8 Οκτωβρίου …
Άγιος Ιγνάτιος ο Οσιομάρτυρας …
Ο Οσιομάρτυρας Ιγνάτιος , ο Μέγας της Οικουμένης ο Φωστήρας , ανέτειλε ως άλλος ήλιος από την ανατολή ,
γεννήθηκε στην περιώνυμη πόλη Κίο από γονείς Ευσεβείς , Ενάρετους και Φιλόθεους …
Διδάχθηκε από τους γονείς του την Αρετή , από τους Δασκάλους του ,
την Θεόπνευστη γραφή και το Ιερό Ευαγγέλιο …
Ως φρόνιμος νέος στοχάστηκε να αρνηθεί τον κόσμο , να φορέσει το Αγγελικό σχήμα , η σχέση , η αγάπη των γονέων του και η μεγάλη υπακοή που είχε προς αυτούς ,
Τον τραβούσαν στην οικογένεια του , έως ότου πέθαναν οι γονείς Του …
Αναπαύτηκαν εν Κύριο , τότε Ο Άγιος Ιγνάτιος πουλά όλα του τα υποστατικά , όσα χρήματα έλαβε ,
τα έδωσε όλα ελεημοσύνη στους φτωχούς σε χήρες , ορφανά και πήγε στον Όλυμπο της Βιθυνίας …
Ο Ιγνάτιος βρήκε το Μοναστήρι του Αγίου Αυξεντίου , ο Ηγούμενος τον ένδυσε με το μέγα και Άγιον Αγγελικό σχήμα , γνωρίζοντας εκ Πνεύματος Αγίου ,
ότι θα γινόταν σκεύος Εκλογής κατά Τον Μέγα Παύλο και ότι θα Ομολογήσει το όνομα Του Χριστού ενώπιον Βασιλέων και τυράννων …
Οι Αρετές Του , τα μεγάλα κατορθώματα , η άκρα ταπείνωση , οι υπεράνθρωπες Νηστείες , Αγρυπνίες , Αδιάλειπτες Προσευχές , τα από κατάνυξη Εγχεόμενα ποταμό Δάκρυα ,
την μέχρι Θανάτου υπακοή , τους άπειρους πειρασμούς του διαβόλου , της σάρκας τα άτακτα σκιρτήματα και την ματαιότητα του κόσμου …
Ο Ιγνάτιος αρματώθηκε με την μάχαιρα Του Παναγίου Πνεύματος , για να Νικήσει τις αρχές και εξουσίες ,
τους κοσμοκράτορες του σκότους , τα πνεύματα της πονηρίας …
Επιθυμούσε να Μαρτυρήσει υπέρ του ονόματος Του Χριστού , πάντοτε Προσευχόταν στον Θεό με Δάκρυα ώστε να Αξιωθεί Μαρτυρικού Τέλους , έλεγε , επιθυμώ αναλύσαι και συν Χριστώ είναι …
Είχε Θείο Έρωτα , πήγε να Εξομολογηθεί στον Ηγούμενο και Πνευματικό του Πατέρα λέγοντας ότι επιθυμεί το Μαρτυρικό Τέλος ,
ο Ηγούμενος Τον εμπόδισε λέγοντας ότι , πολλές είναι οι παγίδες του διαβόλου , πρόσεχε παιδί μου , το Πνεύμα είναι πρόθυμο αλλά η σάρκα ασθενής …
Ο Ιγνάτιος γινόταν ζηλωτής , αποφάσισε να γίνει μιμητής του Πάθους Του Χριστού , ο Οποίος Τον Αξίωσε να έχει Τέλος Μαρτυρικό ,
ο πόλεμος κατά των Αγίων Εικόνων άρχισε , εξορίζονταν όσοι Τιμούσαν τις Ιερές Εικόνες επί Λέοντος Γ’ του Ισαύρου …
Του Μάρτυρα σφάδαζε και καιγόταν η καρδιά Του από τον Θείο Έρωτα , συχνά έλεγε ,
Ιδού καιρός ευπρόσδεκτος , ιδού η μέρα Σωτηρίος , ιδού καιρός αρμόδιος να Μαρτυρήσω υπέρ του ονόματος Του Χριστού και Θεού μου , δια τας Αγίας και πανσέπτους Εικόνας , ας σφαγώ , ας πνιγώ , ας θυσιάσω την ζωή μου , εμπί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος …
Αφήνει τον Ησυχαστικό Βίο και την Ασκητική ζωή , πάει στην πατρίδα Του την Κίο , ανταμώνεται με τον Αγιότατο και σοφότατο Επίσκοπο Κίου Κύριον Ευστάθιο ,
άνθρωπο Ενάρετο , σοφότατο και διδακτικότατο , πλήρη Πνεύματος Αγίου …
Ο Ιγνάτιος συναναστράφηκε με Τον Άγιο Ευστάθιο , Διδάχθηκε τα μεγάλα και υπερφυή Μυστήρια της Θεολογίας ,
αποφάσισαν και οι δύο να θανατωθούν για τις Άγιες Εικόνες για να φυλάξουν ακίβδηλη και απαραμείωτη την πατροπαράδοτη Πίστη …
Έμεινε στην πατρίδα Του την Κίο , Νηστεύοντας , Αγρυπνών και Προσευχόμενος , κάθε μέρα Μεταλάμβανε τα Άχραντα Μυστήρια ,
την Αθάνατη Τροφή της ψυχής για να ενδυναμωθεί Πνευματικώς …
Πήγε στο Βυζάντιο , παρουσιάσθηκε στον τύραννο Λέοντα κηρύττοντας την Αγγελική Αλήθεια , Ο Ιγνάτιος είπε στον τύραννο όλη την διδασκαλία για τις Εικόνες , βγάζοντας παρευθύς μια Εικόνα Του Σωτήρος Χριστού όπου είχε Εγκόλπιο ,
Την Ασπαζόταν λέγοντας , ει την Εικόνα Του Χριστού και Της Θεοτόκου και Των Αγίων Πάντων δεν Προσκυνά σχετικώς είη της αιωνίω αναθέματι …
Ο ασεβής Λέων έγινε παράφρονας από τον θυμό του , προστάζει τους δημίους ,
Τον δέρνουν σκληρά και απάνθρωπα , η γη κοκκίνισε από το Αίμα Του Μάρτυρα …
Χαιρόταν Αγαλλόμενος σαν να ήταν πανήγυρις και έλεγε , Δόξα σοι Κύριε Ο Θεός μου , ότι ηξίωσάς με ατιμασθήναι υπέρ του ονόματος σου και υπέρ των Αγίων Εικόνων σου ,
Τον έριξαν στη φυλακή , τη νύκτα εμφανίζεται Ο Δεσπότης Χριστός και Του δίνει Θάρρος λέγοντας του , μετά σου ειμί , θάρσει , μη φοβού από των αποκτενόντων το σώμα , την δε ψυχήν μη δυναμένων τι ποιήσαι , βρέθηκε υγιής Ο Ιγνάτιος …
Έμεινε στη φυλακή άσιτος χωρίς νερό σαράντα ημέρες , μόνος με την Θεία Χάρη να Τον Δυναμώνει ,
τότε του λέγει ο τύραννος , άραγε ω Ιγνάτιε , εσωφρονίσθης από τας τιμωρίας όπου έλαβες ή μένεις πάλιν εις την πρώτη ισχυρογνωμίαν και άτεκτον γνώμην σου …
Ο Μάρτυρας με Θαρραλέο Φρόνημα και Ανδρεία είπε στον τύραννο ,
Ω βασιλεύ , βέλη νηπίων ελογίσθησαν αι πληγαί σου , όποιον μεγαλύτερον κακόν , ή τιμωρίαν έχεις να κάμης εις εμένα κάμε την , εγώ παντελώς δεν σε φοβούμαι …
Ο Λέων βλέποντας το αμετάθετο της γνώμης του , Τον εξόρισε σε ένα ερημονήσι μεταξύ Μυτιλήνης και Τενέδου , να μην έχει καμία ανθρώπινη βοήθεια , να Πεθάνει από την μεγάλη κακοπάθεια και έλλειψη των αναγκαίων ,
Ο Ιγνάτιος Δοξάζων και Ευλογών Τον Θεόν , περιφέρων τα στίγματα Του Χριστού στο σώμα Του έμεινε τρεφόμενος με τα άγρια χόρτα της γης …
Η Θεία Δίκη τιμώρησε τον Λεόντα , τον έπιασε μια συστροφή εντέρων , σφοδρότατη δυσεντερία , του σάπισαν όλα τα έντερα και βρήκε φρικτό θάνατο ,
μετά Βασιλιάς έγινε ο υιός του Κωνσταντίνος ο Κοπρώνυμος , εκείνος πρόσταξε όσοι εξορίστηκαν από τον πατέρα του να παραμείνουν στην εξορία , Ο Μάρτυρας έμεινε σε εκείνο το ερημονήσι χωρίς ανθρώπινη βοήθεια , μόνος με Τον Θεό …
Ο Θεός Φώτισε ψαράδες που πήγαιναν εκεί να ψαρέψουν , γνώρισαν Τον Ιγνάτιο , του πήγαιναν παξιμάδια και νερό ,
στο ερημονήσι αυτό από την κακοπάθεια και από το γήρας ατόνησε , γνώριζε το Τέλος της ζωής Του …
Κάλεσε τους ψαράδες , τους είπε να φέρουν έναν Ιερέα να Τον Μεταλάβει με τα Άχραντα Μυστήρια και με το Τίμιο και Πανάγιο σώμα Του Δεσπότου Χριστού ,
μετά από λίγη ώρα Ο Άγιος Ιγνάτιος είπε , Κύριε εις χείρας σου παρατίθημι το Πνεύμα μου …
Το Άγιο Του Λείψανο το Ενταφίασαν ο Ιερεύς και οι ψαράδες στον τόπο όπου Ασκήτεψε Ο Άγιος ,
κάθε βράδυ οι ψαράδες έβλεπαν Ουράνιο Φως επάνω στον Τάφο Του Αγίου Ιγνάτιου …
Συμπολίτες , συγγενείς και φίλοι άκουσαν για την κοίμηση Του , πήγαν να πάρουν μέρος των Ιερών Λειψάνων Του δια Αγιασμό της πατρίδας τους ,
βρήκαν και άλλους Χριστιανούς να διαμερίζουν Τα Άγια Λείψανα Του Αγίου Ιγνάτιου …
Πήραν τον δεξιό κάλαμο του Χεριού με πολλή χαρά να το πάνε στην Κίο , κατά την διάρκεια του ταξιδιού έγινε φουρτούνα μεγάλη , απελπισμένοι φώναζαν , Άγιε Ιγνάτιε βοήθησον ημίν ,
τότε φάνηκε Ο Άγιος στην πρύμνη του καϊκιού βαστώντας την Εικόνα Του Χριστού λέγοντας προς αυτούς , θαρσείτε , μη φοβείσθε , εγώ ειμί μεθ’ ημών , Ευθύς έπαυσε η φουρτούνα , έγινε γαλήνη , έφθασαν στην Κίο χαρούμενοι …
Έκρυψαν τα Ιερά Του Λείψανα σε σημείο , όπου τώρα είναι ο Πάνσεπτος Ναός Του ,
πηγάζει Ιάματα σε αυτούς που προστρέχουν με Πίστη , Πόθο Θερμό , Γιατρεύει πάθη ανίατα και παύει λοιμικές νόσους …….
