11 Μαΐου …
Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος Φωτιστές των Σλάβων …
Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος , κατά κόσμον Κωνσταντίνος και Μιχαήλ , ήταν παιδιά του Δρουγγάριου Στρατιωτικού Διοικητού Λέοντος ,
γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη , ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 827 μ.Χ. και ο Αδελφός του Μιχαήλ το 815 μ.Χ. …
Είχαν άλλα πέντε αδέλφια , Ο Κωνσταντίνος είχε μεγάλη επιμέλεια στα γράμματα , είχε διαβάσει τα έργα Του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου ,
είχε γράψει ύμνο προς Τιμήν του , τα Χαρίσματα του τα πρόσεξε ο Λογοθέτης Θεόκτιστος …
Τον έστειλε στη Σχολή της Μαγναύρας , όπου με την καθοδήγηση του Λέοντος του Μαθηματικού και Του Ιερού Φωτίου σπούδασε Φιλοσοφία ,
Διέπρεψε στις σπουδές του , διορίσθηκε Χαρτοφύλακας – Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου , αργότερα Καθηγητής της Φιλοσοφίας στη σχολή της Μαγναύρας …
Ο Μιχαήλ ακολούθησε τη σταδιοδρομία του πατέρα τους , έγινε Στρατιωτικός και ανέλαβε την Διοίκηση της περιοχής των πηγών του Στρυμόνος ,
στα σημερινά σύνορα Βουλγαρίας και Σερβίας , όπου και γνώρισε καλά τους Σλάβους …
Παρά την επιτυχημένη σταδιοδρομία των δύο Αδελφών , βαθιά τους συγκλόνιζε ο ζήλος για την Πνευματική ζωή ,
είχαν Μοναστική κλίση , Πίστευαν στην Μαρτυρική Διακονία της κλίσεως τους , για να σωθούν και άλλες ψυχές …
Τον 9ο Αιώνα μ.Χ. Έλαμψαν Οι Άγιοι , ήταν μια μεγάλη εποχή του Βυζαντίου ,
χαρακτηρίζεται από ακμή στην πολιτική και Στρατιωτική δύναμη , από άνθηση στην οικονομία , στα γράμματα και στις τέχνες …
Η Εκκλησία της Ανατολής ανασυγκροτείται μετά την τρικυμία της εικονομαχίας ,
το πρόβλημα της εικονομαχίας ήταν αν μπορεί η φύση Του Θεού , η Θεία και η ανθρώπινη να παρασταθεί εικονικά , είχε επιλυθεί …
Τα ρήγματα από τις Εκκλησιαστικές και πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ Δύσεως και Ανατολής γίνονται βαθύτερα , τα εγκόσμια συμφέροντα , οι ανταγωνισμοί για την Πνευματική και πολιτική εξουσία ,
διασπούν την μέχρι τότε ενιαία Χριστιανική Οικουμένη σε δύο παράλληλους κόσμους , το Βυζαντινό και το Φραγκικό …
Οι διαφορές είναι ορατές τον 9ο Αιώνα μ.Χ. , όταν ανέκυψε το θέμα του εκχριστιανισμού των Σλάβων της Δύσεως ,
σε αυτήν την αντιδικία μπλέκονται οι δύο Θεσσαλονικείς Αδελφοί …
Ο Κωνσταντίνος αναπτύσσει Ιεραποστολικό Έργο μεταξύ της Τουρκικής φυλής των Χαζάρων , η μεγάλη ευκαιρία δίνεται το καλοκαίρι του 862 μ.Χ. ,
όταν φθάνει στην Κωνσταντινούπολη Πρεσβεία του Ηγεμόνος των Μοραβών Ραστισλάβου , που το έθνος του κατοικούσε από τη Βοημία μέχρι τα Καρπάθια και το Δούναβη …
Ο Ραστισλάβος ζητά από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ έναν Επίσκοπο και Δάσκαλο ,
για να τους Διδάξει στη γλώσσα τους την Αληθινή Πίστη και να Προσέλθουν και άλλοι στον Χριστό …
Είχαν Βαπτισθεί πολλοί , αλλά και οι Βαπτισμένοι από τους Λατίνους Ιεραποστόλους αγνοούσαν τον Χριστιανισμό , όσο και οι αβάπτιστοι , οι Λατίνοι ήταν συνεπείς στην παράδοση τους ,
τους επέβαλαν την γνώση του Ευαγγελίου στα λατινικά και την λατρεία πάλι στα λατινικά , δηλαδή σε μία γλώσσα που αγνοούσαν …
Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ προσκαλεί τον Φιλόσοφο Κωνσταντίνο να αναλάβει αυτήν την αποστολή προς τους Μοραβούς , δέχεται υπό την προϋπόθεση της δημιουργίας γραφής στη γλώσσα των Μοραβών ,
μετά από μελέτες φτιάχνει το λεγόμενο γλαγολιτικό όχι το κυριλλικό αλφάβητο και αρχίζει την μετάφραση του Ευαγγελίου και της Βυζαντινής Λειτουργίας , καθώς και άλλων βιβλίων …
Το 863 μ.Χ. , Ο Κωνσταντίνος παίρνει τον Αδελφό του Μιχαήλ , που είχε γίνει Μοναχός με το όνομα Μεθόδιος και φθάνει στην αυλή του Ραστισλάβου ,
η εργασία τους διαρκεί τρία χρόνια , έκαναν σπουδαίες μεταφράσεις , εισήγαγαν την βυζαντινή παράδοση της μεγάλης Εκκλησίας στη Μοραβία , άνοιξαν τους πολιτιστικούς ορίζοντες του Ευαγγελιζόμενου Λαού …
Έγιναν Οι πραγματικοί Φωτιστές του , με αφετηρία την αρχή ότι κάθε Λαός έχει το δικαίωμα να Λατρεύει Τον Θεό στη μητρική του γλώσσα , συγκρότησαν γραπτή Σλαβική γλώσσα , μετέφρασαν τα Λειτουργικά βιβλία στη γλώσσα αυτή και την καθιέρωσαν ως Λειτουργική γλώσσα ,
έγραψαν και πρωτότυπα έργα και κατέστησαν Διδάσκαλοι δεκάδων μαθητών για την επάνδρωση της τοπικής Εκκλησίας με Διακόνους και Πρεσβυτέρους , άριστους γνώστες της Λειτουργικής παλαιό Σλαβικής γλώσσας …
Η διείσδυση όμως αυτή ενόχλησε τους Φράγκους και τη Ρώμη που άρχισαν να υποσκάπτουν αδιάκοπα την Ιεραποστολική εργασία τους , η θέση η δική τους καθώς και των συνεργατών τους Μοναχών , έγινε δύσκολη ,
όταν στην πόλη την Εξουσία κατέλαβε ο Βασίλειος ο Β’ , που ξαναέφερε στον Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ως Πατριάρχη τον Ιγνάτιο και επανασύνδεσε το Βυζάντιο με την Εκκλησία της Ρώμης …
Το 866 μ.Χ. οι Βούλγαροι είχαν συνδεθεί με τη Ρώμη , έτσι η Ιεραποστολή απομονώθηκε από τις ρίζες της
και αναγκάσθηκε να έλθει σε συνδιαλλαγή με τους Λατίνους …
Το 868 μ.Χ. , Ο Κωνσταντίνος και Ο Μεθόδιος φθάνουν στη Ρώμη , Κομίζοντας Τα Ιερά Λείψανα του Ιεραποστόλου Κλήμεντος , που είχε Μαρτυρήσει στη χώρα των Χαζάρων ,
προσπαθούν να τακτοποιήσουν τις διαφορές τους με τους Λατίνους Ιεραποστόλους ενώπιον του Πάπα Ανδριανού Β’ …
Η Μόρφωση και η Ευσέβεια των δύο Αδελφών κατέπληξε τους Ρωμαίους Κληρικούς , ο Πάπας αναγνώρισε το Έργο τους πανηγυρικά , αλλά επεδίωξε να το αποσυνδέσει από την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και να το προσεταιρισθεί ,
ο Πάπας Ανδριανός παρέλαβε από Τους Ιεραποστόλους τα Σλαβικά βιβλία , τα Ευλόγησε και τα απέθεσε στο Ναό Της Αγίας Μαρίας , τον αποκαλούμενο Φάτνη και Τέλεσε με αυτά την Θεία Λειτουργία …
Ο Πάπας απέθεσε τα Σλαβικά βιβλία στην Αγία Τράπεζα και τα πρόσφερε ως Αφιέρωμα στον Θεό , έδωσε εντολή σε δύο Επισκόπους , τον Φορμόζο και τον Γκόντριχον , να προχωρήσουν στην Χειροτονία των Μαθητών του Κυρίλλου και Μεθοδίου ,
των μελλοντικών Κληρικών των Σλάβων στη μητρική τους γλώσσα , δόθηκε η άδεια σε αυτούς να Τελέσουν την Θεία Λειτουργία Σλαβιστί στους Ναούς Του Αγίου Πέτρου , Της Αγίας Πετρωνίλλας και Του Αγίου Ανδρέου …
Ο Πάπας καταδίκασε τους Πιστούς που αντιδρούσαν στην Λειτουργική χρήση της Σλαβικής γλώσσας , τους αποκάλεσε Πιλατιανούς και Τριγλωσσίτες ,
υποχρέωσε έναν Επίσκοπο , που υπήρξε οπαδός του Τριγλωσσισμού , να Χειροτονήσει τρεις Ιερείς και δύο Αναγνώστες από τους Σλάβους μαθητές Των δύο Αγίων Αδελφών …
Το επιστέγασμα της Λειτουργικής πανδαισίας Σλαβιστί συνδέθηκε με Τον Απόστολο των Εθνών Παύλο , οι Σλάβοι μαθητές Κληρικοί Λειτουργούσαν την νύχτα πάνω στον Τάφο του μεγάλου Διδασκάλου των Εθνών Παύλου ,
είχαν ως συλλειτουργούς τους τον Επίσκοπο Αρσένιο , έναν από τους επτά Επισκόπους συμβούλους του Πάπα και τον Αναστάσιο τον Βιβλιοθηκάριο …
Η πράξη αυτή δεν ήταν τυχαία , είχε συμβολικό χαρακτήρα , συνέδεε και παραλλήλιζε το Έργο Των Κυρίλλου και Μεθοδίου με τους Ιεραποστολικούς Άθλους Του Παύλου ,
ο Ναός Του Αποστόλου Παύλου βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλεως …
Η μετάβαση και η Τέλεση Λειτουργίας Σλαβιστί , επάνω στον Τάφο Του Αποστόλου δεν αποτελούσε πράξη ρουτίνας , που απέβλεπε απλώς στην Τέλεση ορισμένων Λειτουργιών στη Σλαβική γλώσσα ,
ήταν η Πανηγυρική έγκριση της Σλαβικής ως Λειτουργικής γλώσσας από Τον Απόστολο των Εθνών και της ακροβυστίας …
Στο διάστημα της παραμονής τους στη Ρώμη , Ο Κωνσταντίνος αρρωσταίνει βαριά , Προαισθάνεται το Τέλος του , ζητά να Πεθάνει ως Μοναχός , κείρεται Μοναχός και ονομάζεται Κύριλλος ,
στις 4 Φεβρουαρίου του 869 μ.Χ. Ο Άγιος Κύριλλος Κοιμήθηκε με Ειρήνη …
Ο Μεθόδιος θέλει να Μεταφέρει το Σκήνωμα του στη Θεσσαλονίκη ,
ο Πάπας Ανδριανός δεν το επιτρέπει , έτσι τον Θάβει στο Ναό Του Αγίου Κλήμεντος …
Ο Μεθόδιος Χειροτονείται από τον Πάπα Αρχιεπίσκοπος Σιρμίου , για να εγκατασταθεί στην Παννονία , η Ρώμη επιδέξια οικειοποιείται το Ιεραποστολικό Έργο της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως ,
η ζωή Του Μεθοδίου ως Αρχιεπισκόπου , περιπλέκεται στους ανταγωνισμούς των Λατίνων και των Φράγκων Επισκόπων , στις δολοπλοκίες των Ηγεμόνων και των Αρχόντων …
Γίνεται Μαρτυρική , τον φυλακίζουν δυόμιση χρόνια σε Μοναστήρι του Μέλανος Δρυμού ,
το 873 μ.Χ. ο Πάπας Ιωάννης Η’ τον ελευθερώνει και τον αποκαθιστά , η λατρεία όμως στα Σλαβονικά απαγορεύεται και μόνο το κήρυγμα επιτρέπεται …
Ο Άγιος Μεθόδιος Παραδίδει το Πνεύμα του το 885 μ.Χ. στην Μοραβία ,
μέσα σε ένα κλίμα αντιδράσεων και ραδιουργιών , είχε προετοιμάσει διακόσιους νέους Ιεραποστόλους …
Αυτοί ξεχύθηκαν στην Ανατολική Ευρώπη , διέδωσαν και στερέωσαν την Ορθοδοξία στα Σλαβικά Έθνη , ήταν τέτοια η δύναμη και το ρίζωμα του έργου τους ,
ώστε ούτε η λαίλαπα της Ουνίας κατόρθωσε να εξανεμίσει το Θεολογικό και Πολιτισμικό Έργο των δύο Ισαποστόλων Αδελφών , Του Κυρίλλου και Του Μεθοδίου …
Κατά την Εξόδιο Ακολουθία Του Αγίου Μεθοδίου αναρίθμητος Λαός συγκεντρώθηκε , τον συνόδευσε με Λαμπάδες και Θρήνησε τον Αγαθό Διδάσκαλο και Ποιμένα ,
όλοι τον συνόδευσαν , γιατί έδινε τα πάντα σε όλους , για να τους κερδίσει …
Η Ιεραποστολική πορεία τους , εργάσθηκαν όσο λίγοι για την Δόξα της Ορθοδοξίας , άργησαν οι Ελληνόφωνες Ορθόδοξες Εκκλησίες να τους περιλάβουν στον κατάλογο των Εκλεκτών Του Θεού Αγίων ,
την ζωή και την Δράση τους την μαθαίνουμε από Σλαβικές και Λατινικές πηγές και από δύο παλαιό Σλαβονικές Βιογραφίες …
Οι δύο Άγιοι ανεδείχθησαν Άξιοι Μιμητές Του Αποστόλου Παύλου σε πολλούς τομείς του Βίου και της Δράσεως τους ,
Εντάσσονται μέσα στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας , μετά την Έλευση Του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στη γη …
Η Θεία Οικονομία εκφράζεται κατά τον καλύτερο τρόπο με την φράση Του Αποστόλου Παύλου , ος πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν ,
την οποία επαναλαμβάνει ο Βιογράφος Του Αγίου Μεθοδίου , τον οποίο Ο Θεός Ανέστησε ως Διδάσκαλο στους καιρούς του , χάρη του Σλαβικού γένους , για το οποίο ποτέ κανείς δεν είχε ενδιαφερθεί …
Ο Άγιος Μεθόδιος Μιμήθηκε Τον Απόστολο Παύλο στην περιφρόνηση των κινδύνων , ιδίως στα ταξίδια και τις περιπλανήσεις του ,
για αυτό ο Βιογράφος του σημειώνει ότι σε όλα τα ταξίδια του περιέπεσε σε πολλούς κινδύνους , που προκλήθηκαν από τον κακό εχθρό , τον διάβολο …
Κινδύνευσε στις ερήμους από τους ληστές , στη θάλασσα από τρικυμίες , στα ποτάμια από θανάσιμους κινδύνους και έτσι εκπληρώθηκε σε Αυτόν ο λόγος Του Αποστόλου ,
Κινδύνοις ληστών , κινδύνοις εν θαλάσση , κινδύνοις ποταμών , κινδύνοις εν ψευδαδέλφοις , εν κόπω και μόχθω , εν αγρυπνίαις πολλάκις , εν λιμώ και δίψη …
Τα Μνημονευόμενα από Τον Απόστολο , οφείλουμε να υπογραμμίσουμε τα ταξίδια του στην Κριμαία , τη Χαζαρία και την χώρα των Φούλλων , τη μετάβαση του στη Μοραβία , το ταξίδι στη Ρώμη μέσω Παννονίας και Βενετίας ,
την επιστροφή στην Παννονία και τη Μοραβία , την σύλληψη του από τους Φράγκους , την δίκη και καταδίκη του , την φυλάκιση του επί δυόμιση έτη και την απελευθέρωση του , τις συκοφαντίες σε βάρος του , την μετάβαση του στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη …….
Κοντάκιο …
Τῶν Ἀποστόλων εἰσδεξάμενοι τὴν ἔλλαμψιν , τῶν Σλάβων ὤφθητε φωστῆρες καὶ διδάσκαλοι , τὸν τῆς χάριτος κηρύξαντες πάσι λόγον , Ἀλλὰ ὢ Κύριλλε παμμάκαρ καὶ Μεθόδιε πάσης βλάβης ἐκλυτρώσασθε καὶ θλίψεως τοὺς κραυγάζοντας , χαίροις ζεῦγος μακάριον …
