12 Νοεμβρίου …
Όσιος Νείλος ο Ασκητής …
Ο Όσιος Νείλος ο Ασκητής , έζησε στα μέσα του 5ου μ.Χ. Αιώνα , αν και ήταν αξιωματούχος του κράτους , έπαρχος Κωνσταντινούπολης , κατά τους χρόνους του Θεοδοσίου και ᾿Αρκαδίου 379 -408 μ.Χ. , αν και έγγαμος πήρε την μεγάλη απόφαση να Αφοσιωθεί στον Θεό …
Τα εγκατέλειψε όλα και σε συμφωνία με την γυναίκα του και τα τέκνα τους Μόνασε στο όρος Σινά , έχοντας μαζί του και τον γιο του Θεόδουλο , ο οποίος αιχμαλωτίστηκε κατά την επίθεση βαρβάρων στη Μονή , η σύζυγος του με την θυγατέρα τους εισήλθαν σε γυναικεία Μονή …
Ο Όσιος Νείλος κατάφερε να διαφύγει και εγκαταστάθηκε σε ερημικό αναχωρητήριο με άλλους Μοναχούς , εκεί επιδόθηκε μαζί με τον γιό του Θεόδουλο , ο οποίος είχε επιστρέψει στο μεταξύ από την αιχμαλωσία , στη συγγραφή λόγων και επιστολών , με συμβουλές προς τους Αναχωρητές , Ξεχωριστή θέση κατέχει το έργο του για την Προσευχή , όπως τα Κεφάλαια περί Προσευχής , το οποίο αποτελεί θεμελιώδες ανάγνωσμα στην Ορθόδοξη Ασκητική παράδοση , ήταν κάτοχος μεγάλης θύραθεν Παιδείας και διετέλεσε Μαθητής Του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου , όταν αποφάσισε να ανταλλάξει την Λαμπρή στολή του με το Ασκητικό τριβώνιο …
Όταν ο ᾿Αρκάδιος ζήτησε από Τον Όσιο Νείλο να Προσευχηθεί για την Κωνσταντινούπολη από θεομηνία του είπε , πως να τολμήσω να Προσευχηθώ για την πόλη που αξίζει να τιμωρηθεί , διότι και το έγκλημα προστατεύεται από νόμους και εξόρισε Τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο , τον στύλο της αληθείας …
Σε άλλη επιστολή έγραφε εις τον ᾿Αρκάδιο , εξεδίωξες Τον ᾿Ιωάννη το μεγαλύτερο Φως της γης χωρίς αιτία , επηρεασθείς από φθονερούς επισκόπους , Ελθέ εις τον εαυτόν σου , διότι στέρησες την Εκκλησία της Αγίας Διδασκαλίας του , αναγνώρισε το σφάλμα σου και μετανόησε , Τελειώθηκαν εν Ειρήνη , Τα Άγια Λείψανα Νείλου και Θεοδούλου Μετακομίσθηκαν στην Κωνσταντινούπολη επί ᾿Ιουστίνου Βασιλέως στον Ναό των Αγίων Αποστόλων …
Ο Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του γράφει ,
Οὗτος ἦν διάσημος ἐν λόγοις καὶ ἐν ἀξιώματι , ἔπαρχος Κωνσταντινουπόλεως καὶ εὐσεβέστατος , ζῶν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου 379 – 395 , εἰκάζω μᾶλλον ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ Β 408 – 450 , κατὰ δὲ τὸν Συναξαριστὴν Νικόδημου ἐπὶ Μαυρικίου 582 – 602 , συζευχθεὶς μετὰ γυναικὸς ἀπέκτησε τέκνα δυό , ἓν ἄῤῥεν καὶ ἓν θήλυ , ἀλλὰ ἄσβεστον ζῆλον ἔχων πρὸς τὴν μοναχικὴν πολιτείαν , κατέπεισε τὴν σύζυγον αὐτοῦ νὰ ἐγκαταλείψωσι τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἦλθον εἰς Ἄλεξανδρειαν ἐκεῖ διεχωρίσθησαν ἀπ᾿ ἀλλήλων καὶ ἡ μὲν γυνὴ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτῆς τὸ θυγάτριον , ὁ δὲ Νεῖλος τὸν υἱὸν αὐτοῦ Θεόδουλον , μεθ᾿ οὗ ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ πρὸς ἄσκησιν ἀλλ᾿ ἐκεῖ ἐπιπεσόντες βάρβαροι ἀπήγαγαν μεταξὺ ἄλλων καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ , διὰ τὸν ὁποίον ἔκλαιε καὶ ἐθρήνει πικρῶς …
Εἰς τὴν ἐρημικὴν ἐκείνην ἀνάπαυσιν ἠσχολήθη εἰς συγγραφὰς ἀσκητικῶν ἔργων , μαρτυρούντων τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ τὸν πρὸς ἄσκησιν ἔρωτα , Ἐν νηστείαις καὶ προσευχαῖς διαβιώσας , ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ , Τὰ ἱερὰ αὐτοῦ ὀστᾶ μετακομίσθησαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου καὶ κατετέθησαν ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἐν τῷ Ὀρφανοτροφείῳ κάτωθεν τοῦ θυσιαστηρίου …….
Απολυτίκιο …
Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς , τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας καὶ τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς , εἰς ἑκατὸν τοὺς πόνους ἐκαρποφόρησας καὶ γέγονας φωστήρ , τῇ οἰκουμένῃ λάμπων τοῖς θαύμασι , Νεῖλε Πατὴρ ἡμῶν , Ὅσιε , Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ , σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….








