17 Ιουνίου …
Όσιος Υπάτιος ο εν Ρουφινιαναίς …
Kείται θαλάσσης Yπάτιος πλησίον , Oς υπακούει συν Θεού φίλοις άνω …
Ο Όσιος Υπάτιος έζησε στα χρόνια των Βασιλέων Ονώριου και Αρκαδίου 395 – 480 μ.Χ. ,
γεννήθηκε στην Φρυγία …
Δέκα οκτώ χρονών έφυγε από τη πατρίδα του , πήγε στη Θράκη , έγινε Μοναχός , Ασκήτευε σε κάποιο Κοινόβιο , με άδεια του Ηγουμένου του πήγε στην Χαλκηδόνα με συνοδεία δύο άλλων Μοναχών , εκεί βρήκε την Μονή του Ρουφίνου ακατοίκητη , έρημη ,
Ο Υπάτιος μαζί με την συνοδεία του , την καθάρισε από τα αγκάθια , τα τριβόλια , που είχαν φυτρώσει από την πολυκαιρία και την έκανε κατοικήσιμη …
Μετά τον θάνατο του Κτήτορα της Μονής Ρουφίνου , ο οποίος Τάφηκε εκεί , οι Μοναχοί την εγκατέλειψαν και έτσι ερημώθηκε ,
στην Μονή αυτή Ο Υπάτιος μαζί με άλλους Μοναχούς , πέρασε αρκετά χρόνια εργαζόμενος , τρεφόμενος από το εργόχειρο του …
Αργότερα έφυγε και πήγε πάλι στο Κοινόβιο του στη Θράκη , οι Μοναχοί της Μονής Ρουφίνου τον πήραν στην Μονή τους σαν Ηγούμενο ,
Ο Υπάτιος έζησε με Οσιότητα , Έκανε πολλά Θαύματα …
Σε ηλικία ογδόντα ετών ασθένησε βαριά , κατόπιν παρακλήσεως του , μεταφέρθηκε στο Παρεκκλήσι τής Μονής και Κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων ,
Ο Όσιος Υπάτιος Παρέδωσε το Πνεύμα του στον Κύριο , το 446 μ.Χ. , σε βαθιά γεράματα …….
Απολυτίκιο …
Τῆς ἐρήμου τὸ ἀκύμαντον , πολιτευόμενος ἐν Χαλκηδόνι , ὤφθης ἄσαρκος Ὡσίου , πάτερ θεοφόρε Ὑπάτιε , πόνοις γὰρ ἀσκήσεως λαμπρυνθείς , θαυμάτων τὴν χάριν ἐδέξου παρὰ Θεοῦ , ἰατρεύων τοὺς νοσοῦντας καὶ δαίμονας ἐλαύνων , Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν , δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι , δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ , πᾶσιν ἰάματα …….
