29 Ιανουαρίου …
Όσιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης ο Ιερεύς …
Ο Ιερεύς π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης γεννήθηκε στο χωριό Πλάτανο , πρώην Βάνια Τρικάλων , την 1η Αυγούστου 1903 μ.Χ. , από γονείς πτωχούς ,
από μικρό παιδί διακρινόταν για την παραδοσιακή ευλάβεια , βοηθούσε τον Ιερέα στις Ακολουθίες …
Αγαπούσε πολύ την ανάγνωση βίων Αγίων και την ζωγραφική , βόσκοντας τα πρόβατα του,
οι δαίμονες εμφανώς τον πείραζαν με διαφόρους τρόπους , όπως με την ξαφνική κατάρρευση του σπιτιού από την οποία σώθηκε με την εμφάνιση ενός γέροντα Αγίου …
Επιστρατεύθηκε κατά την Μικρασιατική εκστρατεία , πολλές φορές με την Θαυματουργική επέμβαση των αγαπημένων του Ταξιαρχών σώθηκε από σίγουρο θάνατο , επιστρέφοντας σώος στο χωριό , στις 18 Ιουνίου 1924 μ.Χ. ,
νυμφεύθηκε το 1928 μ.Χ. την ευλαβή χωριανή του Ελισάβετ με την οποία απέκτησε εννέα θυγατέρες , εκ των οποίων η μικρότερη έγινε θεοφιλής Μοναχή και Ηγουμένη με το όνομα Ισιδώρα …
Ο Μητροπολίτης Τρίκκης Πολύκαρπος τον χειροθέτησε αναγνώστη και στις 24 Μαΐου 1931 μ.Χ. τον Χειροτόνησε διάκονο και σε δύο μέρες Ιερέα ,
Φοίτησε στην Ιερατική σχολή Τριπόλεως και ανέλαβε την επί 42 έτη εφημερία στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου του χωρίου του καθώς και την επίβλεψη των άλλων παρεκκλησιών , ιδίως των προστατών του Αγίων Ταξιαρχών , όπου τις νύκτες αποσυρόταν αγρυπνών και Προσευχόμενος …
Όλη του η ζωή πέρασε με αδιάλειπτη Προσευχή , κρυφή ελεημοσύνη , επίσκεψη σε πολλά Προσκυνήματα και μάλιστα στις Μετωρίτικες Ιερές Μονές , όπου ανέβαινε για εξομολόγηση στον Γέροντα Αιμιλανό και μεσονύκτιο Θεία Λειτουργία ,
αφού του ήταν φυσικώς αδύνατο να επισκέπτεται τον βασικώς Πνευματικό του Όσιο Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο στην Πάρο , ήθελε όπως έλεγε , δίπλα του τον Πνευματικό …
Ιδιαιτέρως διηγείται με μεγάλη συγκίνηση την συμμετοχή του στις γιορτές της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους και την γνωριμία του με τους Οσίους Γέροντες Αβιμέλεχ Μικραγιαννανίτη , Γερόντιο Δανιηλαίο και την συνοδεία του και του Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη ,
στον οποίο έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η όλη του Πνευματική κατάσταση και με τον οποίον αντάλλαξε και σπουδαία αλληλογραφία …
Από Τους Αγίους της Εκκλησίας μας , εκτός των κατ’ εξοχήν αγαπημένων του Αγίων Ταξιαρχών ,
ιδιαιτέρως αγαπούσε Τον Άγιο Νικόλαο , Τον Άγιο Σπυρίδωνα , Τον Άγιο Δημήτριο και Τον Άγιο Νεκτάριο …
Ιδιαίτερη σχέση συνήψε με Τον Θαυματουργό προστάτη των Τρικάλων Άγιο Βησσαρίωνα Λαρίσης ,
εκστατικός διηγείτο την παρουσία του Ιεράρχου σε Θεία Λειτουργία που Τέλεσε μαζί με τον Γέροντα Αιμιλιανό στην Ιερά Μονή του Δουσίκου …
Συγχρόνως συνήψε στενές Πνευματικές σχέσεις με Τους Οσίους Γέροντες Ιουστίνο Πόποβιτς και τα Πνευματικά του τέκνα , Αμφιλόχιο της Πάτμου , Αθανάσιο Χαμακιώτη
και δη με τον αοίδιμο Ομολογητή Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Διονύσιο , ο οποίος πολύ τον αγαπούσε , τον θεωρούσε καύχημα της Μητροπόλεως και υπόδειγμα Ευλογημένου Ποιμένα , όπως υπήρξαν οι παλαιοί χαριτωμένοι Ιερείς …
Κατά την διάρκεια της Ιερατικής διακονίας του έζησε πολλά Θαύματα , υπερφυσικές αποκαλύψεις και ιάσεις ασθενειών , υπέστη σκληρούς διωγμούς κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου 1941 – 1948 μ.Χ. ,
από τους οποίους με την Χάρη Του Θεού και την επέμβαση Των Αγίων διασώθηκε …
Με ακράδαντη Πίστη ζητούσε την Θαυματουργική επέμβαση Του Κυρίου διά μέσου Των Αγίων λέγοντας , τώρα θέλω Θαύμα
και Ο Κύριος απαντούσε αμέσως στον φιλάγγελο και φιλαγιώτατο Λειτουργό Του , που διακονούσε εν φόβο και τρόμο το Άγιον Θυσιαστήριο , από το οποίο αδιαλείπτως εξέχυνε Θαυμαστή ευωδία …
Έτσι Ο Ιερεύς Δημήτριος , ὁ πάντων ἔσχατος καὶ ἁμαρτωλὸς παπαδάκος , μᾶλλον τὸ σκύβαλον τῆς γῆς , όπως συνήθως υπέγραφε τις χαριτωμένες επιστολές του προς τους πάμπολλους γνωστούς και αγνώστους εκζητητάς των Αγίων Προσευχών ,
των οποίων το πλήθος των ονομάτων Μνημόνευε και στην Αγία Πρόθεση , αλλά και στις κατά μόνας αγρυπνίες Του στους Αγίους Ταξιάρχες …
Ο νόμος της φθοράς όμως δοκίμασε τον άνθρωπο Του Θεού επί τριετία με την λίαν επώδυνη ασθένεια του καρκίνου , την οποία υπέμεινε αγογγύστως Δοξάζοντας , ως άλλος Ιώβ , Τον Κύριο ,
δεχόταν μέχρι τελευταίας ημέρας τους πολυαρίθμους επισκέπτες στο κρεβάτι του πόνου στο χωριό του , έχοντας δίπλα του την ισόβια πιστή σύζυγο και εκλεκτή πρεσβυτέρα η οποία τον συνόδευε στην Μνημόνευση των αναρίθμητων ονομάτων επαναλαμβάνοντας συνεχώς το , Κύριε ελέησον …
Ο Άγιος Δημήτριος αναπαύθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1975 μ.Χ. , η δε πάνδημος Κηδεία του έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1975 μ.Χ. στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου του χωριού Πλατάνου ,
πρωτοστατούν τος του τότε Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών Στεφάνου και συμμετεχόντων δεκάδων Ιερέων και πλήθους Πιστών …
Ο Μακαριστός ήδη ζωντανός θεωρήθηκε από όλους ως Άγιος Του Θεού ,
ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος και η Ιερά Σύνοδος στις 9 Ιουλίου 2025 μ.Χ. αποφάσισε την Άγιο κατάταξη Του και όρισε η Μνήμη του να Τελείται στις 29 Ιανουαρίου , ημέρα της κοιμήσεως του …….
Απολυτίκιο …
Ὡς σκεῦος σε χάριτος καὶ λειτουργὸν ἱερόν καὶ καύχημα ἔνθεον τῆς Τρίκκης , ὕμνοις λαμπρῶς τιμῶμεν , Δημήτριε , σὺ γὰρ ἐκ τοῦ Πλατάνου , ὡς ἀστήρ , θεοφόρε , ἔλαμψας ἀρετῶν σου λαμπηδὸσι , διόπερ , ἡμᾶς τοὺς σὲ ὑμνοῦντας πιστῶς , πρεσβείαις σου φώτισον …….
