19 Νοεμβρίου …
Όσιος Ιλαρίων ο Ίβηρ , ο εν Θεσσαλονίκη …
Ο Όσιος Ιλαρίων έζησε τον 9ο Αιώνα μ.Χ. , καταγόταν από την Ιβηρία , ο ρόλος του ήταν σπουδαίος στην Θρησκευτική ζωή του τόπου του , την Γεωργία …
Μπήκε σε Μοναστήρι σε ηλικία έξι χρονών και στα δέκα τέσσερα του έγινε Ασκητής και ερημίτης , μάλιστα τόσο πρόκοψε που τον εκτίμησαν και οι λοιποί ερημίτες και σύντομα μαζεύτηκαν γύρω του έντεκα υποτακτικοί , λίγο αργότερα άρχισαν να προσέρχονται για να λάβουν παρηγοριά και Πνευματικές οδηγίες πλήθος ανθρώπων απ’ όλη την Γεωργία …
Για τον λόγο αυτό προσέτρεξε εκεί , με κάποια ανησυχία και ο Επίσκοπος της Ιβηρίας για να δει από κοντά τι ακριβώς , συνέβαινε , η πρόταση του στον νεαρό ρακένδυτο ερημίτη να τον Χειροτονήσει , φανερώνει το συμπέρασμα που αποκόμισε από την συνάντηση τους , Ο Ιλαρίων στην αρχή αρνήθηκε αλλά μετά αποδέχτηκε , ήταν τότε είκοσι πέντε χρονών …
Εγκατέλειψε την Ιβηρία και πήγε για Προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα , αφήνοντας κάποιον άλλο ως Ηγούμενο στο πόδι του , αφού πλέον δεν μπορούσε να ησυχάσει Ασκητικά στην πατρίδα του , ίσως να σκέφτηκε πως ήταν πολύ μικρός για να σηκώσει όλο αυτό το βάρος και την Πνευματική ευθύνη για όλους αυτούς τους ανθρώπους που τον επισκέπτονταν …
Ταξίδευσε στους Αγίους Τόπους , καθ’ οδόν προς τα Ιεροσόλυμα και στα όρια της Συρίας επιχείρησαν να τον ληστέψουν , όταν οι ληστές προσπάθησαν να βγάλουν τα σπαθιά τους από τις θήκες τους τα χέρια τους κοκάλωσαν , τότε έπεσαν στα πόδια του και του ζήτησαν συγχώρεση και τον παρακάλεσαν να τους θεραπεύσει , Πράγμα που έκανε και μάλιστα ένας από αυτούς τον ακολούθησε μέχρι το όρος Θαβώρ …
Μετά το Προσκύνημα στους Αγίους Τόπους Ο Ιλαρίων Μόνασε για επτά χρόνια στην Λαύρα Του Αγίου Σάββα , ζώντας ιδιαίτερα Ασκητικά , η Παναγία του Εμφανίστηκε σε Όραμα και του ζήτησε να γυρίσει πίσω στην Γεωργία , για αυτό και επέστρεψε , Δημιούργησε πολλά Μοναστήρια τα οποία Λειτουργούσαν με το κοινοβιακό τυπικό , ενώ απέφυγε την Χειροτονία του σε Επίσκοπο , καταφεύγοντας σε ένα απομακρυσμένο Μοναστήρι , δεν παρέλειπε να επισκέπτεται τα Μοναστήρια που Ίδρυσε για να καθοδηγεί και να Παρηγοράει τους Μοναχούς του …
Εγκατέλειψε πάλι την πατρίδα του και κατευθύνθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τα εκεί Προσκυνήματα της επί Αυτοκράτορος Μιχαήλ του Γ’, για να καταλήξει να Ασκητεύει στην Βιθυνία και το περίφημο Μοναστικό κέντρο στο όρος Όλυμπος , όταν ο Αρχιμανδρίτης των Μοναστηριών του Ολύμπου αποφάσισε να τον διώξει από τον τόπο τους , Εμφανίστηκε σε αυτόν η Υπεραγία Θεοτόκος και τον επέπληξε , όμως και στο μέρος αυτό δεν μπορούσε να ησυχάσει λόγω της φήμης του , Μοναχοί από τα Μοναστήρια και τα ερημητήρια του Ολύμπου προσέτρεχαν προς αυτόν για Πνευματική καθοδήγηση …
Έτσι μετά από πέντε χρόνια παραμονής στον Όλυμπο γύρισε στην Κωνσταντινούπολη , τότε του γεννήθηκε η επιθυμία να Προσκυνήσει και τα Προσκυνήματα της παλαιάς Ρώμης , πηγαίνοντας πέρασε και από την Θεσσαλονίκη , όπου έγινε αμέσως γνωστός από ένα Θαύμα που έκανε , στην Ρώμη έζησε για δύο χρόνια , κάνοντας πολλά Θαύματα , μετά πήρε τον δρόμο του γυρισμού , όταν έφτασε έκανε ένα νέο Θαύμα και τότε ο Διοικητής της πόλης του ζήτησε να παραμείνει στην πόλη , έμεινε στη Θεσσαλονίκη , έκτισε Μοναστικό Κέντρο με Ιερό Ναό το 870 μ.Χ. …
Ο Όσιος Ιλαρίων Κοιμήθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 875 μ.Χ. , η Θεσσαλονίκη τον Κήδεψε με Ιδιαίτερες Τιμές και , ο κόσμος μοιράστηκε ως Ευλογία το ράσο του το οποίο έκοψαν σε πολύ μικρά κομμάτια , Ως αποτίμηση της Πνευματικής προσφοράς Του Αγίου στην πόλη παραθέτουμε μία φράση από το κείμενο που έγραψε ο Καθηγητής Συμεών Πασχαλίδης στο Αγιολόγιο της Θεσσαλονίκης , το Έργο του Ιλαρίωνος , Διδακτικό κατά κύριο λόγο , υπήρξε εξαιρετικά εποικοδομητικό για τους Θεσσαλονικείς …
Ο Όσιος Ιλαρίων παρέμεινε ολοζώντανος στους Θεσσαλονικείς , αφού συνέχισε να Θαυματουργεί μέσα από την μαρμάρινη σαρκοφάγο στην οποία διέταξε ο Διοικητής της πόλης να τοποθετήσουν Το Άγιο σκήνωμα του , ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Α’, ο Μακεδών , όταν πληροφορήθηκε τα σχετικά , ζήτησε να Μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη …
Άνθρωποι του Αυτοκράτορα πήρανε το Άγιο Λείψανο Του Οσίου Ιλαρίωνα από την Θεσσαλονίκη με προορισμό την Κωνσταντινούπολη , όπου με Τιμές και ψαλμωδίες το υποδέχθηκαν , ο Αυτοκράτορας κράτησε Το Ιερό Λείψανο στα ανάκτορα , την Τρίτη ημέρα ξύπνησε από Ευωδία , προσπάθησε να ξανακοιμηθεί χωρίς να το κατορθώσει , είδε Τον Άγιο με Ιερατική στολή , ο οποίος του είπε , Αυτή την Ευωδία δεν την κέρδισα στις πόλεις , αλλά στην έρημο και για να έχεις Χάρη από Τον Θεό στείλε με στην έρημο , Ο Βασιλιάς διηγήθηκε το περιστατικό στον Πατριάρχη και με μεγάλες Τιμές Μετέφεραν Το Άγιο Λείψανο στην γεωργιανή Μονή Του Αγίου Ρωμανού της Κωνσταντινούπολης …….
Απολυτίκιο …
Ἰλαρότητι τρόπων καλλωπιζόμενος , ὡς καθαρώτατον σκεῦος τῆς ἐπιπνοίας Χριστοῦ , τῆς ἐνθέου βιοτῆς ἐδείχθης ἔσοπτρον , ὅθεν ἀστράπτεις νοητῶς , ἀρετῶν μαρμαρυγάς , Πατὴρ ἡμῶν Ἰλαρίων , πρὸς ἀπλανῆ ὁδηγίαν καὶ σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν …….








