4 Απριλίου …
Όσιος Ζωσιμάς …
Ζῶσαν προπέμψας Ζωσιμᾶς τὴν Μαρίαν ,
Θανοῦσαν εὗρεν , ἀλλὰ νῦν ζῶσιν ἅμα …
Ο Όσιος Ζωσιμάς έζησε στους χρόνους του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού ,
527 – 565 μ.Χ. …
Σύμφωνα με τον Βιογράφο Του Άγιο Σωφρόνιο Αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων , Αφιερώθηκε στον Θεό από παιδί , Ασκήθηκε σε όλες τις Αρετές ,
επισκέφτηκε χιλίους Ασκητές για να διδαχτεί από αυτούς την Αρετή και την σοφία τους , Εγκαταβίωσε σε Μοναστήρι της Παλαιστίνης …
Πόθος Του ήταν να υποτάξει την σάρκα στο Πνεύμα , έκανε υπακοή στους Γέροντες της Μονής , με μεγάλη χαρά εφάρμοζε όσους κανόνες και είδη Ασκήσεως Του έδιναν ,
η τροφή του ήταν λιτή , την εξοικονομούσε κάνοντας εργόχειρο , η μεγαλύτερη ασχολία Του ήταν η ψαλμωδία και η μελέτη των Θείων Γραφών …
Πολλές φορές Ο Ζωσιμάς είχε Αξιωθεί να δει Οράματα , σύμφωνα με τον Λόγο Του Κυρίου ,
Μακάριοι οἱ καθαροὶ τὴ καρδία , ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται , με τους Πνευματικούς Του Αγώνες έφθασε σε ύψη Αρετής , Σοφίας , Εγκράτειας και Αγιότητας …
Η φήμη της Αγιότητας Του έφθασε παντού , πολλοί Μοναχοί από γειτονικά και μακρινά Μοναστήρια Τον επισκέπτονταν ,
για να Τον συμβουλευτούν και να ωφεληθούν Πνευματικά από τις Διδαχές του …
Στο Μοναστήρι διήλθε με όλες Του τις δυνάμεις Ο Ζωσιμάς στον Ασκητικό Βίο , μέχρι το πεντηκοστό τρίτο έτος της ηλικίας Του ,
αγαπούσε την ερημική και Ησυχαστική ζωή …
Θέλοντας να αγωνιστεί περισσότερο Πνευματικά , αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Μονή Του Τιμίου Προδρόμου στον Ιορδάνη ποταμό ,
Εκεί Αφιερώθηκε στην Αυστηρή Άσκηση και Νηστεία …
Η πύλη του Μοναστηριού έμενε πάντα κλειστή , για να μπορούν οι Μοναχοί να Προσεύχονται και να ασκούνται απερίσπαστοι , άνοιγε μόνο όταν κάποιος Μοναχός είχε μεγάλη ανάγκη να εξέλθει της Μονής ,
αυτό ήταν σπάνιο γιατί το Μοναστήρι ήταν έρημο , η περιοχή άγνωστη και δύσκολη στο πέρασμα της …
Κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής Ο Ζωσιμάς αναχωρούσε για την έρημο ,
όπου κατ’ Ευδοκία Του Θεού συνάντησε Την Οσία Μαρία την Αιγυπτία , στην οποία Μετέδωσε τα Άχραντα Μυστήρια και Την Κήδευσε …
Ο Όσιος Ζωσιμάς Κοιμήθηκε με Ειρήνη σε βαθύ γήρας …….
