15 Μαΐου …
Όσιος Παχώμιος ο Μέγας …
Ὁ Παχώμιος , λεπτύνων σαρκὸς πάχος ,
Ψυχῇ συνῆγε πρὶν μεταστῆναι στέαρ ,
Πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ Παχώμιον ἔνθεν ἄειραν …
Ο Όσιος Παχώμιος γεννήθηκε το 292 μ.Χ. στην Κάτω Θηβαϊδα της Αιγύπτου από γονείς ειδωλολάτρες ,
έζησε κατά τους χρόνους του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου 306 – 337 μ.Χ. …
Στο Στρατό κατετάγη σε ηλικία είκοσι ετών , γνωρίσθηκε με Χριστιανούς Στρατιώτες και διδάχθηκε από αυτούς για την Χριστιανική Πίστη ,
όταν απολύθηκε από τις τάξεις του Στρατού , εγκατέλειψε τον κόσμο , μετέβη στην Άνω Θηβαϊδα όπου Βαπτίσθηκε και Εκάρη Μοναχός …
Ο Παχώμιος έφυγε στην έρημο , ετέθη υπό την Πνευματική καθοδήγηση του περίφημου Ησυχαστού Παλάμονος , του οποίου έγινε τέλειος Μιμητής ,
μετά την Κοίμηση του Πνευματικού του Πατέρα το 320 μ.Χ. , έφυγε σε έρημο Νησίδα του Νείλου , την Νήσο Ταβέννη της Άνω Θηβαΐδας , όπου βοηθούμενος από τον Μοναχό αδελφό του Ιωάννη , Ίδρυσε Μονή …
Η φήμη της Αγιότητας του έλκυσε πολλούς Μοναχούς , μεγάλωσε την Μονή , η οποία
σε μικρό διάστημα αυτή αριθμούσε περισσότερους από δέκα τέσσερεις χιλιάδες Μοναχούς …
Ο Παχώμιος έγινε ένας από τους μεγάλους οικιστές και Ασκητές της ερήμου ,
Θεωρείται ο Θεμελιωτής της Κοινοβιακής οργανώσεως των Ασκητών …
Όπως φαίνεται από την Λαυσαϊκή Ιστορία , βιβλίο που έγραψε ο Παλλάδιος το 420 μ.Χ. , οι Μοναχοί Του Παχωμίου , οι οποίοι ονομάζονταν Ταβεννησιώτες , ζούσαν ανά τρεις σε μικρά οικήματα ,
είχε επιβάλει στους Μοναχούς κοινή Προσευχή κάθε πρωί και βράδυ …
Οι Μοναχοί Προσεύχονταν σύμφωνα με τον κανόνα , δώδεκα φορές την ημέρα και δώδεκα φορές τη νύχτα , είχαν κοινή εργασία , κοινά έσοδα , κοινές δαπάνες , κοινά γεύματα
και ομοιόμορφη ενδυμασία , δεν μιλούσαν μεταξύ τους , συνεννοούνταν με νεύματα …
Οι Ταβεννησιώτες Μοναχοί κάλυπταν τα πρόσωπα τους με τέτοιο τρόπο , ώστε να μπορούν να βλέπουν μόνο την τράπεζα ,
κοιμόντουσαν καθήμενοι και Κοινωνούσαν των Αχράντων Μυστηρίων κάθε Σάββατο και Κυριακή …
Διαιρούνταν σε είκοσι τέσσερα τάγματα , καθένα από τα οποία χαρακτηριζόταν με ένα γράμμα της αλφαβήτου ,
ανάλογα με την κατάσταση και τον τρόπο συμπεριφοράς εκείνων που το αποτελούσαν …
Ήταν Πνεύμα οργανωτικό , απαράμιλλος στην καθοδήγηση και στην διακυβέρνηση προσώπων – πραγμάτων ,
κατόρθωσε να διατηρήσει στην Αδελφότητα πειθαρχία και Αγάπη …
Φροντίζοντας ως φιλόστοργος Πατέρας για τις Πνευματικές και υλικές τους ανάγκες , δια δε των σοφών συμβουλών του ,
Ο Παχώμιος Προικίσθηκε από Τον Θεό δια της Χάριτος της Θαυματουργίας , Επιτέλεσε πολλά Θαύματα …
Δεν ξεχώριζε τον εαυτό του από τους άλλους Μοναχούς , αλλά συμμετείχε το ίδιο με αυτούς στο Κοινόβιο με τους ίδιους κανόνες ,
αν και Ηγούμενος , ουδέποτε διαφοροποιήθηκε από τους άλλους Μοναχούς στην Διακονία …
Το 348 μ.Χ. στις 9 Μαΐου , Ο Όσιος Παχώμιος περιποιούμενος τους Μοναχούς που ασθένησαν από πανώλη , αρρώστησε και Πέθανε ,
Τον διαδέχθηκε στην Ηγουμενία Ο Όσιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος …
Αποτμήματα Ιερού Λειψάνου Του Αγίου Φυλάσσονται στις Μονές Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους , Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορινθίας
και στο Παρεκκλήσιο Οσίας Ξένης της Ρωσίδος στη Μάνδρα Αττικής …
Η Ικανότητα Του Αγίου Παχωμίου να συνενώσει και να Διοικήσει τόσες χιλιάδες ανθρώπους υπήρξε Θαυμαστή και μόνο η Δύναμη και η Χάρις Του Θεού μπορεί να την εξηγήσει ,
η Βιογραφία του αναφέρει πως τους Κανόνες του Κοινοβιακού Μοναχισμού του υπαγόρευσε Άγγελος Κυρίου …….
Απολυτίκιο …
Ἀγελάρχης ἐδείχθης τοῦ Ἀρχιποιμένος , Μοναστῶν τᾶς ἀγέλας Πάτερ Παχώμιε , πρὸς τὴν μάνδραν ὁδηγῶν τὴν ἐπουράνιον καὶ τὸ πρέπον ἀσκηταίς , ἐκεῖθεν σχῆμα μυηθεῖς καὶ τοῦτο πάλιν μυήσας , νῦν δὲ σὺν τούτοις ἀγάλλη καὶ συγχορεύεις ἐν οὐρανίαις σκηναίς …….
