3 Νοεμβρίου …
Ο Άγιος Γεώργιος ο Νέος Ιερομάρτυρας , ο Νεαπολίτης …
Ο Άγιος Γεώργιος ήταν Ιερέας , καταγόταν από την Νεάπολη της Μικράς Ασίας , Νέβ Σεχήρ , τον δέκατο όγδοο Αιώνα , Διέπρεπε σαν Εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στην Νεάπολη , ἐν ἀληθείᾳ καὶ ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ , πορευόμενος ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτος …
Υπηρετούσε με Δικαιοσύνη και Οσιότητα το Ποίμνιο του ως αληθής Λειτουργός Του Υψίστου , Προικισμένος με τις Αρετές της αγάπης και της πραότητας , της φιλαδελφίας και της ανεξικακίας , ταπεινός και άμεμπτος ήταν το στήριγμα και η παραμυθία των Ελλήνων Χριστιανών που ζούσαν τότε κάτω από το ζυγό των Τούρκων , Ως επίγειος Άγγελος Ο Γεώργιος υπηρετούσε με προθυμία τους συνανθρώπους του , καλλιεργώντας τα Θεία Χαρίσματα και Ευαρεστώντας Τον Θεό …
Το 1797 μ.Χ. προσκλήθηκε από τους Χριστιανούς του χωριού Μαλακοπή να Ιερουργήσει , αναπληρώνοντας τον Εφημέριο τους , που τον καταδίωκαν οι Τούρκοι , Ο Ιερέας ευχαρίστως δέχτηκε , αναχώρησε για το χωριό , στην τοποθεσία Κόμπια Ντερέ , συνελήφθη από εξαγριωμένους βοσκούς Τούρκους , οι όποιοι τον λήστεψαν , τον βασάνισαν , στο Τέλος τον Μάρτυρα Άγιο Γεώργιο Αποκεφάλισαν , η ψυχή του Πέταξε κοντά στον Κύριον για να την κατατάξει στους Οσίους και τους Ιερομάρτυρες …
Πέρασαν τέσσερις ημέρες χωρίς Ο Άγιος Υερέας να εμφανισθεί στη Μαλακοπή , αλλά ούτε να επιστρέψει στη Νεάπολη , ανήσυχοι οι Νεαπολίτες βγήκαν σε αναζήτησή του , Βρήκαν Το Άγιο σώμα του και την τιμία κεφαλή , θρηνώντας και κλαίγοντας για τον σκληρό Θάνατο του Ποιμένα τους τον Κήδευσαν επιτόπου βιαστικά , φοβούμενοι τη μανία των Αγαρηνών , Πάνω στον Τάφο μια πέτρα έφερε την απλή επιγραφή , Ιερεύς Γεώργιος …
Πέρασε αρκετός καιρός , όταν μια νύκτα Ο Άγιος Εμφανίζεται σε Όραμα σε μια ευλαβή χήρα διηγούμενος τα όσα συνέβησαν και προτρέποντάς την να ενημερώσει τη Δημογεροντία , για να φροντίσουν να τον βρουν στην τοποθεσία όπου είχε Ταφεί , η γυναίκα δεν έδωσε σημασία , όταν όμως έπειτα από λίγες μέρες το Όνειρο επαναλήφθηκε , έντρομη έπραξε όσα της ζήτησε Ο Άγιος …
Δίχως αναβολή οι ευσεβείς Νεαπολίτες με επικεφαλής τον Ιερέα τους , ονόματι Νεόφυτο , γιο του επίσης Ιερέα Βασιλείου , συνεφημερίου Του Νεομάρτυρα , σπεύδουν και σκάψουν τον πρόχειρο εκείνο Τάφο , Ω , του Θαύματος , το Λείψανο Του Γεωργίου Βρέθηκε Άφθαρτο και Ευωδιάζον μετά από Θεία Αποκάλυψη , Ανακομίσθηκε , σῶον καί ἀκέραιον καί ἄφθαρτον καί πλῆρες οὐρανίου εὐωδίας καί χάριτος , μετά από Εμφάνιση του , ἐν ὀράματι εἰς τινα γυναῖκα χήραν , εὐλαβῆ καί φοβουμένην τόν Θεόν …
Αφού το Προσκύνησαν με ευλάβεια και δέος , το τοποθέτησαν σε ξύλινη λάρνακα και το Μετέφεραν , αρχικά Φυλάχθηκε στην κατοικία του Εφημερίου Νεοφύτου , μετά τον θάνατο του Ιερέα στον Ενοριακό Ναό της Νεαπόλεως , εκεί το Προσκύνησαν οι Αείμνηστοι Μητροπολίτες Καισαρείας Παϊσιος , Κλεόβουλος και Ιωάννης , οἵτινες τακτικῶς ἤρχοντο εἰς Νεάπολιν καί ἐθαύμαζον καί ὡμολόγουν τήν χάριν τήν ὁποίαν ἔλαβεν παρά Θεοῦ , Αναδειχθείς Θαυματουργός …
Εκεί προσέρχονταν πάρα πολλοί , ντόπιοι και ξένοι , για να Προσκυνήσουν Τον Άγιο και να λάβουν Αγιασμό από το σεπτό Λείψανο του , Αρχίζουν να Τελούνται Θαύματα , Ασθένειες και αναπηρίες Θεραπεύονται , άτεκνοι αποκτούν παιδιά , ψυχικά νοσήματα εξαφανίζονται , ακόμη και για ανομβρία καταφεύγουν στον Άγιο οι Νεαπολίτες , για να δουν την Ευλογημένη βροχή να πέφτει δυνατή , όλοι Ομολογούσαν πόσο Θαυματουργός αναδείχτηκε Ο Άγιος Γεώργιος …
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή το 1922 μ.Χ. , Το Ιερό Λείψανο Μεταφέρθηκε στην Ελλάδα , με την ευκαιρία της ανταλλαγής των πληθυσμών το 1924 μ.Χ. , από τον Εφημέριο Νεαπόλεως Αρχιμανδρίτη Ιγνάτιο , το Μετέφερε από την παραλία της Μερσίνης με ατμόπλοιο στην Αττική , κατά τη διάρκεια του ταξιδιού είχε μεγάλη θαλασσοταραχή , η οποία όμως κόπασε με Θαύμα Του Αγίου , Κατατέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου Περισσού Αττικής , όπου Φυλάσσεται και σήμερα σε Αρίστη κατάσταση , από τότε Άπειρα είναι τα Θαύματα και οι Ιάσεις που ενεργεί Ο Άγιος Γεώργιος σε όσους με Πίστη επικαλούνται το όνομα του …
Την πλήρη Ασματική ακολουθία και τον Παρακλητικό κανόνα Του Αγίου συνέθεσε ο Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης το 1952 μ.Χ. …….
Απολυτίκιο …
Νεαπόλεως γόνος Ἰωνίας τῆς Νέας τὸ καύχημα καὶ τῶν Ὀρθοδόξων προστάτης , Ἱερομάρτυς Γεώργιε , θαυμάτων ἀνεδείχθη ποταμός , ἡ θεία τῶν λειψάνων σου σορός , ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπάς , τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι , δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν , δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι , δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ , πᾶσιν ἰάματα …….








