28 Αυγούστου …
Ο Όσιος Μωυσής ο Αιθίοπας …
Φήσεις τὸ ῥητὸν καὶ θανών , Μωσῆ μέλα , Ἄνθρωπος ὄψιν καὶ Θεὸς τὴν καρδίαν , Θάψαν ἐν εἰκάδι Μωσῆν ὀγδόῃ Αἰθιοπῆα …
Ο Μωυσής ήταν αγορασμένος δούλος κάποιου πλούσιου κτηματία , είχε χαρακτήρα σκληρό και δύστροπο , καθημερινά δημιουργούσε πολλά προβλήματα , ώσπου το αφεντικό του αγανάκτησε και τον πέταξε στον δρόμο , βρήκε καταφύγιο σε μια ληστοσυμμορία …
Με την τεράστια σωματική του δύναμη δεν άργησε να επιβληθεί και να γίνει o Αρχηγός της , κυνηγημένος από τα όργανα της εξουσίας για τα πολλά του εγκλήματα , πήγε να κρυφτεί βαθιά στην έρημο , όπου ζούσαν οι πιο ονομαστοί Ασκητές …
Η συναναστροφή του με Τους Αγίους , τον έκανε σιγά – σιγά να ημερεύει , τον Επισκίασε η Χάρης Του Θεού , γιατί η Μετάνοια είναι ώρα Χάριτος , μαλάκωσε η καρδιά του , Μετανόησε πραγματικά και ζήτησε την Λύτρωση , η αλλαγή του ήταν ριζική , σε σύντομο χρονικό διάστημα έφτασε στα μέτρα των μεγάλων Πατέρων της ερήμου , μετά το Βάπτισμα , Αξιώθηκε να Λάβει και την Χάρη της Ιεροσύνης …
Σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών Ο Όσιος Μωυσής έφυγε από την πρόσκαιρη αυτή ζωή , με τρόπο βίαιο και Μαρτυρικό , ειδωλολάτρες ληστές εισέβαλαν στο σπήλαιο που Ασκήτεψε και τον σκότωσαν με μαχαίρια …
Στο σημείο αυτό επαληθεύθηκε για άλλη μια φορά , Ο Λόγος Του Χριστού προς Τον Απόστολο Πέτρο , Πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρῃ ἀποθανοῦνται , δηλαδή , οι δύο μεγάλες Αρετές που τον κοσμούσαν ήταν , η Αληθινή Μετάνοια και η βαθιά ταπείνωση …
Μέχρι την τελευταία του αναπνοή , έκλαιγε πικρά για τις αμαρτίες του , θεωρούσε τον εαυτό του κατώτερο , όχι μόνο από τους ανθρώπους , αλλά και από αυτήν την άλογη κτίση , η συναίσθηση της αμαρτίας ημών είναι μέγα Δώρο του Ουρανού , μεγαλύτερο και της Οράσεως Των Αγγέλων , η Μετάνοια είναι Ανεκτίμητο δώρο προς την ανθρωπότητα , δια της Μετάνοιας συντελείται η Θέωσις ημών , τούτο είναι Γεγονός Ασυλλήπτου μεγαλείου …
Ο Μωυσής Αξιοποίησε κατά τον καλύτερο τρόπο , το Ανεκτίμητο αυτό Δώρο και έφθασε στην Θέωση και στην Όραση Του Θεού , αρκετά περιστατικά από τον Βίο και την πολιτεία του , Φανερώνουν την ριζική αλλαγή του τρόπου της ζωής του , αυτό σημαίνει Μετάνοια , αλλαγή τρόπου σκέψης και τρόπου ζωής …
Αξίζει να Αναφέρουμε ένα από αυτά ,
Τέσσερις ληστές παλιοί σύντροφοι του , μπήκαν στην καλύβα του για να την ληστέψουν , χωρίς να φαντάζονται ποιόν μπορούσαν να βρουν μέσα , όταν τον είδαν σάστισαν , Εκείνος με μεγάλη ευκολία τους έπιασε , τους έδεσε και τους οδήγησε στην Συνάθροιση των Γερόντων , τους ρώτησε να του πουν τι πρέπει να κάνει με τους ληστές , λέγοντας συγχρόνως , σε μένα δεν αρμόζει πια να τιμωρήσω άνθρωπο , όταν τα άκουσαν αυτά οι ληστές Εξομολογήθηκαν , Μετανόησαν και έγιναν Μοναχοί …
Άλλο χαρακτηριστικό περιστατικό που Φανερώνει την ταπείνωση Του Οσίου , είναι το ακόλουθο ,
Την ημέρα που τον Χειροτονούσε Πρεσβύτερο ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και μάλιστα την ώρα που του φορούσε τα Ιερά Άμφια , του είπε φιλικά ότι έγινε λευκός σαν περιστέρι , Ο Μωυσής ρώτησε ταπεινά αν κρίνει από το εξωτερικό η το εσωτερικό , επειδή και τα Άμφια ήταν λευκά , τότε θέλοντας να τον Δοκιμάσει αν έχει πραγματική ταπείνωση , είπε κρυφά στους Κληρικούς να τον διώξουν από το Σκευοφυλάκιο …
Όταν παρουσιάστηκε εκεί μετά την Θεία Λειτουργία , τον έδιωξαν βρίζοντας τον , Ο Μωυσής έφυγε αμέσως χωρίς καμιά αντιλογία , ένας από αυτούς τον ακολούθησε κρυφά για να δει αν του κακοφάνηκε , τότε τον άκουσε να μονολογεί μεμφόμενος τον εαυτό του , καλά σου κάνανε , σποδόδερμε μελανέ , αφού δεν είσαι άνθρωπος , τί γυρεύεις με τους ανθρώπους …
Η Ορθόδοξη Εκκλησία με τον τρόπο ζωής που προσφέρει Μεταμορφώνει , μετασκευάζει τα τσακάλια και τους λύκους , σε πρόβατα και αρνιά άκακα , μεταβάλλει τους υπερήφανους σε ταπεινούς , τους πόρνους και μοιχούς σε σώφρονες , τους φονιάδες , τους τρομοκράτες και τους ληστές σε Όσιους …….
Απολυτίκιο …
Τῶν παθῶν καταλείψας Πάτερ τὴν Αἴγυπτον , τῶν ἀρετῶν ἐν τῷ ὄρει ἀνῆλθες πίστει θερμή , τὸν Σταυρὸν τὸν τοῦ Χριστοῦ ἄρας ἐπ’ ὤμων σου καὶ δοξασθεῖς περιφανῶς τύπος ὤφθης Μοναστῶν , Μωσῆ Πατέρων ἀκρότης , μεθ’ ὧν ἀπαύστως δυσώπει ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν …….
