3 Απριλίου …
Όσιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος …
Ζῶντος Θεοῦ σὺ θεῖος ὑμνητὴς Πάτερ ,
Ἐγὼ δὲ σοῦ θανόντος ὑμνητὴς νέος …
Ο Όσιος Ιωσήφ γεννήθηκε στην Σικελία το 816 μ.Χ. , από Ενάρετους και Ευσεβείς γονείς ,
τον Πλουτίνο και την Αγάθη …
Τα περί της ζωής και της δράσεως του , τα γνωρίζουμε από τον Βίο που συνέταξε ο Μαθητής και Διάδοχος του στη Μονή , Θεοφάνης ,
τα Εγκώμια που του Αφιέρωσαν ανήκουν στον Ιωάννη Διάκονο και στον Θεόδωρο Πεδιάσιμο …
Ο Ιωσήφ αναγκάσθηκε να φύγει από την γενέτειρα του οικογενειακώς , λόγω της εντάσεως των Αραβικών επιδρομών , που έπειτα από λίγο καιρό επρόκειτο να καταλήξουν στην κατάληψη της Νήσου ,
με αποτέλεσμα να μεταναστεύσει στην Πελοπόννησο …
Δέκα πέντε ετών αποχωρίσθηκε τους γονείς του , μετέβη στην Θεσσαλονίκη στην περίφημη Μονή Λατόμου , όπου επιδόθηκε στην Μοναχική Άσκηση ,
υπό την καθοδήγηση του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου , ασκώντας το έργο του οξυγράφου …
Το 840 μ.Χ. μετέβη στην Κωνσταντινούπολη μαζί με Τον Άγιο Γρηγόριο , εγκαταστάθηκε στην Μονή Του Αγίου Ιερομάρτυρα Αντύπα ,
εστάλη από τους Ορθοδόξους της Βασιλεύουσας στην Ρώμη για διαβουλεύσεις επί του θέματος του Διωγμού από τους εικονομάχους …
Δεν κατόρθωσε να φέρει εις πέρας την αποστολή , το πλοίο έπεσε στα χέρια Αράβων πειρατών , οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην αραβοκρατούμενη Κρήτη ,
από όπου ελευθερώθηκε με τις φροντίδες φιλάνθρωπων Πιστών , με Θαύμα Του Αγίου Νικολάου …
Κατά το χρόνο αυτής της περιπέτειας του συνέβησαν δυο σημαντικά γεγονότα , το ένα που σχετιζόταν με Αυτόν , ήταν ο Θάνατος του Πνευματικού Του Οδηγού Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου ,
το άλλο αφορούσε την Εκκλησία ολόκληρη , ήταν η Αναστήλωση των Ιερών Εικόνων …
Επανήλθε στη Κωνσταντινούπολη , έζησε δυο χρόνια ως Έγκλειστος στην Μονή Του Αγίου Αντύπα , έζησε στα κτήρια του Ναού Του Ιερού Χρυσοστόμου για πέντε χρόνια ,
έως ότου Ίδρυσε τη δική του Μονή το 850 μ.Χ. , Αφιερωμένη στον Απόστολο Βαρθολομαίο …
Εκεί Απέθεσε τα Ιερά Λείψανα Του Αποστόλου που είχε φέρει από την Θεσσαλονίκη , καθώς και τα Σκηνώματα Του Πνευματικού του Οδηγού Αγίου Γρηγορίου
και του συν Ασκητού του Ιωάννου …
Ο Ιωσήφ παρακαλούσε με δάκρυα και στεναγμούς Τον Απόστολο Βαρθολομαίο να τον βοηθήσει στην σύνθεση ύμνων , πέτυχε εκείνο που ποθούσε η ψυχή του ,
Είδε σε Οπτασία έναν άνδρα με εμφάνιση Αποστόλου που προκαλούσε το δέος , ο οποίος πήρε από την Αγία Τράπεζα το Ιερό Ευαγγέλιο , του το έβαλε πάνω στο στήθος και τον Ευλόγησε …
Τούτο υπήρξε και η απαρχή του Θείου Χαρίσματος που επιθυμούσε , μετά την έκπτωση του Πατριάρχου Ιγνατίου και την άνοδο Του Ιερού Φωτίου το 858 μ.Χ. ,
Ο Ιωσήφ εξορίστηκε από τον Βάρδα στην Κριμαία , δεν έμεινε στην εξορία για πολύ καιρό , καθώς αποδείχθηκε από την μετέπειτα στάση του ότι Ο Ιερός Φώτιος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα …
Όταν το 867 μ.Χ. ο Πατριάρχης Ιγνάτιος ανέβηκε για δεύτερη φορά στο θρόνο , έγινε σκευοφύλαξ της Αγίας Σοφίας και διατήρησε αυτήν την θέση κατά την διάρκεια της δευτέρας Πατριαρχίας Του Αγίου Φωτίου ,
Ο Όσιος Ιωσήφ Κοιμήθηκε με Ειρήνη το 886 μ.Χ. …
Ο Κύριος όγκος του Υμνογραφικού Έργου του συνίσταται σε κανόνες , που αφθονούν στα έντυπα βιβλία και τα χειρόγραφα , η συμβολή Του Οσίου Ιωσήφ στην υμνογραφική ολοκλήρωση της Οκτωήχου είναι καθοριστική ,
δεδομένο ότι κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της εβδομάδας , πλην της Κυριακής της οποίας τους κανόνες είχαν συντάξει Ο Κοσμάς ο Μελωδός και Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός …
Στα Μηναία Ο Όσιος Ιωσήφ είναι ο πλουσιότερα εκπροσωπούμενος Υμνογράφος , αφού διατηρούνται σε αυτά εκατόν εξήντα πέντε κανόνες του με ομοιόμορφη δομή ,
που εξυμνούν Αγίους δευτέρας συνήθως Εορταστικής τάξεως , δεδομένου ότι οι εξέχουσες Εορτές είχαν ήδη καλυφθεί Υμνογραφικά …
Ιδιαίτερα συγκινεί ο κανών στον Ακάθιστο Ύμνο , στον οποίο ακολουθεί ειρμούς Του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού , Υμνεί Την Θεοτόκο με ατελείωτη σειρά Επιθέτων και Εικόνων ,
ως Άφλεκτη Βάτο , Νεφέλη Ολόφωτη , Ρόδο Αμάραντο , Μήλο Εύοσμο, Περιστερά και τα παρόμοια …….
Απολυτίκιο …
Τὸ δωδεκάχορδον τοῦ Λόγου ὄργανον , τὴν παναρμόνιον λύραν τῆς χάριτος , τὸ Ὑμνογράφον Ἰωσὴφ τιμήσωμεν ἐπαξίως οὗτος γὰρ ἀνύμνησε , μελιχροὶς μελωδήμασι , Πνεύματι κινούμενος , τῶν Ἁγίων πᾶν σύστημα , Μεθ’ ὧν καὶ ἱκετεύει ἀπαύστως , δοῦναι ἠμὶν πταισμάτων λύσιν …….
