29 Μαΐου …
Η Αγία Υπομονή κατά κόσμο Ελένη Δραγάση , ήταν Θυγατέρα του Κωνσταντίνου Δραγάση , ενός από τους Ηγεμόνες – κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου Κράλη Βασιλιά , Στεφάνου Δουσάν , Ελένη ,
η εν Χριστώ Τω Θεώ Αυγούστα και Αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα …
Καταγόταν από Βασιλική και Ευλογημένη γενιά , στους προγόνους της συγκαταλέγονται Άνθρωποι που Αγίασαν όπως ,
Ο Στέφανος Νεμάνια , Σέρβος Βασιλέας που Μόνασε με το όνομα Συμεών , ήταν Κτήτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους …
Η ανατροφή , η Μόρφωση , η αγωγή Της , ήταν ποτισμένα με ότι ανώτερο υπαγόρευε το Βυζαντινό ιδεώδες ,
γαλουχήθηκε με την πατροπαράδοτη στην οικογένεια Της , έχοντας ακράδαντη Ορθόδοξη Πίστη στον Θεό …
Η Πίστη είναι που θα Την Οδηγεί , θα την Φωτίζει , θα την Εμπνέει στην πολυτάραχη γεμάτη θλίψεις και Δοκιμασίες ζωή Της ,
δέκα εννέα χρονών παντρεύτηκε τον Μανουήλ Β’ Παλαιολόγο , πριν γίνει Αυτοκράτορας …
Η καινούργια ζωή της Ελένης – Αγίας Υπομονής , από την αρχή Της έδειξε ότι θα ήταν Γολγοθάς ,
πολλές φορές χρειάστηκε να πιει το ποτήρι της προσβολής και του εξευτελισμού στο πλευρό του συζύγου Της …
Απεδείχθη εξαιρετικός άνθρωπος που συγκέντρωνε πολλές μεγάλες Αρετές και ψυχική δύναμη ,
αγαπούσε το Λαό , ήταν η μεγάλη Μάνα που ο καθένας μπορούσε να προστρέξει …
Συμμεριζόταν τις αγωνίες του και ανησυχίες ενώπιον των φοβερών εθνικών κινδύνων ,
προσπαθούσε πάντοτε με την Προσευχή , με την Πραότητα Της και με τα παρηγορητικά Της λόγια να τον ενισχύσει …
Στάθηκε Άξια για τριάντα πέντε χρόνια , όλα γινόντουσαν με συμφωνία , Ομόνοια , εν Πνεύματι Χριστού και Αγωνιστική Αγιότητα ,
στο Ευλογημένο ζευγάρι Ο Θεός χάρισε οκτώ παιδιά , η πολύτεκνη και φιλότεκνη μητέρα γαλούχησε τα παιδιά Της με τα Νάματα της Πίστεως και την γλυκύτατη Διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας …
Τα οδηγούσε σε Ιερά Προσκυνήματα , Σεβάσμια Μοναστήρια της Βασιλεύουσας ,
επιζητούσε υπέρ αυτών τις Ευχές Των Αγίων Ασκητών και Γερόντων , τα ανέθρεψε εν Παιδεία και Νουθεσία Κυρίου …
Ποτέ δεν έπαυσε μετά δακρύων Προσευχής και Αγάπης να Νουθετεί , με υπομονή και επιμονή ,
με προσοχή και Προσευχή σμίλεψε τους χαρακτήρες τους , τους έδωσε μαζί με το ζην και το ευζήν …
Κατάφερε να θέσει τέρμα στις επί ενενήντα περίπου χρόνια συγκρούσεις μεταξύ των μελών της Αυτοκρατορικής οικογένειας για την Εξουσία ,
όλα ξεπερνιόνταν ήσυχα με το κύρος της μητρικής της παρέμβασης και της Προσευχής Της …
Ιδιαίτερη ήταν η Αγάπη Της για τα Μοναστήρια , αναπαυόταν , ξεκουραζόταν η ψυχή Της ,
αντλούσε δύναμη και κουράγιο για την συνέχεια , αυτό ενέπνευσε σε όλη την οικογένεια Της …
Ο σύζυγος της παρέδωσε τον Θρόνο στον πρωτότοκο Ιωάννη , δύο μήνες πριν τον θάνατο του το 1425 μ.Χ. , τότε θα αποσυρθεί στην Μονή του Παντοκράτορος στη Κωνσταντινούπολη ,
όπου Εκάρη Μοναχός με το όνομα Ματθαίος , μετά τον θάνατο του συζύγου Της έγινε Μοναχή στην Μονή της κυράς Μάρθας , με το όνομα Υπομονή …
Τρία από τα παιδιά τους έγιναν Μοναχοί , ο Θεόδωρος και ο Ανδρόνικος στην Μονή Του Παντοκράτορος , ο Δημήτριος στο Διδυμότειχο , η πεθερά της και η κουνιάδα της τελείωσαν τη ζωή τους ως Μοναχές ,
το ίδιο και η εγγονή της , κόρη του γιου της Θωμά , Ελένη , που έγινε Μοναχή με το όνομα Υπομονή στη Λευκάδα …
Στην Πατρίδα Της μαζί με τον πατέρα της , έκτισαν την Ιερά Μονή Παναγίας Παμμακάριστου , στο Πογάνοβο της πόλης Δημήτροβγκραντ της Ν.Α. Σερβίας ,
στη Κωνσταντινούπολη είχε συνδεθεί με την Ιερά Μονή Του Τιμίου Προδρόμου της Πέτρας , όπου φυλαγόταν Το Ιερό Λείψανο Του Οσίου Παταπίου του Θαυματουργού …
Στον οποίο η Υπομονή έτρεφε ιδιαίτερη Ευλάβεια , η Μονή είχε Ιδρυθεί από Τον συν Ασκητή Του Οσίου Παταπίου στην Αίγυπτο , Όσιο Βάρα έξω από την πύλη του Ρωμανού το 450 μ.Χ. ,
με την συμβολή Της Ιδρύθηκε στην Μονή γυναικείο Γηροκομείο με την επωνυμία , η Ελπίς των απελπισμένων …
Η Ευλάβεια Της προς Τον Όσιο Πατάπιο , φαίνεται από το γεγονός ότι ο Αγιογράφος του σπηλαίου Του Οσίου στα Γεράνεια όρη της Κορινθίας ,
θεώρησε απαραίτητο να Ιστορήσει Την Υπομονή δίπλα από το Ιερό σκήνωμα Του Οσίου …
Ήταν Άνθρωπος Φωτεινός και Φωτισμένος η Αγία Υπομονή , Προικισμένη με πολλά Τάλαντα που τα εμπορεύθηκε με σύνεση και σωφροσύνη τα πολλαπλασίασε ,
κατάφερε με την Αρετή , την Άσκηση και την Καρτερία Της να φθάσει σε δυσανάλογα μέτρα Αρετής …
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453 μ.Χ. ,
ο Αγγελής Νοταράς , συγγενής του Αυτοκράτορα ανιψιός της Ελένης , Μετέφερε στο βουνό Γεράνεια κοντά στην Αθήνα και έκρυψε το Λείψανο Του Αγίου Παταπίου σε μια σπηλιά , κοντά στην πόλη Θέρμαι το σημερινό Λουτράκι …
Ήταν ήδη Ασκητήριο Μοναχών από τον 11ο Αιώνα , στο σπήλαιο αυτό βρέθηκε Βυζαντινή Αγιογραφία της και η Αγία Κάρα Της ,
το 1952 μ.Χ. χτίστηκε από τον Γέροντα Νεκτάριο Μαρμαρινό το Μοναστήρι Του Αγίου Παταπίου , όπου και Φυλάσσεται η σεπτή Κάρα Της μέχρι σήμερα …
Η Εικόνα Της Αγίας Υπομονής Ευρίσκεται στην Ιερά Μονή Οσίου Παταπίου ,
στο Λουτράκι Κορινθίας …….
Απολυτίκιο …
Την κλεινήν βασιλίδα έγκωμιάοωμεν , Υπομονήν την οσίαν , περιστεράν ευλαβή εκ του κόσμου πετασθείσαν της συγχύσεως προς τας σκηνάς του ουρανού εν αγάπη ακλινεί , ασκήσει και ταπεινώσει βοώντες’ Μήτερ , λιταίς σου θραϋσον ημών της αμαρτίας δεσμούς …….
