10 Ιουλίου …
Οι Όσιοι Παρθένιος και Ευμένιος , οι εν Γορτύνη της Νήσου Κρήτης …
Οι Όσιοι Παρθένιος και Ευμένιος κατάγονταν από τα Πιτσίδια Πυργιωτίσσης ,
ήταν τέκνα της Ευλογημένης οικογένειας του Χαρίτωνος και της Μαρίας Χαριτάκη …
Από μικρή ηλικία αποκαλύφθηκε η Μοναχική τους κλίση με διάφορα Θαυμαστά Γεγονότα που Βίωσαν ,
ο Παρθένιος γεννήθηκε το 1829 μ.Χ. , έλαβε το κοσμικό όνομα Νικόλαος , το 1846 μ.Χ. γεννήθηκε ο Ευμένιος κατά κόσμο Εμμανουήλ …
Ο Νικόλαος αγαπούσε την ησυχία από μικρός , αποστρεφόταν τα παιχνίδια , τηρούσε όλες τις καθορισμένες από την Εκκλησία ημέρες Νηστείας ,
το 1856 μ.Χ. έφυγε από τη ζωή ο πατέρας τους , άρχιζαν να ετοιμάζονται για να αναχωρήσουν και να ακολουθήσουν τον Μοναχικό Βίο …
Μέχρι την αναχώρηση τους μεσολάβησαν αρκετά Θαύματα , ο μικρός Νικόλαος είχε γευθεί την Παρουσία και την Χάρη Του Κυρίου πολύ έντονα στη ζωή του ,
το πρώτο Θαύμα συνέβη όταν έπεσε σε ένα βαθύ πηγάδι , έτρεξαν οι κάτοικοι να τον βγάλουν , πιστεύοντας ότι ήταν νεκρός , ο Νικόλας δεν είχε πάθει απολύτως τίποτα , όλοι Θαύμασαν το γεγονός …
Το δεύτερο Θαύμα ήταν η πληροφορία που έλαβε από Τον Θεό , ότι το καράβι που επρόκειτο να ταξιδέψει θα βυθιζόταν ,
ο Νικόλας βρήκε μία δικαιολογία και εξαφανίστηκε …
Το τρίτο και καθοριστικό Θαύμα που ώθησε τη μητέρα τους να δώσει την ευχή της για να ακολουθήσουν τον Μοναχικό Βίο ήταν το εξής ,
έδωσε εντολή να ανάψουν τον φούρνο για να ψήσει ψωμί , ο Νικόλαος δεν τον άναψε , στο παράπονο της μητέρας του απάντησε , για να δεις μάνα πως εμάς τα δυο παιδιά σου Ο Θεός θέλει να γίνουμε Μοναχοί , να βάλεις τα ψωμιά στον φούρνο χωρίς να τον ανάψουμε …
Έτσι έγινε και Ώ του Θαύματος τα ψωμιά ψήθηκαν , η μητέρα τους Θαύμασε
και Δόξασε Τον Θεό που κατέστησε τα δυο τέκνα της σκεύος εκλογής της Χάριτος Του Αγίου Πνεύματος …
Ξεκινούν το 1858 μ.Χ. για την Οδηγήτρια , μετά από τέσσερα χρόνια Δοκιμασίας ο Νικόλαος γίνετε Μοναχός και λαμβάνει το όνομα Νέστωρ ,
στις 27 Αυγούστου το 1862 μ.Χ. , μετά από επτά χρόνια Δοκιμασίας το 1865 μ.Χ. γίνεται Μοναχός και ο Εμμανουήλ λαμβάνοντας το όνομα Μεθόδιος …
Ο Νέστωρ Ασκούσε τελεία υπακοή μέσα στο Μοναστήρι , λειτουργώντας ως παράδειγμα για τον μικρό αδελφό του Μεθόδιο ,
τα Αδέλφια εφάρμοζαν αυστηρό πρόγραμμα Ασκήσεως , σύντομα μαθεύτηκε η Αρετή τους , πλήθη συνέρρεαν για να πάρουν την Ευχή τους …
Στην Επανάσταση του 1866 μ.Χ. οι Τούρκοι προέβησαν σε λεηλασίες , μετά την καταστροφή τα δυο Αδέλφια αποκατέστησαν τις ζημιές ,
ζήτησαν από τον Ηγούμενο Γεράσιμο να τους κάνει Μεγαλόσχημους Μοναχούς , ο Νέστωρ ονομάστηκε Παρθένιος και ο Μεθόδιος Ευμένιος …
Αύξησαν τους Ασκητικούς Αγώνες , Ευαρεστώντας Τον Κύριο , το 1868 μ.Χ. ο Επίσκοπος Πέτρας Μελέτιος Χειροτονεί σε Διάκονο Τον Ευμένιο στην Ιερά Μονή Οδηγήτριας
και το 1870 μ.Χ. ο Επίσκοπος Αρκαδίας τον Χειροτονεί Πρεσβύτερο …
Όταν ανέλαβε Ηγούμενος της Μονής ο Ιερομόναχος Αγαθάγγελος , άρχισε να δημιουργεί προβλήματα στα Αδέλφια τα οποία αποχώρησαν από το Μοναστήρι το 1874 μ.Χ. ,
βρέθηκαν έπειτα από τετραετή περιπλάνηση στα Σπήλαια των Αστερουσιών στον Κουδουμά …
Περιπλανήθηκαν , δέχονταν Ελεημοσύνη από βοσκούς της περιοχής , αλλά και από τους ψαράδες , μακριά από τα βλέμματα των ανθρώπων με μεγαλύτερο ζήλο ζητούσαν το Έλεος Του Θεού ,
η Παναγία μας τους Επιφύλασσε μία μεγάλη Ευλογία …
Στον Κουδουμά υπήρχε από Αιώνες το εγκαταλειμμένο Μοναστήρι Της Παναγίας , Ασκητές και Ερημίτες των πρώτων Χριστιανικών χρόνων ,
όπως Ο Άγιος Κοσμάς ο Ερημίτης είχαν εκεί προσφέρει την ζωή τους ως Θυμίαμα ευπρόσδεκτο στην Αγάπη Του Θεού …
Ο τόπος ήταν άγριος , ακατοίκητος , το κτίσιμο ενός Μοναστηριού φάνταζε αδύνατο , μέσα στα χαλάσματα του Ερημωμένου Ναού , Ο Παρθένιος ως άλλος Μωυσής είδε και συνομίλησε με Την Υπεραγία Θεοτόκο , η οποία τον Πρόσταξε λέγοντας του ,
μεῖνε ἐδῶ νὰ ἱδρύσεις Μονύδριον νὰ ἐκτελεῖτε τὰ τῆς μοναδικῆς πολιτείας καθήκοντα καὶ τὴν τάξιν τῆς ἀκολουθίας σώαν καὶ μὴ φοβοῦ διότι Ἐγὼ θὰ εἶμαι οἰκονόμος …
Με την προτροπή Της Παναγίας , εισέρχονται εις ένα μεγάλο Αγώνα για την Ίδρυση της Μονής Κουδουμά , άρχισαν να κτίζουν το Μοναστήρι ,
Ο Ευμένιος αναφέρει στον Επίσκοπο Αρκαδίας Βασίλειο στις 08 – 10 του 1915 μ.Χ. λέγοντας , Ίδρύσαμε ἐκ βάθρων τὴν Μονὴν , μὴ ἔχων τότε εἰμὴ ὀλίγον τεῖχος παλαιὸν ἐν τὴ Εκκλησία …
Με την προσέλευση Μοναχών μεγάλωσαν τον Ναό Της Παναγίας , χτίστηκε με Θαυμαστό τρόπο , ήταν πολύ δύσκολο εγχείρημα , ήταν αδύνατη η υλοποίηση του Ευλογημένου Έργου τους ,
για τον λόγο αυτό οι κτίστες αποφάσισαν να αποχωρήσουν από τη Μονή χωρίς να τελειώσουν , οι Πατέρες τους παρακάλεσαν να μείνουν , τη νύχτα Αφιερώθηκαν με Θερμή Προσευχή στην Παναγία …
Εκείνη με τις Πρεσβείες Της στον Κύριο έκανε Το Θαύμα , το πρωί είχαν βγει από την θάλασσα λαξευμένες πέτρες , έτοιμες για το κτίσιμο του Ναού ,
ολοκληρώθηκε το 1895 μ.Χ. , ο Ναός λέγεται και Θεόκτιστος εξ αιτίας αυτού του Θαύματος …
Οι Πατέρες Επιδοθήκαν σε μεγάλα Ασκητικά Παλαίσματα , κοιμόντουσαν πάνω σε ένα χορταρένιο ψαθί , σε ένα πέτρινο προσκέφαλο ,
τα σώματα τους ήταν σκελετωμένα από τη Νηστεία , την Αγρυπνία , την Άσκηση και την πολύμοχθη εργασία για την κατασκευή της Μονής …
Δεν έτρωγαν ποτέ κρέας , είχαν μόνο ένα τρίχινο ράσο , το οποίο έπλεναν μια φορά το χρόνο στην θάλασσα και μόνο οι Ίδιοι ,
Ο Παρθένιος ήταν πολύ Αυστηρός με τον κανονισμό της Μοναχικής ζωής , για αυτό έκανε Άβατο το Μοναστήρι του , ακόμη και οι Δόκιμοι έμεναν εκτός Μονής , στα γύρω σπήλαια …
Παιδαγωγούσε πολύ Αυστηρά , πάντα με γνώμονα την Αγάπη και την Πνευματική τελείωση των ανθρώπων που του εμπιστεύτηκε Ο Θεός ,
το Χάρισμα και οι Διδαχές Του Παρθενίου ασκούσαν μεγάλη Πνευματική επιρροή , σύντομα ο Κουδουμάς ανεδείχθη σε μεγάλο Πνευματικό κέντρο …
Ο Πνευματικός της Μονής ήταν Ο Ευμένιος που Χειροθετήθηκε από τον Μητροπολίτη Κρήτης Μελέτιο ,
έχοντας πλήρη συναίσθηση της Πνευματικής Πατρότητας , τηρώντας τους Ιερούς κανόνες , ανέπαυσε χιλιάδες ψυχές με τις σοφές και πλήρεις Αγίου Πνεύματος συμβουλές του …
Οδηγώντας στην σωτηρία και την Λύτρωση που μας Χάρισε Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός , ως καλός Παιδαγωγός των ψυχών , προετοίμαζε πολλούς νέους που κατέφευγαν κάτω από τις Πνευματικές του συμβουλές ,
για το μέγα Λειτούργημα της Ιεροσύνης , απαιτούσε από τους Κληρικούς του δυο προϋποθέσεις , να έχουν Φόβο Θεού και Καθαρότητα …
Οι Όσιοι Χαριτώθηκαν από Τον Θεό , τα πάντα γύρω τους διαλαλούσαν την Αγιότητα τους , δεν ήταν λίγες οι φορές που οι Μοναχοί και οι Δόκιμοι ,
είχαν Δει να Λάμπουν από Φως , να μην περπατούν στη γη , να Περιβάλλονται από ένα Φωτοστέφανο που Φώτιζε όλη την πλαγιά των γύρω σπηλαίων της Μονής …
Το 1905 μ.Χ. Ο Μοναχός Παρθένιος ασθένησε βαριά , ο οργανισμός του ήταν ήδη βεβαρημένος από την Αυστηρή Άσκηση , κάλεσε όλους τους Μοναχούς , Ασκητές , τους Δόκιμους και τους Νουθέτησε μετά δακρύων ,
τους είπε να μείνουν Πιστοί στην Παράδοση , στο παράδειγμα που τους έδωσε , όρισε διάδοχο του τον Αδελφό του Ευμένιο , του έδωσε και το σακουλάκι με το Φυλαχτό του …
Έλαβε Θεία Κοινωνία , ως Εφόδιο ζωής Αιωνίου , τότε το πρόσωπο του Έλαμψε , Ακούστηκαν Ουράνιες Μελωδίες , μία Ευωδία Απλώθηκε σε όλη την πλαγιά ,
Του Εμφανίσθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος , η οποία ήρθε να Παραλάβει την Αγιασμένη ψυχή του Πιστού και Αφοσιωμένου Τέκνου της …
Ο Όσιος Παρθένιος της Παρέδωσε την Μακαρία του ψυχή , ψελλίζοντας στα χείλη του τα τελευταία Λόγια , Καλώς όρισες Παναγία μου ,
Αναχώρησε για την Αιώνιο ζωή , προς Αιώνια συνάντηση Του Κυρίου μας και Της Υπεραγίας Θεοτόκου , τους οποίους υπηρέτησε Πιστά σε όλη την Πορεία της ζωής του …
Ο Ευμένιος όλα τα χρόνια της ζωής του ήταν ο απόλυτα υπάκουος , ο υποτακτικός εκείνος που παραμέρισε ακόμα και το γεγονός της συγγενείας με τον Αδελφό του Παρθένιο ,
ήταν ο άνθρωπος της Νοεράς Προσευχής , Αυτός που με την ευπρέπεια της Ιεροσύνης του Ιερούργησε την ακοίμητη Ευχαριστία της Εκκλησίας εν πομπή , μετ’ Αγγέλων και Αρχαγγέλων που τον συνόδευαν στο υπερουράνιο Θυσιαστήριο …
Ο Όσιος Ευμένιος κουρασμένος από την πολύ Άσκηση , την Εξομολόγηση και την Διοίκηση της Μονής ,
μέσα στην Αγαπημένη του υπακοή και ταπείνωση Κοιμήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1920 μ.Χ. …
Πήγε προς συνάντηση του Αδελφού και Γέροντα του , Όσιου Παρθένιου , στον Ουρανό και εκεί , εὗρε μισθὸ τῶν καμάτων του , από Τον Χριστό , Την Παναγία την οποία Πιστά την υπηρέτησε και Δόξασε ,
Οι δύο Γέροντες υπεβλήθησαν στην συνείδηση των Πιστών ως Άγιοι της Εκκλησίας μας …
Τα Εγκαίνια του πρώτου Ναού προς Τιμήν Των Αγίων έγιναν στην Ιερά Μονή Κουδουμά από τον Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κυρό Κύριλλο στις 10 Ιουλίου του 1983 μ.Χ. ,
οπότε και καθιερώθηκε ως ημέρα της Μνήμης τους …
Το 2007 μ.Χ. έγινε η Επίσημη κατάταξη Των Οσίων Πατέρων Παρθενίου και Ευμενίου υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου , στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας ,
κατόπιν εισηγήσεως , διά της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης , του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας κ.κ. Μακαρίου …
Τα Ιερά Λείψανα Του Οσίου Ευμένιου Βρίσκονται στην Ιερά Μονή Κουδουμά Κρήτης ,
η Κάρα και Λείψανα Του Οσίου Παρθενίου Βρίσκονται στην Ιερά Μονή Κουδουμά Κρήτης ,
Μια των πλευρών Του Οσίου Παρθενίου Βρίσκεται στον Ιερό Ναό της Αγίας Αικατερίνης Στρογγύλης Κορωπίου Αττικής …
Μέρος πλευράς Του Οσίου Παρθενίου Βρίσκεται στις Ιερές Μονές Μεταμόρφωσης Σωτήρος Σλατιοάρας Ρουμανίας και Αγίου Γρηγορίου Του Παλαμά ,
Έτνα Καλλιφορνίας και στο Παρεκκλήσιο Της Οσίας Ξένης της Ρωσίδος Μάνδρας Αττικής …….
Απολυτίκιο …
Κουδουμᾶ τοῦ σεμνείου τούς νέους κτίτορας , τούς αὐταδέλφους ὁσίους ἐν τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς ἐγκρατείας καί εὐχῆς βολαῖς ἐκλάμψαντας , θεῖον Εὐμένιον ᾠδαῖς καί Παρθένιον σοφόν , τιμῶντες ἀξιοχρέως ὑπέρ ὑμῶν τάς ἐντεύξεις πρός τόν Χριστόν αὐτῶν αἰτούμεθα …….
