13 Ιανουαρίου …
Όσιος Ιάκωβος Επίσκοπος Νισίβεως …
Τὸν Ἰάκωβον θνητὸν ὄντα τῇ φύσει ,
Θνητοῖς ὁμοίως μὴ θανεῖν οὐκ ἦν πρέπον …
Ο Όσιος Ιάκωβος γεννήθηκε και μεγάλωσε τον 4ο Αιώνας μ.Χ. ,
στην Νισίβεω της Μεσοποταμίας …
Αγάπησε την ζωή της ερημίας και της ησυχίας , έφυγε από τη πόλη , πήγε στις υψηλότατες κορυφές των βουνών της περιοχής , όπου και διέμενε ,
Ο Ιάκωβος αντιμετώπιζε με γενναιότητα και καρτερία τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες …
Για τροφή του χρησιμοποιούσε αγριόχορτα και λίγο νερό , για ενδυμασία του είχε ένα απλό και μοναδικό χιτώνα , με την λιτή Ασκητική ζωή εξασθένιζε το σώμα Του ,
προσέφερε συνεχώς Πνευματική τροφή στη ψυχή του , τα αποτελέσματα της Ασκητικής Του ζωής υπήρξαν πλούσια …
Ο Ιάκωβος απέκτησε την παρρησία προς Τον Θεό , με την Δύναμη και την Χάρη Του Αγίου Πνεύματος , έλαβε την Ικανότητα να προβλέπει τα μέλλοντα και να Επιτελεί Θαύματα ,
για τις πολλές Αρετές Του έγινε Επίσκοπος της πατρίδας Του , της Νισίβεως …
Έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. , στη Νίκαια της Βιθυνίας , η Σύνοδος καθαίρεσε τον Άρειο , ο οποίος δίδασκε πως Ο Χριστός δεν είναι Θεός , αλλά κτίσμα του Θεού , παρά την καθαίρεση του , ετοιμαζόταν να εισέλθει σε Ναό για να Λειτουργήσει ,
τότε συνέβη το Θαυμαστό Γεγονός , ύστερα από Προσευχή Του Ιακώβου , ο βλάσφημος Άρειος δεν πρόφτασε να πάει στο Ναό , πέθανε από διάλυση των σπλάχνων του …
Με την ακοίμητη Ευσέβεια Του φλεγόταν και από θερμότατη φιλοπατρία , όταν οι Πέρσες πολιόρκησαν την Νίσιβη , συνετέλεσε τα μέγιστα δια της Δυνάμεως της Πίστεως Του , στην απόκρουση των εχθρών και στην διάλυση της πολιορκίας ,
διαπρέποντας στα μέγιστα μεγαλουργήματα , Νικητής και Τροπαιούχος , γεμάτος ευφροσύνη για τα τρόπαια της Αληθινής Πίστεως …
Ο Όσιος έφθασε σε βαθύτατο γήρας , υπήρξε Δάσκαλος του Σύριου Εκκλησιαστικού συγγραφέα Εφραίμ του Σύρου ,
Ο Άγιος Ιάκωβος Κοιμήθηκε το 338 μ.Χ. , Οσίως με Ειρήνη …
Η Μνήμη Του επαναλαμβάνεται και την 31η Οκτωβρίου ,
η Δεξιά Του Αγίου , Βρίσκεται στο Αρμενικό Πατριαρχείο του Εστμιατζίν …….
Απολυτίκιο …
Τῆς ἐρήμου πολίτης , Λιβισίου τὸν γόνον καὶ Εὐβοίας τὸ καύχημα , τῆς Μονῆς Δαυΐδ τοῦ Ὁσίου , θεοφόρον Ἰάκωβον , τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς , μιμούμενοι αὐτοῦ ταῖς ἀρεταῖς , ἰατρείας γὰρ παρέχει παντοδαπάς , τοῖς πίστει ἀνακράζουσι , δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ , δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι , δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα …….
