6 Ιουνίου …
Όσιος Άτταλος ο Θαυματουργός …
Eι θαυματουργός Άτταλος ζων, ου ξένον , Oύ θαυματουργός ύστερον και χους μόνος …
Ο Όσιος Άτταλος απαρνήθηκε τον κόσμο και τις επίγειες απολαύσεις για να γίνει Μοναχός , Έλαμψε στις Μοναχικές τάξεις ,
φρόντισε να γνωρίσει τον Νόμο Του Θεού , για να τον Φυλάξει με κάθε προσοχή και ακρίβεια …
Ήξερε να Λατρεύει την Αλήθεια , να Προσεύχεται εν Πνεύματι , ήταν υπερβολικά Ελεήμων και Εγκρατής ,
ποτέ δεν έτρωγε δύο φορές την ήμερα , ευχαρίστηση του ήταν να τρώει μια φορά στις δύο μέρες ή και κάθε πέντε ημέρες …
Στον ύπνο του ήταν ακόμα πιο Εγκρατής , δεν κοιμήθηκε ποτέ ξαπλωμένος στο πλευρό του , κοιμόταν ελάχιστα , είτε καθιστός είτε όρθιος , για να ξεκουράζει απλώς το σώμα του ,
το κρεβάτι έλεγε είναι ένα είδος φέρετρου , για αυτό περισσότερες ώρες ύπνου είναι περισσότερες ώρες νεκρότητας , ενώ είχε σκληρή Ασκητική ζωή και μορφή , μέσα του φώλευε ψυχή πολύ τρυφερή …
Κάθε πρωί τα πουλιά πήγαιναν άφοβα κοντά του , μαζί έστελναν ορθρινή Δοξολογία στον Πλάστη Θεό ,
η Προσευχή του Θεράπευε ασθένειες σωμάτων και Πνευμάτων , Ο Θεός Χάρισε στον Άτταλο την Δύναμη να Θαυματουργεί …
Όταν Προαισθάνθηκε την Κοίμηση του , ζήτησε ζωντανός ακόμα , τον τελευταίο Ασπασμό από τους συν Μοναστές του ,
η Κοίμηση βρήκε Τον Όσιο Άτταλο μέσα σε Πνευματικό Φως …….
Απολυτίκιο …
Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς , τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας καὶ τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς , εἰς ἑκατὸν τοὺς πόνους ἐκαρποφόρησας καὶ γέγονας φωστὴρ τῇ οἰκουμένῃ , λάμπων τοῖς θαύμασιν , Ἄτταλε Πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε , πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ , σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
