28 Ιανουαρίου …
Όσιος Ιάκωβος ο Ασκητής …
Ἀπῆλθε σαρκός , ὥσπερ ἒκ τινος πάγης ,
Ὁ σαρκός , Ἰάκωβος οὐχ ἁλοὺς πάγαις …
Ο Όσιος Ιάκωβος έγινε Μοναχός , Ασκήτεψε για δέκα πέντε χρόνια ,
σε σπήλαιο κοντά στην Κωμόπολη Πορφυρεώνη …
Κατά την διάρκεια Του Πνευματικού Του Αγώνα , υπέβαλλε τον εαυτό Του σε κάθε είδους Άσκηση και κακουχία ,
φθονεροί άνθρωποι οδήγησαν μια πόρνη , με δόλο κατόρθωσε να εισέλθει στο Κελί Του …
Τον προκαλούσε να διαπράξει αμαρτία μαζί της , την έκανε να συναισθανθεί την λάθος της , να Μετανοήσει ,
να αλλάξει τρόπο ζωής και να ακολουθήσει αναγεννημένη Πνευματικά Τον Χριστό …
Κανείς δεν ξεφεύγει από τις ενέδρες του διαβόλου , Ο Ιάκωβος έπεσε σε μεγάλο παράπτωμα ,
για να γίνει παράδειγμα σε όλους τους αμαρτωλούς και Οδηγός προς την Μετάνοια …
Επιφανής είχε θυγατέρα δαιμονισμένη , την πήγε για να την Θεραπεύσει , Προσευχήθηκε και το δαιμόνιο έφυγε , ο πατέρας της φοβόταν μήπως και πάλι το δαιμόνιο ενοχλήσει την θυγατέρα του ,
έτσι την άφησε στο Σπήλαιο Του Ιάκωβου , άφησε μαζί και τον νεότερο αδελφό της …
Ο Ασκητής νικήθηκε από την επιθυμία και διέφθειρε τη νέα , για να μην γνωστοποιηθεί η μυσαρή Του πράξη και εξευτελισθεί ,
φόνευσε τη νέα και τον αδελφό της και έριξε τα σώματα τους στο ποτάμι …
Ύστερα από τα φοβερά εγκλήματα που διέπραξε , έχασε κάθε ελπίδα για σωτηρία , του δημιουργήθηκε η ακατάσχετη επιθυμία , να αφήσει την Ασκητική ζωή και να επανέλθει στον κόσμο ,
Τον συνάντησε Ευλαβής Μοναχός , στις παραινέσεις του οποίου πειθάρχησε …
Αποφάσισε να κλειστεί σε Τάφο και να υπομείνει κάθε σκληραγωγία , τότε σημειώθηκε στη χώρα μεγάλη ξηρασία , Ο Θεός κατά Θαυμαστό τρόπο μήνυσε στον Επίσκοπο της πόλεως ότι ,
αν δεν Προσευχηθεί Ο Ιάκωβος που μένει στον Τάφο , δεν θα λάβει τέλος η ανομβρία …
Ο Επίσκοπος τον επισκέφθηκε με όλο το Λαό , Τον παρακάλεσε να Προσευχηθεί για να ανοίξουν οι κρουνοί του Ουρανού ,
Ο Ιάκωβος Προσευχήθηκε με άκρα ταπείνωση και βαθιά Πίστη στον Θεό , άκουσε την Προσευχή Του και έστειλε πλούσια βροχή στη γη …
Αν και είχε διαπράξει βαρύτατα αμαρτήματα , είχε όμως ειλικρινά Μετανοήσει , το Θαύμα αυτό Του έδωσε την ελπίδα και την βεβαιότητα ότι Ο Θεός τον συγχώρησε και συνέχισε τον επίπονο Ασκητικό Του Βίο ,
Αγωνιζόμενος Ο Όσιος Ιάκωβος , Κοιμήθηκε με Ειρήνη …
Η Προσευχή που έλεγε , Ο Όσιος Ιάκωβος όσο ήταν στον Τάφο ,
Πώς ατενίσω προς σε Ο Θεός , ποίαν δε αρχήν της εξομολογήσεως εύροιμι , ποία καρδία ή ποίω θαρρήσας συνειδότι , γλώσσαν ασεβή και χείλη μολυσμού γέμοντα , κινήσαι πειράσωμαι , ποίας δε αμαρτίας πρώτον άφεσιν αιτήσαι κατατολμήσω , φείσαι φιλάνθρωπε Κύριε , ίλεως γενού τω αναξίω , Δέσποτα αγαθέ και μη συναπολέσης με ταις αισχραίς μου πράξεσιν , Ου γαρ μικρά μου τα δυσσεβήματα , Πορνείαν ετέλεσα , Φόνον ειργασάμην , Αίμα αθώον εξέχεα και προς τούτοις , τοις ύδασι και θηρίοις και πετεινοίς δέδωκα εις βοράν …
Και νυν Κύριε , ειδότι σοι τα πάντα εξομολογούμαι , αγαθέ , την τούτων εξαιτούμενος άφεσιν , Μη παρίδης με Δέσποτα , Aλλά κατά την σοι πρέπουσαν ευσπλαγχνίαν , οικτείρησόν με τον ασεβή Και κατάπεμψον εις εμέ το παρά σου πλούσιον έλεος , ελθόντα επί τα της αμαρτίας βάραθρα , Κατεπόντισέ με γαρ , η του λυμεώνος εχθρού καταιγίς , Μη δη καταπίη με ο δράκων ο βύθιος …….
Αγίες δύο Μάρτυρες , Μητέρα και Θυγατέρα …
Τῇ παιδὶ συγκλίνασα μήτηρ τὴν κάραν ,
Ξίφει συνεξέπνευσε τῷ θυγατρίῳ …
Οι δυο Γυναίκες Μάρτυρες ,
Μαρτύρησαν δια ξίφους …….
