27 Οκτωβρίου …
Όσιος Δημήτριος ο Νέος Μπασαράμπης …
Η Παρουσία Του Ιερού σκηνώματος του στον Μητροπολιτικό Ναό Βουκουρεστίου είναι ένα μεγάλο Πνευματικό Δώρο …
Ο Δημήτριος όταν ζούσε είχε Λάβει το Θαυματουργικό Χάρισμα , έζησε πτωχός και άσημος , Αξιώθηκε να είναι Διδάσκαλος των σοφών , Ιατρός των ασθενούντων και Θερμός Πρεσβευτής για την σωτηρία όλων μας …
Γεννήθηκε στο χωριό Μπασαραμπόβ που απέχει από τον Δούναβη είκοσι χιλιόμετρα και βρίσκεται στο έδαφος της Βουλγαρίας , έζησε τον 13ο Αιώνα μ.Χ. , την περίοδο της Βασιλείας των Πέτρου και Ιωάννου Ασάν …
Προερχόταν από Ευσεβείς αλλά πτωχούς γονείς , έβοσκε από μικρός αγελάδες στο χωριό του , η ησυχία του χωριού , η μοναξιά και ο Πόθος του για Τον Θεό βοήθησαν μέρα με την ημέρα στην Πνευματική του Πρόοδο …
Έλαβε από Τον Θεό Ο Δημήτριος το Δώρο των καθαρτικών Δακρύων , της καθαρής Προσευχής και των ταπεινών στοχασμών , η ίδια η δημιουργία Του Θεού αποτέλεσε για τον νεαρό Εραστή της Βασιλείας των Ουρανών την πρώτη Σχολή της Πνευματικής Μορφώσεως του …
Αγωνίσθηκε κατά των πειρασμών της νεότητας με τα όπλα του Πνεύματος και προετοίμασε το έδαφος της καρδιάς του για την σπορά της Θείας Χάριτος , Ο Δημήτριος το πόσο προόδευσε στην Αρετή , στην Αγάπη Του Θεού και ολοκλήρου της κτίσεως φαίνεται από το πάθημα του …
Πάτησε με το πόδι του χωρίς να το θέλει ένα πουλί που βρισκόταν μέσα στα χόρτα , ένιωθε λύπη στην καρδιά του και τιμώρησε το ένοχο πόδι του , για τρία χρόνια βάδιζε από αυτό το πόδι ξυπόλυτος , με αποτέλεσμα το καλοκαίρι το γυμνό του πόδι να υποφέρει από τις πέτρες και τα αγκάθια , τον χειμώνα από το χιόνι και τους παγετούς …
Έφθασε σε υψηλά μέτρα Πνευματικής Ασκήσεως , πήγε σε ένα Μοναστήρι κοντά στον ποταμό Λωμ , εκεί Εκάρη Μοναχός , Ο Δημήτριος συνέχισε την σκληρή του Άσκηση με Αγρυπνίες , Νηστείες και Προσευχές …
Δεν αρκέστηκε σε αυτούς τους κόπους και την Κοινοβιακή ζωή , έφυγε για την τέλεια ησυχία μένοντας σε μια πέτρινη σπηλιά , Αγωνίσθηκε , όταν Προαισθάνθηκε το Τέλος του , κρύφτηκε ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρινες πλάκες , όπου Κοιμήθηκε Ο Όσιος Δημήτριος …
Παρέδωσε την ψυχή του στα Χέρια Του Ιησού Χριστού , το σώμα του Άφθαρτο παρέμεινε στην σπηλιά του για τριακόσια χρόνια , με Θεία παραχώρηση ο ποταμός Λωμ κατέβασε άφθονα νερά , τα οποία παρέσυραν τις πέτρες της σπηλιάς μαζί με το Ιερό Λείψανο Του Αγίου , το οποίο σκεπάστηκε με τις λάσπες και τα νερά , παραμένοντας σε αυτήν την κατάσταση εκατό χρόνια ..
Θέλοντας Ο Θεός να Αποκαλύψει τον Θησαυρό αυτό , Ευδόκησε να εξελιχθούν τα πράγματα ως εξής , Φανερώθηκε Ο Όσιος στο όνειρο μίας νέας κοπέλας , η οποία έπασχε από επιληψία και της είπε , εάν θα με βγάλουν οι γονείς σου από την κοίτη του ποταμού , εγώ θα σε Θεραπεύσω …
Το κοριτσάκι είπε το όνειρο στους γονείς του , οι οποίοι με την συνοδεία Ιερέων και άλλων Χριστιανών , έψαξαν και βρήκαν το Ιερό Λείψανο Του Οσίου Δημητρίου , Εκείνη την στιγμή Θεραπεύθηκε η μικρή καθώς και άλλοι ασθενείς , Μετέφεραν Τον Άγιο στην γενέτειρα του , στην Εκκλησία όπου από μικρός σύχναζε και Προσευχόταν , εκεί παρέμεινε πολλά χρόνια Επιτελώντας πολλά Θαύματα …
Κατά τα έτη 1769 – 1774 μ.Χ. , ο Ρώσος Στρατηγός Πέτρος Σαλτίκωβ αποφάσισε να πάρει Το Ιερό Λείψανο και να το Μεταφέρει στη Ρωσία , Ο Όσιος Δημήτριος επέστρεψε στο Βουκουρέστι το 1774 μ.Χ. …
Τοποθετήθηκε με μεγάλη Τιμή στον Μητροπολιτικό Ναό Των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης , όπου και παραμένει μέχρι σήμερα , Επιτελώντας πολλά Θαύματα και Εκπέμποντας Άρρητη Ευωδία …….
Απολυτίκιο …
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα , λαβὼν γὰρ τὸν Σταυρόν , ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ καὶ πράττων ἐδίδασκες ὑπερορᾶν μὲν σαρκός , παρέρχεται γάρ , ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς , πράγματος ἀθανάτου , διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται , Ὅσιε Δημήτριε , τὸ πνεῦμά σου …….








