4 Απριλίου …
Άγιος Ισίδωρος Επίσκοπος Σεβίλλης …
Ο Άγιος Ισίδωρος γεννήθηκε μεταξύ των ετών 565 – 570 μ.Χ. στην Καρθαγένη της Ισπανίας ,
στην οποία η οικογένεια Του είχε καταφύγει εξαιτίας του διωγμού του αρειανού Γότθου Βασιλέως Αγίλα 549 – 554 μ.Χ. …
Από την παιδική Του ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα , ανατράφηκε από τους μεγαλύτερους αδελφούς του Λέανδρο , Φουλγέντιο και την αδελφή του Φλωρεντίνη ,
ο αδελφός του Λέανδρος , ήταν Επίσκοπος Σεβίλλης , φρόντισε με περισσή φροντίδα για την μόρφωση Του …
Όταν ενηλικιώθηκε , εργάσθηκε κοντά στον δάσκαλο και αδελφό του Λέανδρο βοηθώντας το Θεολογικό και Ποιμαντικό του έργο ,
ασχολήθηκε με την μεταστροφή των Βησιγότθων από τον αρειανισμό , αντιστάθηκε σθεναρά στον κακόδοξο τότε Βασιλέα Λέβεγκιλντ …
Κατά την διάρκεια της εξορίας Του Αγίου Λεάνδρου Ο Ισίδωρος σήκωσε στους ώμους Του , το βάρος του αντιαιρετικού αγώνα ,
Υπεράσπισε με Θάρρος την Ορθόδοξη Πίστη και τα Αληθινά συμφέροντα της Ισπανικής Εκκλησίας …
Όταν στον θρόνο ανέβηκε ο Ορθόδοξος υιός του Λεβιγκίλντ , ο Ρεκαρέντ , ο Λαός επέστρεψε στην Ορθοδοξία , τότε πήγε σε ένα Μοναστήρι , για να επιδοθεί ολόψυχα στην ησυχία , την μελέτη και την Προσευχή ,
ο Θάνατος Του Αγίου Λεάνδρου τον ανάγκασε να υπακούσει στον Κλήρο και τον Λαό , ώστε να αναλάβει το 600 μ.Χ. , ως Επίσκοπος τον Θρόνο της Σεβίλλης …
Στην Β’ Τοπική σύνοδο της Σεβίλλης το 619 μ.Χ. , Προέδρευσε , Θεράπευσε έναν τυφλό με το άγγιγμα Του ,
το 633 μ.Χ. Ο Ισίδωρος Προέδρευσε και της Συνόδου του Τολέδο …
Υπήρξε έξοχος Διδάσκαλος της Εκκλησίας και κόσμημα αυτής , η Εκκλησιαστική τάξη βρήκε στο πρόσωπο Του τον Μεγάλο Διαμορφωτή ,
Πίστευε ότι οι Ιερές Τελετές και οι Ακολουθίες πρέπει να αντικατοπτρίζουν όσο πιο πολύ γίνεται την μεγαλοπρέπεια της Ουράνιας Ιεραρχίας …
Θεωρείται Ο Θεμελιωτής του Λειτουργικού Τυπικού που επιζεί μέχρι σήμερα , πλήθη συνέρρεαν στη Σεβίλλη για να ακούσουν τον Λόγο Του ,
έλεγαν ότι η σοφία Του υπερέβαινε τη σοφία και του Βασιλέως Σολομώντος …
Τα Θεία Κηρύγματα Του συνοδεύονταν συχνά από Θαύματα που πιστοποιούσαν του λόγου το αληθές ,
ο Μοναχικός Βίος βρήκε στο πρόσωπο Του Ισιδώρου τον θερμό υποστηρικτή και βοηθό του …
Ίδρυσε και οργάνωσε πολλά Μοναστήρια , έχτισε Θεολογική Σχολή για την Μόρφωση των Κληρικών , στην οποία και ο ίδιος συχνά Δίδασκε ,
η εκπαίδευση και όχι μόνο η Εκκλησιαστική , αποτέλεσε μέλημα και φροντίδα του καλού Ποιμένα …
Δίδαξε και έγραψε εντυπωσιακά κείμενα όλων των τότε γνωστών Επιστημών , όταν Ο Ισίδωρος ασθένησε , Αισθάνθηκε ότι η πορεία Του εδώ στη γη έφθασε στο Τέλος της ,
μοίρασε όλα τα υπάρχοντα Του στους φτωχούς , προετοίμασε την έξοδο Του με Προσευχή και Μετάνοια …
Προφήτεψε την θλιβερή Ιστορική πορεία της Ισπανικής Εκκλησίας και τα δεινά που την περίμεναν ,
τέσσερεις ημέρες πριν από την Κοίμηση Του , ζήτησε να Τον μεταφέρουν στο κέντρο του Καθεδρικού Ναού , να τον τοποθετήσουν ενδεδυμένο με ένα απλό στιχάριο , επάνω σε στάχτη …
Προσευχήθηκε στον Θεό , τον παρακάλεσε να Τον συγχωρέσει ,
Ο Άγιος Ισίδωρος Κοιμήθηκε με Ειρήνη το 636 μ.Χ. …
Το Ιερό Λείψανο Του Εναποτέθηκε μεταξύ των Λειψάνων Του Αγίου Λεάνδρου
και Της Αδελφής του Φλωρεντίνης στον Μητροπολιτικό Ναό της Σεβίλλης …
Μετά το σχίσμα της Δυτικής Εκκλησίας από τον κορμό της μίας , Αγίας και Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ,
το Τίμιο Σκήνωμα Του Αγίου Ισιδώρου Μεταφέρθηκε στην πόλη Λεόν …
Τα πολυάριθμα Έργα Του Αγίου Ισιδώρου έχουν εγκυκλοπαιδικό χαρακτήρα , ήταν ο Οικουμενικός Επιστήμων τού πρωίμου Μεσαίωνος ,
όπως το Μαρτυρεί το περίφημο Έργο Του , Ετυμολογία η περί της των πραγμάτων αρχής , είκοσι βιβλία , PL 82 , 73 – 728 …….
