15 Ιουνίου …
Όσιος Σάββας ο Βατοπεδινός …
Ο Όσιος Σάββας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1280 μ.Χ. , από Ενάρετους γονείς οι όποιοι Μόνασαν ,
ονομαζόταν κατά κόσμο Στέφανος …
Έλαβε Μόρφωση , αγάπησε Θερμά την Αρετή , την σωφροσύνη , την Εγκράτεια και την Ταπείνωση , ήταν σε όλους πολύ αγαπητός ,
εγκαταλείπει την πατρική αγάπη , πηγαίνει στο Άγιον Όρος , εισέρχεται στον Ιερό Άθωνα , τον πρόξενο των καλυτέρων Αγαθών , τίθεται στην υπακοή Σεβάσμιου και έμπειρου Γέροντα στην περιοχή των Καρυών σε κελί Βατοπεδινό , στην κουρά του λαμβάνει το όνομα Σάββας …
Υπόμεινε καρτερικά την αυστηρότητα του Γέροντα του και την σκληρότητα της υπερβολικής του Εγκράτειας , η πείνα , η δίψα , η ολονύκτια Αγρυπνία , η ορθοστασία και η Δέηση τον συνόδευαν πάντοτε ,
λόγω της μεγάλης του ταπεινοφροσύνης , αρνήθηκε να δεχθεί την Ιεροσύνη , βλέποντας πως δεν εισακούεται , την ημέρα της Χειροτονίας του κρύφθηκε σε μέρος που αδυνατούσαν να τον ανακαλύψουν …
Χαρακτηριστικά γεγονότα Φανερώνουν το μέγεθος της ανυπόκριτης φιλαδέλφειας Του Σάββα και τις κολακείες των γνωστών , φίλων και συγγενών ,
αναχωρεί για τα Νησιά Λήμνο , Λέσβο και Χίο , καταλήγει στη Μικρά Ασία στην Έφεσο , επισκέπτεται την Πάτμο και άλλα Νησιά , καταλήγει στη Κύπρο …
Μετά από Θερμή Προσευχή αποφασίζει να ακολουθήσει την δύσκολη οδό της δια Χριστό Σαλότητος , απορρίπτοντας όλα τα ρούχα του , περιφερόμενος στα βουνά άστεγος και γυμνός ,
αλλά και στις πόλεις άγνωστος , αμίλητος , άσιτος και απρόσιτος …
Νεκρός για τον κόσμο ζούσε με συνεχή Νηστεία , έφθανε να τρώει μια φορά την εβδομάδα μόνο άγρια χόρτα , δεν είχε στρώμα , στέγη , ένδυση , ζούσε μια ζωή σπάνια , υπερφυή , απερίγραπτη , ασυνήθιστη και απίθανη ,
ήταν εκτεθειμένος στον καύσωνα , στο ψύχος , στην καταιγίδα , την νεροποντή , τον άνεμο , τα θηρία , τα ερπετά και την στέρηση …
Απορούσε κανείς πως δεν τον επισκεπτόταν ο θάνατος , έτσι έγινε Θαυμαστός στους Αγγέλους και μισητός στους δαίμονες ,
τον θεωρούσαν παράφρονα , τον περιφρονούσαν και απομακρύνονταν από κοντά του …
Στην συνέχεια άρχισαν να τον σέβονται και να τον Τιμούν , διατηρούσε τη σιωπή , τη νίψει , την Προσευχή και την Ταπείνωση , έφθασε καιρός που η περιφρόνηση , η κακομεταχείριση και η υβρεολόγια μετατράπηκε σε Θαυμασμό , Δόξα και Τιμή για Τον Σάββα ,
ο Ευλαβής Κυπριακός λαός άρχισε να τον Τιμά ως Άγιο , ενώ ακόμη ζούσε με ιδιαίτερη Αγάπη , η Τιμή όμως ενοχλούσε υπερβολικά τον άνθρωπο Του Θεού , έτσι αποφάσισε την αναχώρηση από την Μεγαλόνησο , όπου έζησε πολύ καιρό με Θαυμαστούς Αγώνες …
Βαρύ πένθος κατέλαβε τους Κύπριους με την αποχώρηση του , έφθασε στους Αγίους Τόπους , έγινε ταπεινός Προσκυνητής του Παναγίου Τάφου και των άλλων Προσκυνημάτων ,
επισκέφθηκε το Θεοβάδιστο όρος Σινά ως αρχάριος , ανίδεος με την ανυπέρβλητη και πρωτοφανή μετριοφροσύνη του …
Επιστρέφει στα Ιεροσόλυμα , εγκλείεται στα Ασκητήρια πέραν του Ιορδάνη Προσευχόμενος Θερμά και Αδιάλειπτα ,
οι δαίμονες ξεσήκωσαν δυνατό πόλεμο εναντίον του , είχαν να κάνουν με Άφοβο και Γενναίο Αθλητή του Πνεύματος , που δεν κάμπτεται , δεν δειλιάζει εύκολα …
Παρά την σωματική του καχεξία , την αδυναμία και τους δαιμονικούς δαρμούς , η καρδιά του μένει Προσηλωμένη στον Κύριο Της Δόξης , που τον Αξιώνει άρρητης Θεοψίας και Θείας Φωτοχυσίας ,
η αγάπη του ήταν μεγάλη για την αφάνεια , την ασημότητα , την αδοξία και την μυστικότητα …
Εισήλθε στη Μονή Του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου , όπου έγινε γνωστός , του απέδωσαν μεγάλες Τιμές Μοναχοί και λαϊκοί που συνέτρεξαν να τον δουν , όμως έμεινε ατάραχος στην ησυχία και την Προσευχή ,
αντιστεκόμενος σταθερά στις δαιμονικές πλεκτάνες , οι δαίμονες τα έχασαν μαζί του με την μόνιμη Ανδρεία στάση του και την υπέρμετρη Άσκηση του …
Η Θεία Χάρη που είχε μέσα του τον έκανε να Επιτελεί Θαύματα , να ημερεύει λιοντάρια και να τον υπακούν , με Θεϊκή δια Αγγέλου εντολή αναχώρησε από το Μοναστήρι ,
οι Μοναχοί τον αποχωρίσθηκαν θλιμμένοι , στα Ιεροσόλυμα τον υποδέχθηκαν με μεγάλες Τιμές …
Πορεύθηκε προς την Δαμασκό και την Αντιόχεια της Συρίας , στον δρόμο του συνάντησε μια γυναίκα με το νεκρό παιδί της στην αγκαλιά , βλέποντας τα δάκρυα της και τις Παρακλήσεις της το Ανάστησε ,
για να αποφύγει τις Τιμές αναχώρησε αμέσως αλλάζοντας δρόμο …
Με πλοίο έφθασε στην Κρήτη , Ασκήθηκε στα έρημα βουνά της με Θαυμαστό και υπεράνθρωπο τρόπο ώστε να ασθενήσει , μετέβη στην Εύβοια , στην Πελοπόννησο , στην Αθήνα , στην Μακεδονία , στην Θράκη , στην Ηράκλεια
και στην Κωνσταντινούπολη , όπου παρέμεινε σιωπηλός και έγκλειστος στην Μονή Του Αγίου Διομήδους …
Η φήμη του δεν μπόρεσε να κρυφτεί , τον αναζήτησε ο Πατριάρχης Ησαΐας και ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ ο Παλαιολόγος , του ζητήθηκε και υπέγραψε ορθή Ομολογία Πίστεως ,
που καταλύσει τους πάντες και τους κάνει να τον Τιμούν και να τον Μεγαλύνουν …
Επέστρεψε στο Άγιον Όρος , το περιόδευσε σιωπηλός , μετέβη στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου όπου είχε επιστρέψει , ο Γέροντας του που είχε Μακάρια Αναπαυθεί ,
ο ταπεινόφρων Σάββας προτίμησε την υπακοή , έλυσε την σιωπή του , έγινε ξανά Εκκλησιαστικός , ψάλτης , αναγνώστης , τραπεζάρης και νοσοκόμος , σε όλα τα Διακονήματα ήταν πρόθυμος , ακριβής , προσεκτικός και αποδοτικός …
Όλη η Βατοπαιδινή Αδελφότητα τον παρακαλούσε να δεχθεί την Ιεροσύνη , μα στάθηκε αδύνατον , κατόπιν Ουρανίων Αποκαλύψεων έγινε Ορθός υπερασπιστής των δογμάτων , αυστηρός επιτιμητής του δεύτερου Ιούδα και Αρείου , Γρηγορίου Ακινδύνου , ακολούθου του Βαρλαάμ ,
ήταν Σύμβουλος του Αυτοκράτορα Ιωάννου ΣΤ΄ του Καντακουζηνού , τον όποιο στήριζε με τις Προσευχές του και υπήρξε Υπέρμαχος της Ορθοδοξίας …
Ο Αυτοκράτορας πρότεινε στην Εκκλησία την Εκλογή Του Σάββα ως Πατριάρχη , όλοι συμφώνησαν απόλυτα , Εκείνος όμως επίμονα αρνήθηκε , ως απαθής έφθασε στην Αρίστη ταπεινοφροσύνη και στο μέγα της Αγάπης Μυστήριο ,
προ είδε το Τέλος του , το ανάφερε στον μαθητή του , λέγοντας του Λόγους περί Ταπεινοφροσύνης …
Ο Όσιος Σάββας Κοιμήθηκε Ειρηνικά το 1349 μ.Χ. ,
τον Οκτώβριο του 1840 μ.Χ. , όταν γίνονταν επισκευές στο Οστεοφυλάκιο του Κοιμητηρίου της Μονής Βατοπαιδίου , βρέθηκαν τα Οστά ενός Μοναχού να Ευωδιάζουν , ήταν Του Οσίου …
Του Αποδόθηκε το όνομα Ευδόκιμος , ο Ασκητής Ιάκωβος ανέφερε στη σύναξη της Μονής ότι πρόκειται για Τον Όσιο Σάββα τον Βατοπαιδινό , ύστερα από κάποια Αποκάλυψη ,
ο Γέροντας Δανιήλ ο Κατουνακιώτης αναφέρει πως Ο Όσιος Σάββας παρουσιάσθηκε σε Βατοπαιδινό Γέροντα Κελλιώτη , τον όποιο Θεράπευσε από ασθένεια και του είπε , δεν λέγομαι Ευδόκιμος , άλλα Σάββας Μοναχός …
Πλην να πεις εις τους Πατέρας της Ιεράς Μονής να μην με Αποκαλώσιν Ευδόκιμο , η Μνήμη του Τιμάται στις 11 Οκτωβρίου και στις 15 Ιουνίου , την Τετάρτη της Διακαινησίμου μετά Των Σιναϊτών Αγίων και στις 10 Ιουλίου μετά Των Βατοπαιδινών Αγίων ,
Πλήρη Ασματική Ακολουθία προς Τιμή του συνέθεσε ο κος Φ. Α. Τζελέπης …….
Απολυτίκιο …
Ὡς θεῖος αὐτάδελφος τοῦ Χριστοῦ γεγονώς , ἐν Κύπρῳ ἐπλήρωσας τὴν αὐτοῦ ἐντολήν , τὴν κένωσιν σαρκώσεως , Σάββα πανόσιε , Ὅθεν διὰ Χριστόν , μωρανθεὶς ἐδοξάσθης , ῥύουσα τοὺς νοσούντας , ἀπὸ πάσης ἀνάγκης , λιταῖς σου πρὸς τὸν Κύριον , ἡμῶν ὁ προστάτης τε καὶ ἔφορος …….
