2 Σεπτεμβρίου …
Όσιος Κοσμάς ο Ερημίτης και Ομολογητής …
Γεννήθηκε τον 6ο Αιώνα μ.Χ. στην Κρήτη , έζησε τον 7ο Αιώνα μ.Χ. , ήταν μία μεγάλη Ασκητική Μορφή Ο Όσιος Κοσμάς ο Ερημίτης και Ομολογητής ,
τα νεανικά Του χρόνια έλαβε μία ικανοποιητική Παιδεία ώστε να μπορέσει να ασχοληθεί και να αντιταχθεί στην αίρεση των μονοθελητών …
Στην αρχή Μόνασε σε κάποιο κοινόβιο , οι πιέσεις των μονοθελητών επισκόπων και οι αντιδράσεις τους Τον οδήγησαν στο σημείο να εγκαταλείψει την Μονή του και να καταφύγει στην έρημο ,
τα σπήλαια της νοτίου Κρήτης αναδείχθηκαν σε στίβο μεγάλων Ασκητικών παλαισμάτων …
Εκεί μόνος , μόνῳ τῷ Θεῷ , αρχίζει μία Πνευματική ανάβαση , κόντρα στις δαιμονικές δυνάμεις , με υπεράνθρωπη Νηστεία
και Άσκηση κατάφερε να διαφύγει τις παγίδες του πονηρού και να στολιστεί με Αρετές …
Έζησε αθόρυβα , όχι γιατί δεν έπραξε κάτι αξιομνημόνευτο , αλλά γιατί η ζωή Των Αγίων είναι εσωτερική , είναι μία καθημερινή προσωπική και άγνωστη σε όλους συνομιλία με τον ίδιο Τον Θεό ,
οι μάχες Του στην έρημο με τα στοιχεία της φύσης , τον εαυτό του και τους δαίμονες , Τον κατέστησαν πραγματικά άσαρκο , ανυπόδητος και γυμνός , καλυμμένος με τις τρίχες του σώματος Του , σαν δέντρο φορτωμένο με καρπούς …
Ο Όσιος Κοσμάς Κοιμήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου το 658 μ.Χ. ,
το σώμα Του παρέμεινε στο σπήλαιο για ένα χρονικό διάστημα , ώσπου έγινε αντιληπτό από Πιστούς οι οποίοι άρχισαν να το Τιμούν …
Οι Χριστιανοί δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν την απομονωμένη αυτή περιοχή , μετέφεραν Το σκήνωμα από το σπήλαιο και Το τοποθέτησαν σε ένα Ναό ,
μεγάλη ανομβρία έπληξε τότε την περιοχή , για αρκετό καιρό δεν έβρεχε , όλα τα καρποφόρα δέντρα και τα σιτηρά καταστράφηκαν από τον δυνατό ήλιο …
Οι κάτοικοι σαστισμένοι κατέφυγαν στο Θεό , παρακαλούσαν για βροχή ,
Ο Άγιος Εμφανίστηκε σε κάποιον , ζήτησε αυστηρά να βγάλουν από το σκήνωμα Του όλα τα πολύτιμα κοσμήματα και να το επιστρέψουν στο σπήλαιο Του …
Οι κάτοικοι φοβισμένοι παρέλαβαν το Λείψανο Του Αγίου και το επέστρεψαν στο σπήλαιο Του , χώρισαν ένα μικρό κομμάτι στο βάθος του σπηλαίου και Το τοποθέτησαν εκεί ,
από εκείνη την στιγμή άνοιξε ο ουρανός , έβρεξε τόσο πολύ που το νερό έμεινε για μέρες λιμνασμένο πάνω στην καμένη γη …
Πέρασαν τετρακόσια χρόνια , οι περισσότεροι Τον ξέχασαν , μονάχα οι Ασκητές της περιοχής πήγαιναν στο σπήλαιο Του για να Προσκυνήσουν ,
το 1058 μ.Χ. Βενετοί έμποροι παραβίασαν την κρύπτη Του Αγίου και έκλεψαν Το Λείψανο , που παρέμενε Άφθαρτο και Ευωδιάζον , Το Μετέφεραν στην Βενετία και Το Κατέθεσαν στην Ιερά Μονή Του Αγίου Γεωργίου Του Μείζονος …
Εκεί παραμένει ακόμα και σήμερα , τοποθετημένο στο Παρεκκλήσι Του Αγίου Βενέδικτου , περιμένοντας ήσυχα την επιστροφή Του ,
Είθε Ο Θεός να Ευδοκήσει να επιστρέψει σύντομα στον τόπο που ανήκει , Γένοιτο …….
