4 Οκτωβρίου …
Ἀσκήσεως διῆλθε τὴν στενὴν τρίβον ,
Ἀμμοῦν ὁ θεῖος καὶ τρυφῆς εὗρε πλάτος …
Ο Όσιος Πατήρ Ημών Αμμούν καταγόταν από την Αίγυπτο …
Όταν πέθαναν οι γονείς του ανέλαβε την ανατροφή του ο θείος του ,
ο οποίος Τον υποχρέωσε να νυμφευθεί , ήταν είκοσι δυο χρόνων …
Την νύκτα του γάμου όταν οι νεόνυμφοι αποσύρθηκαν στη νυφική παστάδα , Ο Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή , διάβασε το Χωρίο της προς Κορινθίους Επιστολής ,
όπου Ο Απόστολος μιλά για τα δεινά του γάμου , τις ταραχές και τις μέριμνες που προκαλεί στους εγγάμους , ενώ οι εν Παρθενία αφιερωμένοι στον Κύριο μπορούν να αφοσιώνονται απερίσπαστοι στην Προσευχή και στα Πνευματικά Έργα …
Τηρώντας κατά γράμμα τους Αποστολικούς Λόγους , οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσι καὶ οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μὴ καταχρώμενοι ,
οι νεόνυμφοι πήραν την απόφαση να ζήσουν εν Παρθενία , να αποσυρθούν μαζί σε τόπο έρημο για να Αφιερωθούν στη Νηστεία και στην Προσευχή …
Πήγαν στην έρημο της Νιτρίας , εγκαταστάθηκαν σε μια μικρή καλύβα , σύντομα αντελήφθησαν ότι δεν ήταν θεμιτό να θέτουν τους εαυτούς τους σε πειρασμούς ,
συζώντας άνδρας και γυναίκα μαζί , για αυτό χώρισαν για να μπορέσει καθένας Τους να Ασκητεύει μόνος …
Ο Αμμούν άφησε την καλύβα και πήγε στην έρημο , όπου δεν υπήρχαν ακόμη Μοναστήρια , έκτισε δυο κελιά θολωτά ,
Είκοσι δυο χρόνια ο Βίος Του ήταν Ισάξιος Των Αγγέλων …
Λάδι και κρασί δεν γνώριζε , μόνο ξερό ψωμί έτρωγε και αυτό μόνο κάθε δύο η τρεις μέρες , η διαγωγή Του Ευαρέστησε Τον Κύριο ,
σύντομα μεγάλος αριθμός Αδελφών που επιθυμούσαν να ασπασθούν και εκείνοι τον Μοναχικό Βίο που μαζεύτηκε γύρω Του …
Όταν έφθανε ένας νέος υποψήφιος , Ο Αμμούν του παραχωρούσε αμέσως το κελί Του , όλα του τα υπάρχοντα , οι άλλοι Αδελφοί έφερναν προμήθειες , είτε χρήσιμο αντικείμενο στον νέο τους σύντροφο ,
έτσι η Αδελφική Αγάπη ήταν ο πρώτος νόμος που κυβερνούσε την συνεχώς αυξανόμενη αυτή κοινωνία …
Μετά από χρόνια υπό τις διαταγές Του Αμμούν , η έρημος της Νιτρίας μεταμορφώθηκε σε πόλη αληθινή ,
σε βαθμό που Αδελφοί επιθυμούσαν να κτίσουν το κελί τους πιο μακριά , ώστε να μπορούν να ζουν πιο απερίσπαστοι …
Πήγε να Τον επισκεφθεί Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας , Ο Αμμούν του ανέφερε το θέμα , Τον ρώτησε ποιο θα ήταν το πλέον κατάλληλο μέρος , έφαγαν το λιτό το γεύμα της ενάτης ώρας , άρχισαν να περπατούν στην έρημο μέχρι το ηλιοβασίλεμα ,
έμπηξαν στο χώμα ένα Σταυρό στο μέρος που έφθασαν , ώστε όσοι ήθελαν θα μπορούσαν να κτίσουν εκεί το κελί τους με την Ευλογία των Γερόντων …
Με αυτό τον τρόπο είπε Ο Αββάς Αντώνιος , όταν οι Αδελφοί έλθουν από τη Νιτρία για να συναντήσουν όσους ζουν εδώ , αμέσως μετά το γεύμα της ενάτης ώρας , θα φθάσουν εγκαίρως ,
όσοι ξεκινήσουν από εδώ για να φθάσουν στη Νιτρία πράττοντας το αυτό , θα διατηρήσουν την ησυχία τους …
Έτσι δημιουργήθηκε η έρημος των κελίων , δεκαεννέα χιλιόμετρα μακριά από τη Νιτρία ,
όπου χρόνια αργότερα ζούσαν εξακόσιοι Μοναχοί , ο καθένας στο κελί του …
Οι δυο Άγιοι ήταν δεμένοι με βαθιά εν Θεό Αγάπη , τέτοια που όταν Ο Άγιος Αμμούν Παρέδωσε την ψυχή Του στον Κύριο ,
Ο Άγιος Αντώνιος που βρισκόταν στο όρος του , διέκοψε τη συνομιλία που είχε με νέους Μοναχούς , περιήλθε σε έκσταση και είδε την ψυχή Του Αμμούν να ανέρχεται στον Ουρανό , ενώ Άγγελοι έψαλλαν ύμνους Χαράς …
Μεταξύ των Λόγων που Ενέπνεε Το Άγιο Πνεύμα στον Αβά Αμμούν ,
ήταν η φράση , Βάσταζε πάντα ανθρώπων καθώς Βαστάζει σε Ο Θεός …….
