27 Οκτωβρίου …
Όσιος Δημήτριος ο Νέος Μπασαράμπης …
Η Παρουσία Του Ιερού σκηνώματος Του στον Μητροπολιτικό Ναό Βουκουρεστίου
είναι ένα μεγάλο Πνευματικό Δώρο …
Ο Δημήτριος όταν ζούσε είχε Λάβει το Θαυματουργικό Χάρισμα , έζησε πτωχός και άσημος ,
Αξιώθηκε να είναι Διδάσκαλος των σοφών , Ιατρός των ασθενούντων και Θερμός Πρεσβευτής για την σωτηρία όλων μας …
Γεννήθηκε στο χωριό Μπασαραμπόβ που απέχει από τον Δούναβη είκοσι χιλιόμετρα και βρίσκεται στο έδαφος της Βουλγαρίας ,
έζησε τον 13ο Αιώνα μ.Χ. , την περίοδο της Βασιλείας των Πέτρου και Ιωάννου Ασάν …
Προερχόταν από Ευσεβείς αλλά πτωχούς γονείς , έβοσκε από μικρός αγελάδες στο χωριό του ,
η ησυχία του χωριού , η μοναξιά και ο Πόθος του για Τον Θεό βοήθησαν μέρα με την ημέρα στην Πνευματική Του Πρόοδο …
Έλαβε από Τον Θεό Ο Δημήτριος το Δώρο των καθαρτικών Δακρύων , της καθαρής Προσευχής και των ταπεινών στοχασμών ,
η ίδια η δημιουργία Του Θεού αποτέλεσε για Τον νεαρό Εραστή της Βασιλείας των Ουρανών την πρώτη Σχολή της Πνευματικής Μορφώσεως Του …
Αγωνίσθηκε κατά των πειρασμών της νεότητας με τα όπλα του Πνεύματος και προετοίμασε το έδαφος της καρδιάς Του για την σπορά της Θείας Χάριτος ,
Ο Δημήτριος το πόσο προόδευσε στην Αρετή , στην Αγάπη Του Θεού και ολοκλήρου της κτίσεως φαίνεται από το πάθημα Του …
Πάτησε με το πόδι Του χωρίς να το θέλει ένα πουλί που βρισκόταν μέσα στα χόρτα , ένιωθε λύπη στην καρδιά Του και τιμώρησε το ένοχο πόδι Του ,
για τρία χρόνια βάδιζε από αυτό το πόδι ξυπόλυτος , με αποτέλεσμα το καλοκαίρι το γυμνό Του πόδι να υποφέρει από τις πέτρες και τα αγκάθια , τον χειμώνα από το χιόνι και τους παγετούς …
Έφθασε σε υψηλά μέτρα Πνευματικής Ασκήσεως , πήγε σε ένα Μοναστήρι κοντά στον ποταμό Λωμ , εκεί Εκάρη Μοναχός ,
Ο Δημήτριος συνέχισε την σκληρή Του Άσκηση με Αγρυπνίες , Νηστείες και Προσευχές …
Δεν αρκέστηκε σε αυτούς τους κόπους και την Κοινοβιακή ζωή , έφυγε για την τέλεια ησυχία μένοντας σε μια πέτρινη σπηλιά ,
Αγωνίσθηκε , όταν Προαισθάνθηκε το Τέλος Του , κρύφτηκε ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρινες πλάκες ,
όπου Κοιμήθηκε Ο Όσιος Δημήτριος …
Παρέδωσε την ψυχή Του στα Χέρια Του Ιησού Χριστού ,
το σώμα Του Άφθαρτο παρέμεινε στην σπηλιά Του για τριακόσια χρόνια …
Με Θεία παραχώρηση ο ποταμός Λωμ κατέβασε άφθονα νερά , τα οποία παρέσυραν τις πέτρες της σπηλιάς μαζί με Το Ιερό Λείψανο Του Αγίου ,
το οποίο σκεπάστηκε με τις λάσπες και τα νερά , παραμένοντας σε αυτήν την κατάσταση εκατό χρόνια ..
Θέλοντας Ο Θεός να Αποκαλύψει Τον Θησαυρό αυτό , Ευδόκησε να εξελιχθούν τα πράγματα ως εξής ,
Φανερώθηκε Ο Όσιος στο όνειρο μίας νέας κοπέλας , η οποία έπασχε από επιληψία και της είπε , εάν θα με βγάλουν οι γονείς σου από την κοίτη του ποταμού , εγώ θα σε Θεραπεύσω …
Το κοριτσάκι είπε το όνειρο στους γονείς του , οι οποίοι με την συνοδεία Ιερέων και άλλων Χριστιανών ,
έψαξαν και βρήκαν Το Ιερό Λείψανο Του Οσίου Δημητρίου …
Εκείνη την στιγμή Θεραπεύθηκε η μικρή καθώς και άλλοι ασθενείς , Μετέφεραν Τον Άγιο στην γενέτειρα Του , στην Εκκλησία όπου από μικρός σύχναζε και Προσευχόταν ,
εκεί παρέμεινε πολλά χρόνια Επιτελώντας πολλά Θαύματα …
Κατά τα έτη 1769 – 1774 μ.Χ. , ο Ρώσος Στρατηγός Πέτρος Σαλτίκωβ αποφάσισε να πάρει Το Ιερό Λείψανο και να το μεταφέρει στη Ρωσία ,
Ο Όσιος Δημήτριος επέστρεψε στο Βουκουρέστι το 1774 μ.Χ. …
Τοποθετήθηκε με μεγάλη Τιμή στον Μητροπολιτικό Ναό Των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης ,
όπου και παραμένει μέχρι σήμερα , Επιτελώντας πολλά Θαύματα και Εκπέμποντας Άρρητη Ευωδία …….
