐπίσκοπον , οἵ Παύλου στοιχοῦντες ρήμασι φωτί τῆς Ἀληθείας ἡμᾶς ηὔγασαν ……
