4 Οκτωβρίου…
Όσιος Αμμούν ο Αιγύπτιος…
Ἀσκήσεως διῆλθε τὴν στενὴν τρίβον , Ἀμμοῦν ὁ θεῖος καὶ τρυφῆς εὗρε πλάτος …
Ο Όσιος Πατήρ Ημών Αμμούν καταγόταν από την Αίγυπτο …
Όταν πέθαναν οι γονείς του ανέλαβε την ανατροφή του ο θείος του , ο οποίος τον υποχρέωσε να νυμφευθεί , ήταν είκοσι δυο χρόνων …
Την νύκτα του γάμου όταν οι νεόνυμφοι αποσύρθηκαν στη νυφική παστάδα , Ο Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή , διάβασε το Χωρίο της προς Κορινθίους Επιστολής , όπου Ο Απόστολος μιλά για τα δεινά του γάμου , τις ταραχές και τις μέριμνες που προκαλεί στους εγγάμους , ενώ οι εν Παρθενία Αφιερωμένοι στον Κύριο μπορούν να αφοσιώνονται απερίσπαστοι στην Προσευχή και στα Πνευματικά Έργα …
Τηρώντας κατά γράμμα τους Αποστολικούς Λόγους , οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσι καὶ οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μὴ καταχρώμενοι , οι νεόνυμφοι πήραν την απόφαση να ζήσουν εν Παρθενία , να αποσυρθούν μαζί σε τόπο έρημο για να Αφιερωθούν στη Νηστεία και στην Προσευχή …
Πήγαν στην έρημο της Νιτρίας , εγκαταστάθηκαν σε μια μικρή καλύβα , σύντομα αντελήφθησαν ότι δεν ήταν θεμιτό να θέτουν τους εαυτούς τους σε πειρασμούς , συζώντας άνδρας και γυναίκα μαζί , για αυτό χώρισαν για να μπορέσει καθένας τους να Ασκητεύει μόνος …
Ο Αμμούν άφησε την καλύβα και πήγε στην έρημο , όπου δεν υπήρχαν ακόμη Μοναστήρια , έκτισε δυο κελιά θολωτά , Είκοσι δυο χρόνια ο Βίος του ήταν Ισάξιος Των Αγγέλων …
Λάδι και κρασί δεν γνώριζε , μόνο ξερό ψωμί έτρωγε και αυτό μόνο κάθε δύο η τρεις μέρες , η διαγωγή του Ευαρέστησε Τον Κύριο , σύντομα μεγάλος αριθμός Αδελφών που επιθυμούσαν να ασπασθούν και εκείνοι τον Μοναχικό Βίο που μαζεύτηκε γύρω του …
Όταν έφθανε ένας νέος υποψήφιος , Ο Αμμούν του παραχωρούσε αμέσως το κελί του , όλα του τα υπάρχοντα , οι άλλοι Αδελφοί έφερναν προμήθειες , είτε χρήσιμο αντικείμενο στον νέο τους σύντροφο , έτσι η Αδελφική Αγάπη ήταν ο πρώτος νόμος που κυβερνούσε την συνεχώς αυξανόμενη αυτή κοινωνία …
Μετά από χρόνια υπό τις διαταγές Του Αμμούν , η έρημος της Νιτρίας μεταμορφώθηκε σε πόλη αληθινή , σε βαθμό που Αδελφοί επιθυμούσαν να κτίσουν το κελί τους πιο μακριά , ώστε να μπορούν να ζουν πιο απερίσπαστοι …
Πήγε να τον επισκεφθεί Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας , Ο Αμμούν του ανέφερε το θέμα , τον ρώτησε ποιο θα ήταν το πλέον κατάλληλο μέρος , έφαγαν το λιτό το γεύμα της ενάτης ώρας , άρχισαν να περπατούν στην έρημο μέχρι το ηλιοβασίλεμα , έμπηξαν στο χώμα ένα Σταυρό στο μέρος που έφθασαν , ώστε όσοι ήθελαν θα μπορούσαν να κτίσουν εκεί το κελί τους με την Ευλογία των Γερόντων …
Με αυτό τον τρόπο είπε Ο Αββάς Αντώνιος , όταν οι Αδελφοί έλθουν από τη Νιτρία για να συναντήσουν όσους ζουν εδώ , αμέσως μετά το γεύμα της ενάτης ώρας , θα φθάσουν εγκαίρως , όσοι ξεκινήσουν από εδώ για να φθάσουν στη Νιτρία πράττοντας το αυτό , θα διατηρήσουν την ησυχία τους …
Έτσι δημιουργήθηκε η έρημος των κελίων , δεκαεννέα χιλιόμετρα μακριά από τη Νιτρία , όπου χρόνια αργότερα ζούσαν εξακόσιοι Μοναχοί , ο καθένας στο κελί του …
Οι δυο Άγιοι ήταν δεμένοι με βαθιά εν Θεό Αγάπη , τέτοια που όταν Ο Άγιος Αμμούν Παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο , Ο Άγιος Αντώνιος που βρισκόταν στο όρος του , διέκοψε τη συνομιλία που είχε με νέους Μοναχούς , περιήλθε σε έκσταση και είδε την ψυχή Του Αμμούν να ανέρχεται στον Ουρανό , ενώ Άγγελοι έψαλλαν ύμνους Χαράς …
Μεταξύ των Λόγων που Ενέπνεε Το Άγιο Πνεύμα στον Αβά Αμμούν , ήταν η φράση , Βάσταζε πάντα ανθρώπων καθώς Βαστάζει σε Ο Θεός …….
Απολυτίκιο …
Ἀσκήσεως διῆλθε τὴν στενὴν τρίβον , Ἀμμοῦν ὁ θεῖος καὶ τρυφῆς εὗρε πλάτος , ἐν παρθενίᾳ γὰρ συζήσας , στέρρῳ φρονήματι ,τῆς ἐρήμου γέγονεν οἰκιστής καὶ θαυμάτων αὐτουργός , πρεσβεύων ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν …….
