30 Ιανουαρίου …
Οσία Πελαγία του Ντιβέεβο …
Η Πελαγία Ιβάνοβνα Σερεμπρενίκοβα γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1809 μ.Χ. ,
στο Αρζαμά της Ρωσίας …
Οι γονείς της Ιβάν Ιβάνοβιτς Σουρίν , Έμπορος στο Επάγγελμα , η μητέρα της Παρασκευή Ιβάνοβνα Μπεμπέσεβα ,
απόκτησαν αλλά δυο παιδιά τον Ανδρέα και τον Ιωάννη …
Ο Ιβάν έφυγε γρήγορα από το μάταιο τούτο κόσμο , αφήνοντας την Παρασκευή σε νεαρή ηλικία μόνη με τα τρία της παιδιά , η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε με τον Αλεξέι Νικήτιτς Κορόλεφ , άνθρωπο αυστηρό και ανάλγητο ,
κάνοντας τη διαβίωση μέσα στο σπίτι για Την Πελαγία και τα αδέλφια της Μαρτύριο …
Μεγαλώνοντας η Πελαγία , έγινε μια πολύ ωραία κοπέλα , με ξεχωριστή κορμοστασιά , ήταν ψηλή , στητή , με φυσικά όμορφα χαρακτηριστικά , πολλοί γαμπροί την ζητούσαν σε γάμο ,
άκουγε μέσα Της Μυστική Φωνή , Την καλούσε στον ερημικό δρόμο των εραστών του Θείου Πόθου …
Στα δέκα εννέα της χρόνια παντρεύτηκε τον Σεργκέι Βασίλιεβιτς Σερεμπρένικοφ ,
ο γάμος έγινε στον Ιερό Ναό Του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου , στον Αρζαμά …
Στις 23 Μαΐου του 1828 μ.Χ. , ο σύζυγος της , την πήρε μαζί με την μητέρα της στον Άγιο Σεραφείμ , στο Ερημητήριο Του , στο Σαρώφ ,
Ο Άγιος τους καλωσόρισε και τους έστειλε στο Αρχονταρίκι , κρατώντας Την Πελαγία κοντά του …
Ο Σεργκέι με την πεθερά του πήγαν στο Κελί , να δουν γιατί αργοπορεί , βρήκαν Τον Άγιο Σεραφείμ να κάνει Μετάνοια στην Πελαγία
και να της δίνει ένα κομποσκοίνι , αποκαλώντας Την Ματιούσκα …
Ο Ιβάν Ταμπάρτσεφ Συγκελιώτης , Του Αγίου Σεραφείμ που ήταν παρών , ανέφερε ότι όταν η Πελαγία έφυγε , τον πλησίασε Ο Άγιος και του είπε ,
ότι η γυναίκα Αυτή , θα γινόταν ένα Αστέρι , που θα Φώτιζε όλη τη Ρωσία …
Η συμπεριφορά Της εξόργιζε τον άντρα της , έκανε ολονύχτιες Αγρυπνίες , κοιμόνταν σε φέρετρα , ζητιάνευε , μοίραζε τα χρήματα που Της έδινε ο σύζυγος της στους φτωχούς ,
γυρνούσε ημίγυμνη στους δρόμους , ο άνδρας της Την έδιωξε από το σπίτι …
Η μητέρα Της αποφάσισε να ξανά επισκεφτεί Τον Όσιο Σεραφείμ στο Σαρώφ , του ανάφερε τα γεγονότα , ζητώντας την συμβουλή Του ,
Ο Γέροντας την άκουσε προσεχτικά , συμβουλεύοντας την να αφήσουν Την Πελαγία ελεύθερη , να Ακολουθήσει το Θεάρεστο δρόμο της …
Όλες σχεδόν τις νύχτες , τις περνούσε στο προαύλιο του Ναού , Προσευχόταν με κατανυκτικότατα δάκρυα , τις μέρες ντυμένη με κουρέλια , γυρνούσε στους δρόμους , όπου ουρλιάζοντας , καλούσε τους πάντες στην Αγάπη Του Θεού ,
πέρασαν τέσσερα χρόνια , το 1837 μ.Χ. , Κοιμήθηκε Ο Όσιος Σεραφείμ …
Η Γερόντισσα Ιουλιανή Γρηγορίεβα , Μοναχή στο Μοναστήρι του Ντιβέεβο , που διακρινόταν για το Προορατικό της Χάρισμα ,
ζήτησε από τη μητέρα της Πελαγίας , να Την πάρει μαζί της …
Πριν φύγουν από το σπίτι , η Πελαγία έκανε Μετάνοια στους συγγενείς της λέγοντας , συγχωρήστε με για την Αγάπη Του Χρίστου ,
δεν θα ξαναγυρίσω κοντά σας , ώσπου να πεθάνω …
Έκανε πολλά Θαύματα η Πελαγία , Θεράπευσε τον καλλιτέχνη Μ. Π. Πετρώφ του οποίου το χέρι είχε παραλύσει , έσβησε από μακριά μια φωτιά ,
πολλοί Την έβλεπαν στον ύπνο τους , κατόπιν τους Θεράπευε …
Πριν την Κοίμηση Της , Προφήτεψε ότι ο ιακωβινισμός και η τρομοκρατία θα εξαπλωθούν στη Ρωσία και ότι θα σκοτώσουν τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Β’ ,
για τον οποίο , έκλαιγε και Προσεύχονταν ασταμάτητα …
Μετά από είκοσι χρόνια σκληρής ζωής , Εμφανίστηκε στον ύπνο Της Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ , την προέτρεψε να αποτραβηχτεί στο Κελί Της , αποφεύγοντας τους ανθρώπους ,
εκεί ζούσε κλαίγοντας Προσευχόμενη , τρέφονταν κυρίως με μαύρο ψωμί , από το οποίο έφτιαχνε μικρές μπαλίτσες , τις οποίες χρησιμοποιούσε ως Κομποσκοίνι , λέγοντας την Ευχή Του Ιησού …
Νιώθοντας τον Θάνατο Της , Κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων , έβαλε Μετάνοια σε όλες τις Αδελφές της Μονής ,
ήταν Σάββατο 28 Ιανουαρίου του 1884 μ.Χ. , στις 30 Ιανουαρίου η Οσία Πελαγία Ιβάνοβνα , άφησε την τελευταία Της Πνοή …
Η ταλαιπωρημένη Της ψυχή πέταξε στον Ουρανό , στα Χέρια Του Ιησού Χρίστου , Την Έθαψαν πίσω από το Ιερό του Ναού , Της Αγίας Τριάδος , όπως είχε η Ίδια Προφητέψει επτά χρόνια πριν ,
Τα Ιερά Λείψανα Της Οσίας Πελαγίας του Ντιβέεβο , Βρίσκονται στη Μονή Ντιβίγιεβο Ρωσίας …….
Απολυτίκιο …
Διαπλεύσασα πέλαγος πολυκύμαντον του επιγείου σου βίου εν ηρεμία , σεμνή , ψυχική και γεννηθείσα κόσμω θέατρον είληφας χάριν δαψιλή , Πελαγία , εμπαιγμούς και ύβρεις καθυπομείναι ως θείαν δρόσον υψόθεν , θερμή αρτίως κόσμου πρέσβειρα …….
