3 Ιουνίου …
Άγιος Ιωσήφ Ιερομάρτυς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης …
Ο Ιωσήφ καταγόταν από την Δημητσάνα της Πελοποννήσου , Διετέλεσε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο της Τουρκοκρατίας ,
πριν από την έκρηξη της Επαναστάσεως , κατά την έναρξη της οποίας συνελήφθη από τους Τούρκους , Θανατώθηκε ως Εθνομάρτυρας …
Δεν υπάρχει Επίσημη πράξη Ανακηρύξεως της Αγιότητας Του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , διότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις από μέρους της Τουρκικής κυβερνήσεως ,
συγκαταλέχτηκε στο Αγιολόγιο της Θεσσαλονίκης , έχει καθιερωθεί στην συνείδηση του Χριστιανικού πληρώματος όχι μόνο ως Εθνομάρτυρας , αλλά και ως Ιερομάρτυρας …
Ο Ιωσήφ προερχόταν από την γνωστή οικογένεια των Αντωνόπουλων , η οποία προσέφερε πολλά στον αγώνα του 1821 μ.Χ. ,
την Μόρφωση Του την έλαβε στην γενέτειρα Του , την ολοκλήρωσε στην Σμύρνη η στην Κωνσταντινούπολη η στο Άγιο Όρος …
Ο Μοναχός Χριστόφορος Ο Προδρομίτης σημειώνει ,
ἱκανὴν παίδευσιν , τήν τε θύραθεν καὶ μάλιστα τῶν καθ᾿ ἡμᾆς παιδευμάτων , ικανήν παίδευσιν , την τε θύραθεν και μάλιστα των καθ ἡμᾆς παιδευμάτων …
Ο Ιωσήφ διακρινόταν ιδιαίτερα για την Μόρφωση Του , την Ευσέβεια Του , την εργατικότητα Του , συνέβαλε οικονομικά στην έκδοση διαφόρων Έργων όπως ,
της Επιτομῆς χρονολογικῆς τῆς Γενικῆς ῾Ιστορίας , ἐκ τῆς Γαλλικῆς εἰς τὴν ἡμετέραν μετενεχθείσης διάλεκτον μετὰ πλείστων σημειώσεων ἐπαυξηθείσης ὑπὸ τοῦ φιλογενοῦς Λάμπρου ᾿Αντωνιάδου , τοῦ ἐκ Μοισίας και της Γεωγραφίας του Διονυσίου Πύρρου του Θετταλού , η οποία εκδίδεται για πρώτη φορά το 1818 μ.Χ. …
Προέτρεψε Τον Όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη , στην Σύνταξη του Συναξαριστή , ενός Έργου την έκδοση του οποίου είχε υποσχεθεί να χρηματοδοτήσει , μετά τον Θάνατο Του Νικοδήμου το 1819 μ.Χ. ,
Ο Ιωσήφ εκπλήρωσε την υπόσχεση Του , επιθυμώντας να παραμείνει μυστική η προσφορά Του , ενίσχυσε οικονομικά και την Σχολή της γενέτειρας Του …
Το φθινόπωρο του 1809 μ.Χ. μετείχε στην Πατριαρχική Σύνοδο ως Μητροπολίτης Δράμας ,
τον Νοέμβριο του 1810 μ.Χ. Ο Ιωσήφ μετατέθηκε στην Θεσσαλονίκη για να Διαδεχθεί τον αποθανόντα Γεράσιμο …
Η Μητρόπολη της Δράμας ήταν μία πτωχή Εκκλησιαστική Περιφέρεια σε σχέση με την Θεσσαλονίκη , η προαγωγή αποτελούσε πράξη Αναγνωρίσεως της προσφοράς Του , από την περίοδο της Ποιμαντορίας Του στην Θεσσαλονίκη ,
Διασώζεται μία ενθύμηση σε Χειρόγραφο του ΙΕ – ΙΣΤ Αιώνα , που Αναφέρεται σε επίσκεψη Του στην Μονή Βλατάδων , αωιβ 1812 Φεβρουαρίῳ β’ ἦλθεν ὁ ἅγιος Θεσσαλονίκης κῦρ ᾿Ιωσήφ , ῾Ο γράψας σύγκελλος ῎Ανθιμος …
Το 1815 μ.Χ. σε κώδικα του 1789 μ.Χ. που ανήκε στον Ιερό Ναό της Παναγούδας , βρίσκουμε σημείωση που αναφέρει ότι θεωρήθηκε ο λογαριασμός του Επιτρόπου Γ. Πάϊκου κατά τον Ιούνιο του 1815 μ.Χ. ενώπιον του Αρχιερέως ,
στο τέλος υπάρχει υπογραφή Του Μητροπολίτη οὕτως † ὁ Θεσσαλονίκης ᾿Ιωσὴφ ὑποβεβαιοῖ …
Από το 1819 μ.Χ. έως το 1821 μ.Χ. Ο Ιωσήφ μετείχε στην Πατριαρχική Σύνοδο , ως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης , συναντούμε την υπογραφή Του σε συνοδικά έγγραφα και γράμματα ,
στην εγκύκλιο του 1820 μ.Χ. την οποία απευθύνει Ο Γρηγόριος ο Ε’ προς Τον Μητροπολίτη , τους Επισκόπους και τον Λαό της Θεσσαλονίκης με σκοπό να μην παρασυρθούν από το κίνημα του Αλή , αλλά να παραμείνουν πιστοί στο Σουλτάνο …
Επίσης το 1821 μ.Χ. Ο Ιωσήφ ως Συνοδικός υπογράφει και την αφοριστική επιστολή των πρωταγωνιστών του Απελευθερωτικού Αγώνος , αυτές οι ενέργειες Του δεν πρέπει όπως έχει αποδειχθεί από την Ιστορική έρευνα , να εκληφθούν ως προδοτικές ,
αλλά να ερμηνευθούν σε συνδυασμό με το όλο κλίμα της περιόδου και κυρίως με το δύσκολο ρόλο που είχε αναλάβει το Πατριαρχείο ως Προστάτης του Χριστιανικού πληθυσμού …
Μετά την έκρηξη της Επανάστασης στις παραδουνάβιες περιοχές , Ο Πατριάρχης διατάχθηκε δια φιρμανίου στις 9 Μαρτίου
να στείλει στην Πύλη κάποιους από τους προκρίτους Αρχιερείς …
Οι συλλήψεις Των Αρχιερέων πρέπει να έγιναν σταδιακά , πρώτος πρέπει να συνελήφθη και να φυλακίσθηκε ο Εφέσου Διονύσιος , δεν συναντούμε την υπογραφή του σε κανένα από τα Πατριαρχικά έγγραφα που αποκηρύσσουν το κίνημα ,
ακολούθησαν Ο Νικομηδείας Αθανάσιος και ο Αγχιάλου Ευγένιος που Θανατώθηκαν μαζί με Τον Πατριάρχη Γρηγόριο Τον Ε’ …
Μετά την 10η Απριλίου συνελήφθησαν και φυλακίσθηκαν στο φούρνο του Μποσταντζήμπαση Ο Δέρκων Γρηγόριος , Ο Τυρνόβου Ιωαννίκιος , Ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος και Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ ,
η φυλάκιση Των Αρχιερέων διήρκεσε για αρκετό χρονικό διάστημα , στις 27 Μαΐου , όταν ο Σουλτάνος πληροφορήθηκε την πυρπόληση του τουρκικού δικρότου στη Λέσβο , διέταξε προς αντεκδίκηση την Θανάτωση των φυλακισμένων …
Έτσι , στις 3 Ιουνίου Τα Θύματα μαζί με τον Δήμιο τους μεταφέρθηκαν στην ευρωπαϊκή παραλία του Βοσπόρου για να εκτελεσθούν ,
Πρώτος απαγχονίσθηκε Ο Τυρνόβου Ιωαννίκιος στο Αρναούτ Κιοΐ , μετά Ο Αδριανουπόλεως στο Μεγάλο Ρεύμα , τρίτος Ο Ιωσήφ στο Νεοχώρι και Τέλος Ο Δέρκων στα Θεραπειά …
Μετά τον Θάνατο Του Ιωσήφ η περιουσία Του δημεύθηκε και έτσι στερήθηκε και η Σχολή της πατρίδας Του την οικονομική ενίσχυση που δεχόταν από Αυτόν ,
τον Ιούλιο του ίδιου έτους στον Μητροπολιτικό Θρόνο της Θεσσαλονίκης μετατέθηκε Ο Αίνου Ματθαίος , Ο οποίος παρέμεινε μέχρι το 1824 μ.Χ. …….
