1 Σεπτεμβρίου …
Όσιος Συμεών , ο Λέσβιος Στυλίτης …
Η Μνήμη του Τιμάται με εξαιρετική Λαμπρότητα και την 1η Φεβρουαρίου , μαζί με αυτή Των τριών Αδελφών του , Άγιοι Γεώργιος Αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης , Συμεών ο Νέος Στυλίτης και Δαβίδ ο Μοναχός …
Τον 8ο Αιώνα ζούσε στην Μυτιλήνη ο Αδριανός και η Κωνσταντώ , απέκτησαν επτά παιδιά από τα όποια τα πέντε έγιναν Μοναχοί , πρωτότοκος ήταν ο Δαβίδ που γεννήθηκε το 718 μ.Χ. , έμαθε λίγα γράμματα , σε ηλικία δέκα έξη ετών ενώ έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του , σε ώρα μεγάλης καταιγίδας είδε σε Όραμα Τον Άγιο Αντώνιο να τον καλεί στον Μοναχικό Βίο , να του δίνει Εντολή να μεταβεί στην Μικρά Ασία στο όρος Ίδη αντίκρυ στην Λέσβο , για να Μονάσει …
Ο Δαβίδ με μεγάλη Προθυμία και Χαρά δέχτηκε την συμβουλή Του Μέγα Αντωνίου , πήγε στην Μικρά Ασία , έζησε στο όρος Ίδη μέσα σε σπηλιά με μεγάλη Άσκηση , τρώγοντας άγρια χόρτα , έζησε τριάντα χρόνια , με Όραμα πήρε την Εντολή να μεταβεί στον Επίσκοπο Γάργαρων για να Χειροτονηθεί Διάκονος και Πρεσβύτερος …
Με υπόδειξη Αγγέλου που είδε σε Όραμα , χτίζει τον Ναό Των Αγίων Κηρύκων και Ιουλίττης και Μοναστήρι στο όποιο προσήλθαν πολλοί Μοναχοί , όταν πέθανε ο πατέρας του , πήγε η μητέρα του να τον δει έχοντας μαζί της τον μικρότερο από τα παιδιά της , Τον Συμεών που ήταν οκτώ χρονών , είχε γεννηθεί το 765 η 766 μ.Χ. …
Ο Συμεών έμεινε κοντά στον αδελφό του , η μητέρα του επέστρεψε στην Μυτιλήνη και απεβίωσε , έμαθε Γράμματα παραμένοντας στο Μοναστήρι του αδελφού του , σε ηλικία είκοσι δυο ετών έγινε Μοναχός , σε ηλικία είκοσι οκτώ ετών Χειροτονήθηκε από τον Επίσκοπο Γάργαρων Ιερεύς …
Πέθανε ο Δαβίδ σε ηλικία εξήντα έξη ετών , προ είδε τον Θάνατο του , συνέστησε στον αδελφό του Συμεών να επιστρέψει στην Μυτιλήνη , συμμορφώθηκε με την εντολή του αδελφού του και επέστρεψε στο νότιο Λιμάνι της Πόλεως , στο Μόλο , για να Μιμηθεί την Άθληση Του Αγίου Συμεών του Στυλίτη ανέβηκε σε στύλο , έζησε με Άσκηση , Νηστεία , σκληραγωγία και Προσευχή …
Πήρε κοντά του τον αδελφό του Γεώργιο , Μοναχός και αυτός , Χειροτονήθηκε Ιερεύς , μαζί με την αδελφή τους Μοναχή Ιλαρία και άλλους Μοναχούς έχτισαν Μοναστήρι , στο όποιο κατέφθαναν πλήθη Χριστιανών που διψούσαν να ακούσουν τον Λόγο Του Θεού και να ζητήσουν την Ευλογία των Αγίων Μοναχών …
Την Ησυχία του Μοναστηριού και της Εκκλησίας τάραξε η μανία των εικονομάχων , ο Αυτοκράτορας Λέων Ε΄ ο Αρμένιος 813 – 820 μ.Χ. κήρυξε Διωγμούς κατά των Χριστιανών , ο Επίσκοπος της Μυτιλήνης Γεώργιος εξορίζεται , τοποθετείται Επίσκοπος Μυτιλήνης ο Λέων ο εικονομάχος ο οποίος στράφηκε κατά Του Συμεών και των Μοναχών του Μοναστηριού του …
Με τις ενέργειες του εικονομάχου Επισκόπου καταδικάζεται σε Θάνατο δια πυρός Ο Συμεών , με Θαύμα σώζεται και παραμένει ανενόχλητος πάνω στον Στύλο του , αναγκάζεται από τον εικονομάχο Επίσκοπο να εγκαταλείψει τη Μυτιλήνη , να αποσυρθεί μαζί με τους Μοναχούς στο Νησάκι με το όνομα Άγιος Ισίδωρος …
Ο εικονομάχος Επίσκοπος κατόρθωσε να αποσπάσει από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄ τον Τραυλό 820 – 829 μ.Χ. , διαταγή με την οποία εξορίζεται Ο Συμεών στην Λαγούσα , ήταν Νησί ακατοίκητο απέναντι από τα μέρη της Τροίας , εκεί πήγε με την συνοδεία επτά Μαθητών του , παρέμεινε πάνω σε στύλο δέκα μέτρων , ο αδελφός του Γεώργιος παρέμεινε στην Μυτιλήνη φροντίζοντας το Μοναστήρι …
Ο Συμεών πήγε στην Κωνσταντινούπολη , προσέφερε στην Εκκλησία υπηρεσίες , εγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι του Νικήτου του Μηδικίου , με κέντρο το Μοναστήρι αυτό περιόδευε στον Ελλήσποντο , τα Νησιά του Αιγαίου , την Μαύρη Θάλασσα στηρίζοντας με τον Λόγο του τους Χριστιανούς , παρηγορώντας τους διωκόμενους Πατέρες που βρισκόντουσαν εξόριστοι σε περιοχές από τους εικονομάχους …
Στις περιοδείες του εργαζόταν σαν Ψαράς , για να εξοικονομεί ότι χρειαζότανε , όχι για τον εαυτό του αλλά για να Βοηθά όσους είχανε ανάγκη , περιοδεύοντας Δίδασκε με την Χάρη Του Θεού , Θεράπευε αρρώστους , Ίδρυσε γυναικείο Μοναστήρι στο οποίο προσελκύστηκαν πολλές Μοναχές , μετά τον θάνατο του Μιχαήλ του Τραυλού ο εικονομάχος διάδοχος του Θεόφιλος ξεκίνησε άγριο κατά της Εκκλησίας Διωγμό …
Συνέλαβε Τον Συμεών και την συνοδεία του με σκοπό να τους κλείσει στην φυλακή και να τους εξαφανίσει , σώθηκε από τον κίνδυνο με την επέμβαση Της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας , δεν απέφυγε την τιμωρία εκατόν πενήντα ραβδισμών που διέταξε ο Αυτοκράτορας , την εξορία στην Αφουσία Νήσο της Προποντίδας , όπου πήγε μαζί με διακεκριμένους κήρυκες της Ορθοδοξίας …
Όπως οι Θεοφάνης και Θεόδωρος οι λεγόμενοι Γραπτοί και άλλοι Πατέρες , στον τόπο της εξορίας Ο Συμεών έχτισε Ναό Της Παναγίας και Μοναστήρι μαζεύοντας όλους τους καταδιωγμένους από τους εικονομάχους Πατέρες …
Ο Γεώργιος παρέμεινε στην Μυτιλήνη , ο εικονομάχος Επίσκοπος Λέων τον καταπίεζε και τον έδιωξε , κατέλαβε παρανόμως και πούλησε το Μοναστήρι , ότι άνηκε σε αυτόν , τότε αναγκάζεται να φύγει με τους Μοναχούς του Μοναστηριού στην Μυρσίνα , εκεί πήγαιναν και τους έβρισκαν Χριστιανοί , δίδασκε ο Γεώργιος και έκανε Πολλά Θαύματα …
Όταν πέθανε ο εικονομάχος Αυτοκράτορας Θεόφιλος το 842 μ.Χ. , η Βασίλισσα Θεοδώρα ανακάλεσε από την εξορία όλους τους εξόριστους Πατέρες , Τους Συμεών και Γεώργιο , μαζί με Τον Πατριάρχη Μεθόδιο τον Ομολογητή , έγιναν οι έμπιστοι σύμβουλοι Της Θεοδώρας , το 843 μ.Χ. με την υπόδειξη Του Συμεών έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Μεθόδιος …
Ο Συμεών μαζί με τους Μαθητές του εγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι Των Αγίων Σεργίου και Βάκχου , Ο Γεώργιος προτείνεται από Την Βασίλισσα να γίνει Επίσκοπος Εφέσου , θέση που δεν δέχτηκε γιατί ήταν ογδόντα χρόνων …
Όμως δέχτηκε έπειτα από πολλές πιέσεις να Χειροτονηθεί Επίσκοπος στην Μητρόπολη Μυτιλήνης , πήρε από την Βασίλισσα , από τον Πέτρωνα και Βάρδα πολλά δώρα για τους φτωχούς του Νησιού , επιστρέφει με το Βασιλικό καράβι δρόμωνα στην Μυτιλήνη , συνοδευόμενος από Στρατηγούς και Αυλικούς Της Θεοδώρας , η Μυτιλήνη τον υποδέχτηκε με ενθουσιασμό και χαρά μεγάλη …
Ξαναπήραν τότε στα χέρια τους το Μοναστήρι , Γιόρτασαν την Γιορτή της Γεννήσεως Της Θεοτόκου , έγινε η Ενθρόνιση Του Γεωργίου στον Μητροπολιτικό Ναό Της Αγίας Θεοδώρας την 14η Σεπτεμβρίου , Εορτή της Υψώσεως Του Τιμίου Σταυρού ,
το 844 μ.Χ. Πέθανε Ο Συμεών , τον έθαψαν στο Μοναστήρι Της Παναγίας …
Ο Γεώργιος ταξίδευσε στη Γοτθογραικία για να επισκεφθεί άρρωστο φίλο του , τον όποιο με την Δύναμη Του Θεού Θεράπευσε , Προφητεύοντας ότι θα πεθάνει μετά από επτά χρόνια όπως και έγινε , επέστρεψε στη Μυτιλήνη και συνέχισε με Ελεημοσύνες , Διδασκαλίες , Θαύματα , το Έργο του καλού Ποιμένος …
Μεταβαίνει στην Σμύρνη να δει Πνευματικά του Παιδιά , Μοναστήρια που Ίδρυσε σε οικόπεδα που του είχαν χαρίσει Μαθητές του , Εμφανίζεται Άγγελος Θεού μπροστά του , Προλέγει τον Θάνατο του , επιστρέφει στην Μυτιλήνη , περνά όλη την Μεγάλη Τεσσαρακοστή κάνοντας και την Λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης , καταλαβαίνει ότι ήρθε το Τέλος του …
Δίνει με συγκίνηση τις Τελευταίες συμβουλές και Ευχές στα Πνευματικά του Παιδιά ,
Ο Άγιος Γεώργιος Παραδίδει το Πνεύμα του στον Κύριο το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου το 846 μ.Χ. , τον Ενταφίασαν με Μεγάλες Τιμές στον Τάφο του Αδελφού του Συμεών …….
Απολυτίκιο …
Τριάς ή των Όσιων , τα της Λέσβου βλαστήματα Δαβίδ ο θεοφόρος , Συμεών και Γεώργιος , οι ζήσαντες ισάγγελον ζωήν και δόξης μετάσχοντες θεϊκής , πασι δοτέ αιτημάτων τάς δωρεάς τοις πίστει άνακρόζουσί , Δόξα τω ένισχύσαντι υμάς , δόξα τω θαυμαστώσαντι , δόξα τω ένεργοϋντι δι’ υμών πασιν ίάματα …….
