5 Σεπτεμβρίου…
Όσιος Αθανάσιος Ηγούμενος Μονής Μπρέστ…
Ο Άγιος Αθανάσιος του Μπρέστ της Πολωνίας έζησε στην εποχή που πραγματοποιήθηκε η Απόφαση της Ουνίας για Ένωση μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας το 1596 μ.Χ. , έγινε με την εξουσία , την βία και την βοήθεια του Πολωνικού κράτους …
Όσοι έμειναν Πιστοί στην Ορθόδοξη Πίστη , υπέφεραν πολλούς και διαφόρους διωγμούς , είχε σαν αποτέλεσμα οι Ορθόδοξοι να φύγουν στα άγρια μέρη της χώρας , η ενώνονταν σε Ορθόδοξες ομάδες κάτω από την προστασία λίγων Αριστοκρατικών Ορθοδόξων , οι περισσότεροι από τους πλούσιους πέρασαν στον Ρωμαιοκαθολικισμό , είχαν μεγάλα προνόμια και περισσότερη ελευθερία από το κράτος , στην επιβουλή της Ουνίας εργάστηκαν τα ιησουιτικά σχολεία , τα φανατικά τάγματα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας …
Οι Ορθόδοξοι κάτοικοι της πόλεως Μπρέστ άρχισαν να δημιουργούν Εκκλησιαστικές κοινότητες με σκοπό την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας , τα ανώτερα πρόσωπα της Ορθοδόξου Εκκλησίας τα καθόριζε ο Κράλης της Πολωνίας , δεν είχαν σταθερή Πίστη , ζούσαν με κοσμικό τρόπο , δεν μπορούσαν να αντιδράσουν στην βούληση της κρατικής εξουσίας και με την θέληση τους , βοηθούσαν για την πραγματοποίηση των σκοπών της Ουνίας , αυτοί οι Ιεράρχες υπέγραψαν την παράνομη Ουνία το 1596 μ.Χ. στο Μπρέστ …
Ο Αθανάσιος γεννήθηκε το 1597 μ.Χ. στο Μπρέστ , η οικογένεια του ήταν μέλος της Ορθόδοξης Κοινότητος , έλαβε υψηλή Μόρφωση , έμαθε Ρωσικά , Πολωνικά , Ελληνικά και Λατινικά …
Σε ηλικία τριάντα χρόνων πήγε στο Μοναστήρι του Αγίου Πνεύματος στο Βίλνο , από εκεί τον μετέφεραν στο Μοναστήρι Κουπιάτσκι , στο δρόμο συνάντησε έναν ανάπηρο , τον πήρε στην πλάτη του , αυτός τον δίδαξε την νοερά Αδιάλειπτη Προσευχή Του Χριστού …
Στο Μοναστήρι Κουπιάτσκι υπήρχε Θαυματουργή Εικόνα Της Παναγίας , η οποία Εμφανίστηκε εκεί το 1182 μ.Χ. , είχε διαδραματίσει μεγάλη επίδραση στη ζωή Του Αθανασίου , Προσευχόμενος άκουσε Φωνή από την Εικόνα Της Παναγίας , του είπε να πάει στη Μόσχα για να πάρει από τον Αυτοκράτορα της Ρωσίας βοήθεια , όπως και έγινε …
Γύρισε από την Μόσχα , κατά παράκληση των Αδελφών της Μονής έγινε Ηγούμενος στο Μοναστήρι του Αγίου Συμεών στο Μπρέστ , το 1647 μ.Χ. πήγε στην Βαρσοβία στον Κράλη της Πολωνίας Βλαδισλάβ , με τις προσπάθειες του πέτυχε να δοθούν όλα τα προνόμια στις Ορθόδοξες Κοινότητες του Μπρέστ , ως και την εξασφάλιση της Ελευθερίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας , στο γράμμα του Κράλη οι τοπικές αρχές του Μπρέστ απάντησαν , να γίνετε όλοι ουνίτες και τότε όλα θα τα κάνουμε δωρεάν , η ανώτατη Ορθόδοξη Ιεραρχία της Βαρσοβίας δεν ενδιαφέρθηκε για την υπόθεση …
Ο Αθανάσιος μόνος με στενοχώρια και λύπη Προσευχόταν στον Θεό , ενώ διάβαζε τον Ακάθιστο Ύμνο , άκουσε την Φωνή Της Παναγίας που του έλεγε , Αθανάσιε πήγαινε και έλεγξε τώρα τη Δικαιοσύνη στη Βουλή , με την Βοήθεια της δικής μου Εικόνας , μιλώντας για την Δίκαιη τιμωρία Του Θεού που θα έρθει , εάν δεν αλλάξει η πολιτική κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας , ας καταδικάσουν πρώτα από όλα την Ουνία , είναι η πρώτη τους κίνηση , τότε και για αυτούς ακόμα όλα θα είναι καλά …
Κατά την Θέληση Της Παναγίας , Ο Αθανάσιος έδωσε για όλα τα μέλη της Βουλής μικρές Εικόνες Της Παναγίας , που περιείχαν λόγια για τον κίνδυνο της τιμωρίας τους , διότι προστάτευαν την Ουνία και καταπίεζαν τους Ορθοδόξους , στην συνέχεια μίλησε με Θάρρος υπέρ της Ορθοδόξου Πίστεως κατά την παρουσία του Κράλη …
Στη Βουλή υπέφερε πολλά από τους συνθηκολογήσαν τας με τους Ουνίτες Ορθοδόξους Ιεράρχες , τον έλεγαν τρελό και τον έβαλαν στην φυλακή , τον έπαυσαν από Ιερέα και τον έστειλαν για δίκη στον Μητροπολίτη του Κιέβου Πέτρο Μογίλα …
Ο Μητροπολίτης δικαίωσε Τον Αθανάσιο και έκρινε την απόφαση της Βαρσοβίας άδικη , γύρισε στο Μοναστήρι , ζούσε με Ησυχία και Προσευχή κατά Θεό Πολιτεία , άκουσε ακόμη μία φορά την Φωνή Της Παναγίας , η Οποία του έλεγε να πάει πάλι στη Βουλή να μιλήσει αντί της Ουνίας , για τους Ρωμαιοκαθολικούς , δεν πρόλαβε να πάει στη Βουλή , τον έπιασαν και τον φυλάκισαν , τον μετέφεραν στη Βαρσοβία , άδικα τον υποπτεύθηκαν για συνεργασία με τη Μόσχα …
Από την φυλακή έγραψε γράμμα στον Κράλη της Πολωνίας , στον οποίο έλεγε για τους διωγμούς της Ορθοδόξου Εκκλησίας , του θύμισε την υπόσχεση του ότι θα βοηθήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία , ο Κράλης αποφάσισε να ελευθερωθεί Ο Αθανάσιος , μόνο στην περίπτωση που θα τον πάρει μαζί του ο Μητροπολίτης Κιέβου …
Μετά την κοίμηση του Μητροπολίτου Κιέβου Πέτρου Μογίλα το 1647 μ.Χ. , επέστρεψε στο Μοναστήρι του , το 1648 μ.Χ. πήγαν στο Μοναστήρι Στρατιώτες και τον φυλάκισαν , δεν βρήκαν ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του , έκανε τον σταυρό του , επανέλαβε προηγούμενα του λόγια , τον έβαλαν στη φυλακή στο κάστρο …
Τον μετέφεραν στην μεγαλύτερη φυλακή πίσω από την πόλη , τον επισκέπτονταν οι Ιησουίτες μοναχοί και ζητούσαν να αρνηθεί την Ορθοδοξία , Ο Αθανάσιος τους απαντούσε , ας γνωρίζουν οι Ιησουίτες ότι όπως τους αρέσει να μένουν στις περιποιήσεις αυτού του κόσμου , έτσι μου αρέσει και εμένα τώρα να Πεθάνω για την Ορθοδοξία …
Ο Διευθυντής των φυλακών είπε στους Ιησουίτες , τώρα είναι στα δικά σας χέρια , να κάνετε με Αυτόν ότι θέλετε , τον πήραν στο δάσος , τον βασάνιζαν με φωτιά , φώναξαν ένα οπλοφόρο Στρατιώτη και ετοίμασαν το λάκκο του , για τελευταία φορά του είπαν να αλλάξει την Πίστη του και τις απόψεις του , τότε Ο Αθανάσιος είπε , ότι είπα νωρίτερα με αυτό και θα Πεθάνω …
Ο Στρατιώτης πυροβόλησε , Ο Μάρτυρας έμεινε όρθιος με την βοήθεια του δένδρου που ήταν πίσω του , αποφάσισαν να τον βάλουν στο λάκκο , Ο Αθανάσιος σήκωσε τα μάτια του στον Ουρανό , σταύρωσε τα Χέρια του στο στήθος και έπεσε μόνος του στο λάκκο , ήταν ακόμη ζωντανός , έβαλαν επάνω του χώμα και άμμο , έτσι τον βρήκαν ξαπλωμένο …
Εκείνη την νύχτα στην πόλη Μπρέστ , κανείς από τους Μοναχούς και πολλοί από τους Πιστούς δεν κοιμήθηκαν , την 1η Μαΐου οι Μοναχοί Βρήκαν το σώμα του Ομολογητικού , Μάρτυρος Αγίου Αθανασίου …
Το πήραν και το Έθαψαν στο Μοναστήρι στο Μπρέστ , το σώμα Του Αγίου έμεινε Άφθαρτο , το 1818 μ.Χ. κάηκε , μέρος από Το Άγιο Λείψανο του , σώθηκε και Φυλάσσεται στην Εκκλησία Του Αγίου Αθανασίου στο Μπρέστ …
Ο Βίος Του Αγίου Αθανασίου γράφτηκε για πρώτη φορά τον 17ο μ.Χ. Αιώνα , η Μνήμη του Εορτάζεται και στις 20 Ιουλίου …….
Απολυτίκιο …
Μκάριος εἶ , πάτερ ἡμῶν Ἀθανάσιε , ὅτι πιστῶς ἐβίωσας , ἱστάμενος ἀγρύπνως ὑπὲρ τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου πίστεως , μετὰ κατανύξεως πάντοτε ψάλλων τὸν Ἀκάθιστον Ὕμνον τῇ Πανάγνῳ , παραγγέλλων μηδένα παραβαίνειν τὴν ἁγίαν Ὀρθόδοξον πίστιν , παθὼν ὑπὲρ τῆς μαρτυρίας τῆς ἀληθείας μέχρι θανάτου , Ἡμεῖς δὲ , τιμῶντες τὴν ἁγιότητά σου , μετὰ παρρησίας βοῶμέν σοι , Πάτερ ἡμῶν , ὁσιομάρτυς Ἀθανάσιε , τὸ καύχημα καὶ τὸ ἀγλάϊσμα ἡμῶν …….
