12 Απριλίου …
Όσιος Ακάκιος ο Νέος , ο Καυσοκαλυβίτης …
Eι και νέος συ Aκάκιε τοις χρόνοις ,
Aλλ’ ουν παλαιούς υπερήρας τοις πόνοις …
Ο Όσιος Ακάκιος Ανεδείχθη κατά τους σκοτεινούς χρόνους της Τουρκοκρατίας , γεννήθηκε το 1630 μ.Χ. στο χωριό Γόλιτσα των Αγράφων , της επαρχίας Φαναρίου και Νεοχωρίου ,
στη σημερινή κοινότητα Αγίου Ακακίου του Νομού Καρδίτσας …
Οι γονείς του ήταν Ευσεβείς και Ενάρετοι Χριστιανοί , με την εργασία τους κατόρθωσαν στα δύσκολα χρόνια να εξασφαλίσουν τα αναγκαία της ζωής τους με αυτάρκεια ,
στοργικά είχαν αφοσιωθεί στην ανατροφή των δύο παιδιών τους που τους Χάρισε Ο Θεός …
Ο πρόωρος θάνατος του πατέρα του συγκλόνισε την οικογένεια και επισκίασε την ευτυχία τους , Αναστάσιος ήταν το κοσμικό όνομα του Ακακίου , έμεινε ορφανός σε πολύ μικρή ηλικία ,
η μητέρα τους με βαθιά Χριστιανική Πίστη και Ευσέβεια , αγωνίστηκε σκληρά πρὸς τὰ τῆς χηρείας δεινά …
Αναλαμβάνει μόνη της το βάρος της οικογενειακής ευθύνης , εργάζεται αγόγγυστα για να συντηρήσει τα δύο ανήλικα παιδιά της
και να τα αναθρέψει με Παιδεία και Νουθεσία Κυρίου …
Ο Λόγος του Ευαγγελίου είχε συγκλονίσει από νωρίς την καρδιά Του Αναστάσιου ,
η Φλόγα της Θείας Αγάπης θέρμαινε την παιδική του ψυχή , ένιωθε ζωηρά και πολύ έντονα την Κλίση και τον ζήλο προς τον Μοναχικό Βίο …
Αφοσιωμένος στο Θεό , διέθετε όλο τον χρόνο του στη Προσευχή και τη Νηστεία , αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια , σε ηλικία είκοσι τριών ετών έφυγε προς τα μέρη της Ζαγοράς Βόλου ,
κατέληξε στο Μοναστήρι της Σουρβιάς , που είχε χτίσει Ο Όσιος Διονύσιος , ο εν Ολύμπῳ …
Τον υποδέχθηκαν με καλοσύνη , παρουσιάσθηκε στον Ηγούμενο με όλο τον σεβασμό , ανέφερε τον σκοπό της επισκέψεως του , τον άκουσε με προσοχή ,
του εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τις δυσκολίες της Μοναχικής ζωής και το αυστηρό πρόγραμμα της Μονής …
Επέμενε δίνοντας την υπόσχεση του , πως με την Βοήθεια Του Θεού θα υπερνικήσει όλα τα εμπόδια και θα ανταποκριθεί στα καθήκοντα που όριζε η Μοναχική Πολιτεία ,
ο Ηγούμενος ως έμπειρος Πνευματικός , διέγνωσε τον Ένθεο ζήλο Του Αναστάσιου , διαπίστωσε την αμετακίνητη και σταθερή απόφαση του να Μονάσει …
Τον δέχθηκε στο Μοναστήρι , Εκάρη Μοναχός με το όνομα Ακάκιος , την ίδια νύχτα που δέχθηκε το Αγγελικό σχήμα και το Μοναχικό ένδυμα , Αξιώθηκε με Θεία Οπτασία ,
Είδε ότι βαστούσε στα χέρια του μια αναμμένη Λαμπάδα , που είχε Φως Υπέρλαμπρο και Φώτιζε όλο τον τόπο εκείνο …
Αναχωρεί για το Άγιον Όρος , αρχικά κατευθύνθηκε στην περιοχή της Μεγίστης Λαύρας , κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο , κοντά στη Σκήτη του Καυσοκαλύβη , όπου Ασκήτεψε για ένα χρονικό διάστημα ,
το ενδιαφέρον του για την καλύτερη μόρφωση του , τον οδήγησε στο να ακολουθήσει πρόγραμμα Ασκήσεως και Πνευματικής εργασίας …
Επισκέπτεται Μοναστήρια και Σκήτες , Ερημητήρια Ησυχαστών και σπήλαια Ασκητών και αναζητεί , ὡς ἐλαφρῶς διψώσα ἐπὶ τᾶς πηγᾶς τῶν ὑδάτων , τους Εκλεκτούς και δοκιμασμένους Μοναχούς ,
υποτάσσεται πρόθυμα σε αυτούς , συνεργάζεται μαζί τους και μαθητεύει με υπομονή κοντά τους …
Ο Ακάκιος φθάνει στο Μοναστήρι Του Αγίου Διονυσίου , μετά από σύντομη επίσκεψη σε αυτό απομακρύνεται σε ερημική τοποθεσία επάνω από το Μοναστήρι , για να ησυχάσει ,
κάθε Σάββατο κατέβαινε στο Μοναστήρι και Εκκλησιαζόταν …
Επόμενος σταθμός του ήταν η σκήτη Του Παντοκράτορος , όπου συναντήθηκε με τον γνωστό από το Μοναστήρι της Σουρβιάς Γέροντα Πνευματικό του , που είχε έλθει από τη Ζαγορά του Βόλου για να σπουδάσει τη βυζαντινή μουσική ,
ο Γέροντας ζήτησε να τον πάρει μαζί του ως Μοναχό , εκείνος όμως ζήτησε την Ευχή του και τον παρακάλεσε να μην επιμείνει , διότι ήθελε να Ασκητέψει μόνος του …
Έφυγε από τη Σκήτη Του Παντοκράτορος , με την συμβουλή του Γέροντος Πνευματικού του Γαλακτίωνος , πήγε στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους , στη Μεταμόρφωση για να Μονάσει ,
Ασκητεύοντας εκεί παρέμεινε είκοσι χρόνια …
Ο Ακάκιος είδε Τον Όσιο Μάξιμο τον Καυσοκαλυβίτη , με κάτασπρη και αστραφτερή Ιερατική στολή , να περιφέρεται και να Θυμιατίζει όλο το Ναό ,
ένα πλήθος Μοναχών με την ίδια Λευκή στολή να Τον ακολουθούν …
Όταν ρώτησε , ποιοι ήταν Αυτοί που τον συνόδευαν , Ο Όσιος απάντησε ,
είναι όλοι εκείνοι Οι Όσιοι Πατέρες από την περιοχή των Καυσοκαλυβίων , οι οποίοι Χάρη σε Αυτόν βρήκαν την Σωτηρία τους …
Επειδή η περιοχή που Ασκήτευε Ο Ακάκιος ήταν δύσβατη και άνυδρη , αναγκάσθηκε να μετακινηθεί χαμηλότερα προς τη θάλασσα , προς το ακρωτήρι της Αθωνικής Χερσονήσου ,
εκεί όπου βρίσκεται η σημερινή Σκήτη των Καυσοκαλυβίων , Αγίας Τριάδος …
Εκεί αναζήτησε την κατοικία του σε ένα μικρό σπήλαιο , το οποίο μέχρι σήμερα φέρει το όνομα του ,
με τις σπάνιες Αρετές του αναδείχθηκε κατά τον Υμνωδό κορυφαίος των Ασκητών και Θεοφόρων Πατέρων το καύχημα …
Με την συμπεριφορά , την εργατικότητα και την Πνευματικότητα του κέρδισε την Αγάπη και την συμπάθεια όλων των Πατέρων της Μονής ,
προ είπε την Κοίμηση Του σε όλους τους υποτακτικούς που Μόναζαν κοντά του …
Όταν ο Μοναχός Αθανάσιος έφθασε στο σπήλαιο του , από την Σκήτη Της Αγίας Άννης για να Λάβει την Ευχή του Ακάκιου , του είπε ,
Εγώ τώρα Αθανάσιε πηγαίνω στράτα μακρά και πλέον δεν θα βλέπουμε ο ένας τον άλλον , να έχεις την Ευχή Της Παναγίας μας , αυτά ήταν τα Τελευταία λόγια του …
Ευλόγησε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
και Ο Όσιος Ακάκιος Κοιμήθηκε με Ειρήνη την Κυριακή Των Μυροφόρων το 1730 μ.Χ. , σε ηλικία εκατό χρονών …
Η Κάρα Του Αγίου Ακακίου Βρίσκεται στο Κυριακό της Σκήτης των Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους ,
Η Σιαγόνα Του Αγίου Βρίσκεται στην ομώνυμη Καλύβα Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους ,
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου Του Αγίου Βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους …….
Απολυτίκιο …
Ἀκακίᾳ ἐμπρέπων Πάτερ Ἀκάκιε καὶ λαμπρότητι βίου ἀστὴρ ὡς πάμφωτος , τῶν Ὁσίων μιμητὴς τῶν πάλαι γέγονας καὶ χαρισμάτων θεϊκῶν , δαψιλῶς ἀξιωθείς , μὴ παύσῃ καθικετεύων , τὴν Παναγίαν Τριάδα , διδόναι πᾶσι τὸ θεῖον ἔλεος …….
