1 Μαΐου …
Προφήτης Ιερεμίας …
Ψυχαὶ λιθώδεις καὶ ξέναι θείου φόβου ,
Λίθοις ἀνεῖλον θεῖον Ἱερεμίαν ,
Πρώτῃ ἐν Μαΐοιο λίθοις κτάνον Ἱερεμίαν …
Ο Προφήτης Ιερεμίας γεννήθηκε το 650 π.Χ. , στην πόλη της φυλής Βενιαμίν Αναθώθ , στην Ιερουσαλήμ ,
ο πατέρας του ήταν Ιερέας , ονομαζόταν Χελκίας …
Καθαγιάσθηκε πριν από την γέννηση του , ανατράφηκε στην Ιερατική οικογένεια με αυστηρότητα , μελετούσε Τους Προφήτες Ησαΐα και Ωσηέ ,
είκοσι πέντε ετών καλείται από Τον Θεό στο Προφητικό Αξίωμα …
Ανταποκρίνεται στο Θέλημα Του Κυρίου παίρνοντας το όνομα Ιερεμίας , που σημαίνει ,
Ο Θεός Ανυψώνει η Καθιστά , εκφράζοντας την Αποστολή του …
Ο Ιερεμίας αρνείται την υψηλή Τιμητική κλήση , προβάλλοντας τις ασθενείς νεανικές του δυνάμεις , Ο Θεός τον Ενισχύει υποσχόμενος , όχι υλικές αμοιβές και τιμές αλλά το πολυτιμότερο όλων , την Βοήθεια του ,
Εκείνος υπακούει , σε τέσσερις περιόδους δυνάμεθα να διαιρέσουμε την Δημόσια Δράση του …
1 . Επί του Βασιλέως Ιωσίου 627 – 621 π.Χ. , 2 . επί του Βασιλέως Ιωακείμ , μέχρι του Σεδεκίου 609 – 598 π.Χ. , 3 . επί Σεδεκίου 598 – 586 π.Χ. και 4 . μετά την Άλωση της Ιερουσαλήμ και την αιχμαλωσία του Σεδεκίου , επέρχεται κατά της πολυθεΐας ,
Κηρύσσοντας Τον ένα και μόνο Αληθινό Θεό , στηλιτεύοντας την διαφθορά …
Εκτός της ειδωλολατρίας και ανηθικότητας , Ο Ιερεμίας πολεμάει τους ψευδοπροφήτες , οι οποίοι παραπλανούσαν το Λαό με ψευδείς προφητείες ,
διαισθάνεται μεταβολή του Λαού και Μετάνοια , διότι στη Πρόσκληση Του Θεού ο Λαός απαντά , Ὁδοῦ , προς σε έρχομαι …
Η Μετάνοια ήταν πρόσκαιρη , Εκείνος πονάει , υποφέρει , περιέρχεται σε απόγνωση ,
η Μακροθυμία Του Θεού δεν εξαντλείται …
Ο Θεός συμβουλεύει Τον Προφήτη να ερευνήσει την υπό του κακού τρυγηθείσα άμπελο , το Λαό του , μήπως εύρει ρώγα σταφυλιού ,
Δηλαδή , κάποιον άνθρωπο Ευσεβή , Ατρύγητο από το κακό , τονίζεται η μεγάλη αξία του ανθρώπου …
Ο Ιερεμίας δεν βρίσκει δυστυχώς καμία ρώγα σταφυλιού ατρύγητη από το κακό , στην άκαρπη αυτή προσπάθεια του ,
Ο Θεός συνιστά σε Αυτόν να συνεχίσει την εργασία του , για να πεισθεί και ο ίδιος για το αδιόρθωτο του Λαού και την δίκαιη τιμωρία του …
Ο Θεός παρομοιάζει Τον Προφήτη με μεταλλουργό που δοκιμάζει τα μέταλλα , φροντίζει από το μείγμα να εξαγάγει αυτά που είναι ευγενή , δηλαδή το χρυσό και τον άργυρο ,
μάταια όμως , κατόπιν έρχεται η κατάλυση του Ασσυριακού Βασιλείου διά της Πίστεως της Νινευή το 621 π.Χ. …
Ο Ευσεβής Βασιλέας Ιωσίας , επωφελούμενος από την κατάρρευση αυτή , ανέλαβε πολιτική εξωτερικής ανεξαρτησίας και προέβη σε εσωτερικές μεταρρυθμίσεις ,
για να ορθώσει την Πίστη στον Θεό , Ο Ιερεμίας κατά το χρονικό διάστημα 621 – 608 π.Χ. , αποσύρθηκε σε μόνωση …
Επί της εποχής του Βασιλέως Ιωακείμ 609 – 598 π.Χ. , Ο Ιερεμίας στρέφεται κατά των άτοπων της Ισραηλιτικής θρησκείας , ο μαγικός χαρακτήρας , τον οποίο απέδιδαν οι Ιουδαίοι στο ναό και στις τελετές , αυτό τον ενοχλούσε ,
Έλεγε , ότι ο ναός ο οποίος χρησιμεύει να καλύπτει τα κακουργήματα , δεν είναι ναός Του Θεού, αλλά σπήλαιο ληστών , της βασιλείας του Ιωακείμ …
Σε μεγάλη εορτή , εμφανίζεται στην αυλή του ναού , μέσα στο ενθουσιώδες από τη θέα του ναού πλήθος , προσβάλλει την εσφαλμένη αυτή πίστη , την οποία είχε ο Λαός περί του ναού και κηρύσσει την επερχόμενη καταστροφή του ναού ,
ο Λαός εξεγείρεται και ζητεί τον Θάνατο του , σώζεται με την επέμβαση του Αχικάμ …
Μεταβαίνει σε ένα εργαστήριο , παρατηρεί ότι ο κεραμέας μεταπλάσσει όσα από τα πήλινα δοχεία δεν αρέσουν σε αυτόν , τότε λέει Ο Ιερεμίας ,
θα κάνει Ο Θεός σε Έθνη και ανθρώπους , αυτά που δεν αρέσουν σε Αυτόν , για την αποφυγή της καταστροφής συνιστά την εσωτερική Μετάνοια …
Άρχοντες και Λαός αντιδρούν , κάποιοι αποφασίζουν να τον δηλητηριάσουν στην Αναθώθ , συνωμοτούν εναντίον αυτού και στους συγγενείς του ,
Ο Ιερεμίας Αποδίδει την σωτηρία του στον Θεό …
Στρέφεται κατά των Αρχόντων , του Βασιλέως Ιωακείμ και των Ανακτόρων , των οποίων κηρύσσει την καταστροφή , όλος ο κόσμος είναι εναντίον του ,
προς στιγμήν κάμπτεται , διότι νομίζει ότι έχει εγκαταλειφθεί από Τον Θεό και παραπονείται , συνέρχεται και συνεχίζει το Έργο του …
Τα κηρύγματα του προκαλούν αναταραχή και γίνονται δεκτά με ειρωνείες , ο στρατηγός του ιερού χώρου του ναού Πασχώρ τον ραβδίζει και τον ρίχνει στη φυλακή , ενώ του απαγορεύουν να επισκέπτεται το ναό ,
τότε σκέπτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα , η Φωτιά του Λόγου Του Θεού , που είναι μέσα του , δεν τον αφήνει …
Το 605 π.Χ. , μετά την ήττα των Αιγυπτίων στο Χαρκαμύς , δίνει στον Μαθητή του Βαρούχ να αναγνώσει στο μέσο της αυλής του ναού , Προφητεία , διά της οποίας κηρυσσόταν η καταστροφή του ναού ,
όλοι τότε επαναστατούν εναντίον του , Ο Ιερεμίας και ο Βαρούχ κρύβονται για να μην συλληφθούν , η καταστροφή επήλθε …
Οι Βαβυλώνιοι κατέστησαν φόρου υποτελή , το Βασιλέα Ιωακείμ , αυτός επιθυμώντας την ανεξαρτησία και αφού παρακινήθηκε από άκριτους ανθρώπους , προκαλεί τη Βαβυλώνιο εκστρατεία κατά της Ιερουσαλήμ ,
ο Ναβουχοδονόσωρ επέρχεται εναντίον του και πολιορκεί την Ιερουσαλήμ , Ο Ιερεμίας μάταια συνιστά στον Βασιλέα υποταγή στους Βαβυλώνιους …
Εκείνος πεθαίνει και η πόλη καταλαμβάνεται και πολιορκείται , ο ναός καταστρέφεται , ο άμεσος διάδοχος του Ιωακείμ , ο Ιωαχείμ , Ιεχονίας πορεύεται σε αιχμαλωσία με τους αξιωματούχους της χώρας και δέκα χιλιάδες από το Λαό ,
ο Βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ ορίζει ως διάδοχο του Ιεχονία , τον Σεδεκία …
Κατά την περίοδο της Δράσεως Του Προφήτη Ιερεμία , το 594 π.Χ. , απεσταλμένοι των Ιδουμαίων , Αμμωνιτών , Τύρου και Σιδώνος , παρακάλεσαν τον Σεδεκία να συμμαχήσουν κατά των Βαβυλωνίων ,
οι ψευδοπροφήτες κηρύσσουν ότι τα Ιερά σκεύη του Ναού που είχαν κλαπεί θα επιστραφούν …
Ο Ιερεμίας αντιτίθεται και συμβολικά θέτει ζυγό στον τράχηλο του , για να δηλώσει ότι θα είναι δούλοι του Ναβουχοδονόσορα , ο ψευδοπροφήτης Ανανίας σπάζει το ζυγό πάνω στον τράχηλο Του Προφήτη , για να τονίσει την αποτίναξη του ζυγού των Βαβυλωνίων ,
Εκείνος του απαντά , έσπασες ξύλινους ζυγούς , σιδερένιους θα θέσει Ο Θεός στον τράχηλο σας …
Ο Σεδεκίας τήρησε συνετή πολιτική προς τους απεσταλμένους των άλλων περιοχών και ενέκρινε την γνώμη Του Ιερεμία , το 588 π.Χ. , ο Φαραώ της Αιγύπτου Ουαφρής επαναστατεί κατά των Βαβυλωνίων , το φρόνημα των Ιουδαίων αναπτερώνεται , λαμβάνουν και αυτοί μέρος στην επανάσταση αυτή ,
Ο Προφήτης τους αποτρέπει από το να συμμαχήσουν με τους Αιγυπτίους κατά των Βαβυλωνίων , οι Ιουδαίοι δεν υπακούν και επαναστατούν …
Ο Προφήτης επιμένει ότι η πόλη των Ιεροσολύμων θα καταστραφεί , οι άρχοντες τον ρίχνουν σε λάκκο βορβορώδη , διότι με τον τρόπο που μιλούσε παρέλυε τα χέρια των πολεμιστών , με την επέμβαση του Αβδεμέλεχ αποσύρεται από τον λάκκο ,
η πόλη των Ιεροσολύμων καταλαμβάνεται και ο Βασιλέας Σεδεκίας συλλαμβάνεται , τυφλώνεται και οδηγείται στη Βαβυλώνα , η πόλις παραδίδεται στις φλόγες …
Ο Ιερεμίας μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ , αποφασίζει να μείνει πλησίον του Γοδολία , ο Βασιλέας Ναβουχοδονόσωρ τον εγκαθιστά Κυβερνήτη της Ιουδαίας , ο Γοδολίας δολοφονείται
και ο Ιουδαϊκός Λαός , φοβούμενος την τιμωρία από τους Βαβυλωνίους , αποφασίζει να πάει στην Αίγυπτο παρά την γνώμη Του Προφήτη και την Εντολή Του Θεού …
Παίρνουν μαζί τους και Τον Ιερεμία , ο οποίος κηρύττει στην Αίγυπτο , προλέγει την εισβολή του Ναβουχοδονόσορα , η οποία και έγινε , οι Ιουδαίοι περιπίπτουν σε ειδωλολατρία ,
Ο Προφήτης επέρχεται εναντίον αυτών , όμως δεν υπακούον , τότε προλέγει την καταστροφή τους …
Ο Προφήτης Ιερεμίας λιθοβολήθηκε από τους συμπατριώτες του στην πόλη Τάφνα της Αιγύπτου ,
η απήχθη μαζί με τον Βαρούχ αιχμάλωτος από τον Βασιλέα Ναβουχοδονόσωρ , σε κάποια εισβολή του στην Αίγυπτο το 568 π.Χ. , ως λέγει κάποια Ραβινική Παράδοση …
Η Σύναξη Αυτού Ετελείτο στον Ναό Του Αποστόλου Πέτρου , που ήταν κοντά στην Μεγάλη Εκκλησία ,
το βιβλίο Του Προφήτη Ιερεμία στην Παλαιά Διαθήκη δεν παρουσιάζει μόνο υψηλές Θρησκευτικές Ιδέες , αλλά μια ζωηρή Θρησκευτική προσωπικότητα …
Δεν Κήρυττε μόνο , αλλά ζούσε την Διδασκαλία αυτή με τόση επιμονή , ώστε όχι μόνο ο Θάνατος του υπήρξε Μαρτυρικός , αλλά ολόκληρη η ζωή του ήταν ένα διαρκές Μαρτύριο ,
η Διδασκαλία Του Προφήτη Ιερεμία αφορούσε , τον άνθρωπο , Τον Θεό και τον Λαό Του Θεού …….
Απολυτίκιο …
Ἐκ γαστρὸς ἠγιάσθης τὴ προγνώσει τοῦ Κτίσαντος καὶ προφητικῆς ἐπληρώθης ἐκ σπαργάνων συνέσεως , ἐθρήνησας τὴν πτῶσιν Ἰσραήλ , σοφὲ Ἱερεμία ἐν στοργῇ , διὰ τοῦτο ὡς Προφήτην καὶ Ἀθλητήν , τιμῶμεν σὲ κραυγάζοντες , δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ , δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι , δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ , ἠμὶν τὰ κρείττονα
