17 Ιανουαρίου …
Όσιος Αντώνιος ο Νέος ο Θαυματουργός …
Ἀντώνιον δὲ τὸν Νέον ποῦ τακτέον ,
Εἰ μὴ παρ᾿αὐτῷ τῷ πάλαι Ἀντωνίῳ …
Ο Όσιος Αντώνιος καταγόταν από Ευσεβείς πλούσιους γονείς ,
έζησε τον 9ο μ.Χ. Αιώνα …
Νέος έγινε Μοναχός στη σκήτη της Βέροιας , κοντά στην κοιλάδα του ποταμού Αλιάκμονα , οι Πνευματικοί Του Αγώνες κράτησαν είκοσι χρόνια στη Σκήτη ,
όταν ήταν Πνευματικά ώριμος , με την Ευχή του Ηγουμένου της Σκήτης , αποσύρθηκε σε σπήλαιο , όπου έζησε πενήντα τέσσερα χρόνια Ασκητικών Γυμνασμάτων …
Μοναδικές απολαύσεις Του Αντώνιου ήταν η Εγκράτεια και η εξαντλητική Νηστεία , με την οποία κατανικούσε τα πάθη του σώματος , έτρωγε μόνο μία φορά την εβδομάδα , λίγα χόρτα που φύτρωναν γύρω από το σπήλαιο Του ,
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό , την υπερηφάνεια , με την οποία προσπαθούσε ο διάβολος να Τον παρασύρει στην πτώση …
Προσπαθώντας ο πονηρός , να πραγματοποιήσει το στόχο του , εμφανιζόταν στον Αντώνιο πολλές φορές , άλλες φορές για να τον τρομάξει και να σταματήσει τους Πνευματικούς Του Αγώνες ,
άλλοτε καλοπιάνοντας τον και επαινώντας τον για να Τον ρίξει στην υπερηφάνεια …
Ο διάβολος εμφανίστηκε μέσα στο σπήλαιο που έμενε Ο Αντώνιος , ως άγγελος φωτός επαινώντας τον για τις αρετές Του , έχοντας πείρα , από τις πονηριές του ,
τον απέκρουσε για πολλοστή φορά , ενώ αυτός διαλυόταν με ισχυρό θόρυβο , Θείο Φως Τον κάλυψε και πλημμύρισε το σπήλαιο …
Η Χάρη Του Θεού σκέπασε από τότε τον εκλεκτό Ασκητή , η φήμη Του διαδόθηκε , πλήθη Λαού προσέτρεχαν προς Αυτόν για να πάρουν την Ευλογία Του ,
Ο Αντώνιος επιθυμούσε και επεδίωκε να απολαύσει την απόλυτη ησυχία , αυτή που ανεβάζει τον άνθρωπο προς Τον Θεό …
Θέλοντας να αποφύγει τους πολλούς επισκέπτες , που Του στερούσαν την γλυκύτητα της ησυχίας και της απρόσκοπτης Αφοσιώσεως στον Θεό , εγκατέλειψε το σπήλαιο Του και αποσύρθηκε σε έναν ερημικό τόπο , κοντά στο ποτάμι ,
εκεί ζούσε μέσα στις λόχμες , υπομένοντας για Χάρη Του Θεού τον καύσωνα της ημέρας και το ψύχος της νύκτας …
Η ταλαιπωρία της μακροχρόνιας και Αυστηρής Ασκήσεως Τον καταπόνησαν , αναγκάσθηκε να επιστρέψει στο σπήλαιο , στο οποίο είχε ζήσει τα πρώτα χρόνια ,
εκεί δεχόταν , μέχρι τα βαθιά Του γηρατειά , τις επισκέψεις των Πιστών …
Όταν κατάλαβε , ότι πλησιάζει το Τέλος Του , πριν από την Εορτή των Χριστουγέννων , παρακάλεσε τους Ευσεβείς Χριστιανούς που τον επισκέπτονταν , να Τον αφήσουν μόνο του ,
ειδοποίησε έναν Ιερέα , να Κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια για τελευταία φορά , ως Εφόδιο ζωής Αιωνίου …
Ξάπλωσε στο έδαφος και Έψαλε ύμνους , σταύρωσε τα χέρια του και
Παρέδωσε το Πνεύμα Του Ο Όσιος Αντώνιος στα χέρια Του Θεού …
Δεκαέξι ημέρες παρέμεινε Νεκρός μέσα στο σπήλαιο Του , Φως έλαμπε πάνω από το Άγιο Λείψανο Του ,
ένας κυνηγός ανέβηκε στο βουνό , όπου ήταν το σπήλαιο Του για να κυνηγήσει …
Από τα γαβγίσματα των σκύλων και από ένα χέρι που φαινόταν επάνω από το σπήλαιο , τους καλούσε προς το μέρος Του , έτσι ανακάλυψαν οι κυνηγοί ,
Τον Όσιο Αντώνιο Πλημμυρισμένο από Το Θείο Φως , Αλώβητο γεμάτο από Ευωδία …
Ειδοποίησαν τον Αρχιερέα της πόλης , ο οποίος συγκέντρωσε Κλήρο και Λαό , με λαμπάδες και Μύρα έφθασαν στο σπήλαιο ,
η Εκκλησία Τιμώντας τον , Τον ονόμασε Νέο , σε σχέση με τον παλαιότερο Διδάσκαλο της ερήμου Άγιο Αντώνιο Τον Μέγα …
Ο Όσιος Αντώνιος κοιμήθηκε με Ειρήνη , σε ηλικία ενενήντα τεσσάρων ετών ,
Ετάφη στον προαύλιο χώρο , του Ιερού Ναού Παναγίας Καμαριωτίσσης , στην Βέροια , εκεί που βρισκόταν η Πατρική οικία Του Οσίου Αντωνίου …
Μετά την Ανακομιδή του Λειψάνου Του , Τοποθετήθηκε σε Λάρνακα μέσα στο Ιερό Ναό Παναγίας Καμαριωτίσσης ,
όπου άρχισε να Τιμάται Ο Όσιος , ως Πολιούχος της Βέροιας …
Τον 19ο Αιώνα μ.Χ. , οι κάτοικοι της Βέροιας , ανήγειραν Ναό Του Οσίου Αντωνίου του Νέου , τα Ιερά Λείψανα Του Αγίου , Βρίσκονται στον ομώνυμο Ναό Βέροιας ,
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου Του Αγίου , Βρίσκεται στην Μονή Κύκκου Κύπρου …….
Απολυτίκιο …
Μέγα καύχημα καὶ πολιοῦχον , σὲ πλουτίσασα πόλις Βεροίας , θεοφόρε παμμάκαρ Ἀντώνιε , τῇ σῇ πρεσβείᾳ προστρέχει ἑκάστοτε , προσπτυσσομένη τὴν πάντιμον Κάραν σου , Πάτερ Ὅσιε , Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε , δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος …….
