3 Δεκεμβρίου …
Όσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής , Επίσκοπος Κολωνίας …
Γεννήθηκε στη Νικόπολη της Αρμενίας , του Πόντου , σημερινό Ντεβριγί , στις 8 Ιανουαρίου το 454 μ.Χ. ,
από τον Εγκράτιο και την Ευφημία επί Βασιλέως Μαρκιανού …
Μετά τον θάνατο των γονέων του , οικοδόμησε Ναό Της Υπεραγίας Θεοτόκου όπου Μόναζε μαζί με δέκα Μοναχούς ,
λόγω της μεγάλης Του Αρετής , είκοσι οκτώ χρονών Χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κολωνίας το 481 μ.Χ. …
Έπειτα από εννέα έτη αγώνων για την Αρετή και την ορθή Πίστη στην Επισκοπική Του περιφέρεια , Ο Ιωάννης διευθέτησε τα Εκκλησιαστικά και πήγε στα Ιεροσόλυμα ,
κατέλαβε την Μονή Του Αγίου Σάββα , όμως απέκρυψε το αληθινό Του αξίωμα …
Ορίστηκε από Τον Άγιο Σάββα που ήταν τότε επί κεφαλής εκατόν πενήντα Αναχωρητών υπηρέτης στον ξενώνα και στο μαγειρείο , υπακούοντας με ταπεινοφροσύνη , εγκράτεια , Νηστεία και Προσευχή ,
ήταν για Αυτόν τα μέσα καθαρισμού της καρδιάς Του , ώστε να καταστεί ακηλίδωτος καθρέπτης Του Θείου Φωτισμού …
Φρόντιζε με χαρά και προθυμία όλους τους Πατέρες , γινόμενος δούλος του καθ ̓ ενός με ταπείνωση και πραότητα , μετά το τέλος της δοκιμασίας , Του δόθηκε ένα κελί , στο οποίο έμενε Νηστεύοντας και Προσευχόμενος πέντε ημέρες την εβδομάδα ,
συμμετείχε στις κοινές Ακολουθίες , κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων , με την σιωπή και την κατάνυξη Του ανέλαβε την διαχείριση της Μονής ως Οικονόμος το 493 μ.Χ. …
Ο Άγιος Σάββας βλέποντας την Αρετή Του , σύστησε στον Επίσκοπο Ιεροσολύμων Ηλία να Χειροτονήσει Τον Ιωάννη Διάκονο και Πρεσβύτερο ,
Ο Ιωάννης τότε φανέρωσε το αξίωμα Του , εξεπλάγη ο Πατριάρχης από την ταπείνωση Του , μαθαίνοντας ότι ο Μοναχός αυτός ήταν Ο Επίσκοπος Κολωνίας …
Και ότι είχε αποτάξει τις τιμές για να γίνει υπηρέτης όλων , δήλωσε στον Άγιο Σάββα , ότι ήταν αδύνατον να Χειροτονήσει Τον Ιωάννη ,
είπε να Τον αφήσουν να εγκαταβιώνει στην ησυχία χωρίς κανείς να τον ενοχλεί , έτσι έμεινε στη Λαύρα το 491 μ.Χ. για δώδεκα χρόνια …
Ο Ιωάννης σε ηλικία πενήντα ετών το 503 μ.Χ. , αποσύρθηκε για έξη χρόνια σε ένα σπήλαιο στην έρημο του Ρουβά , αποξενωμένος από κάθε ανθρώπινη συναναστροφή ,
μοναδικός πόθος Του ήταν να συνομιλεί εν ησυχία με Τον Κύριο , να δει ενώπιος ενωπίω , να κατοπτρίζεται η Δόξα Του Κυρίου , ο Οποίος Τον Αντάμειβε με την Θεία Χάρη και τον Αξίωνε να Επιτελεί Θαύματα …
Μία μέρα χάθηκε στην έρημο , έπεσε σέ απότομο γκρεμό , είχε πέσει λιπόθυμος , ξαφνικά με την επίσκεψη Της Θείας Χάριτος ,
Έγινε μετάρσιος και με την Χάρη Του Θεού βρέθηκε πάλι στο κελί Του , ήταν πάνω από πέντε μίλια μακριά …
Οι Σαρακηνοὶ απειλούσαν να σφάξουν και να ληστέψουν όσους εύρισκαν στην έρημο , Ο Ιωάννης αρνήθηκε να φύγει στην Μεγάλη Λαύρα και έμεινε ατάραχος στο σπήλαιο του , εμπιστευόμενος στην Πρόνοια Του Θεού ,
Ο Κύριος έστειλε τότε ένα πελώριο λιοντάρι , το οποίο έμενε στο πλάι Του συνέχεια και έδιωχνε όσους βαρβάρους τολμούσαν να πλησιάσουν το σπήλαιο …
Έλαβε το διορατικό Χάρισμα και την δωρεά της διακρίσεως των λογισμών , με συμπόνια βοηθούσε όσους Τον πλησίαζαν ,
ανακουφίζοντας το βάρος της συνειδήσεως τους και διώκοντας τους δαιμονικούς πειρασμούς με την δύναμη της Προσευχής Του …
Θέλοντας να μάθει αν Ο Θεός θα Τον έκανε δεκτό στην Βασιλεία των Ουρανών , πήρε το θάρρος να ζητήσει ένα σημείο και , ενώπιον των Μαθητών Του , κόλλησε ένα σπόρο σύκου στον άνυδρο και πυρωμένο βράχο επάνω από το κελί Του
και , ω Του Θαύματος , δίχως χώμα , δίχως νερό , ο σπόρος βλάστησε , έβγαλε φύλλα , άνθη και τρία σύκα , τα οποία Ο Γέροντας μοιράστηκε με τους Μαθητές Του Ευχαριστώντας με δάκρυα Τον Θεό …
Εγκατάλειψε την εγκλείστρα Του το 547 μ.Χ. , όταν οπαδοί τού Ωριγένη κατόρθωσαν να τοποθετήσουν έναν δικό τους στο αξίωμα τού Ηγούμενου , αποσύρθηκε τότε από την Μονή μετέβη στο Όρος των Ελαιών , μαζί με άλλους Μοναχούς ,
επέστρεψε στην Λαύρα μόνο , όταν ορίσθηκε πάλι Ορθόδοξος Ηγούμενος …
Από την στιγμή εκείνη προετοιμάσθηκε για την εκδημία του , πλήρης Χάριτος , έζησε Ασκητικά σε έρημους για σαράντα οκτώ χρόνια ,
Ο Όσιος Ιωάννης Απεβίωσε Ειρηνικά το 558 μ.Χ. , σε ηλικία εκατόν τεσσάρων χρονών …
Η Δεξιά Του Αγίου Βρίσκεται στην Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους ,
Τον Βίο Του Αγίου συνέγραψε ο Κύριλλος Σκυθοπολίτης …
Απολυτίκιο …
Oυχ’ ησυχάζω Kαι θανόντα γαρ στέφω ,
Tον ησυχαστήν Iωάννην τοις λόγοις …….
