14 Απριλίου …
Αγία Θωμαΐς …
Αἰῶνος ἦρας τοῦδε τὴν Θωμαΐδα ,
Τὸ τῆς Γραφῆς , μέλλοντος αἰῶνος Πάτερ …
Η Αγία Μάρτυς Θωμαΐς γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια ,
Διακρινόταν για την Ευσέβεια και την Πνευματική Της μόρφωση …
Από μικρή ηλικία είχε επιδοθεί στα Έργα της φιλανθρωπίας και του ελέους , συνοδεύοντας την μητέρα της ,
την Διακονία αυτή εξακολούθησε να την ασκεί και όταν νυμφεύθηκε , είχε μία Ευλογημένη οικογένεια , με τον σύζυγο της συνδεόταν με αληθινή και ανυπόκριτη Αγάπη …
Την Ειρηνική τους συνύπαρξη την φθόνησε ο εφευρέτης της κακίας , διάβολος και θέλησε να τους χωρίσει με τραγικό τρόπο , η Θωμαΐδα ήταν μόνη Της στο σπίτι , ο σύζυγος της έλειπε σε δουλειές ,
δέχθηκε ανήθικη επίθεση από τον πατέρα του συζύγου της , ο οποίος κυριευμένος από το δαίμονα της πορνείας και υποδουλωμένος στο πάθος της ακολασίας , ήθελε να έχει μαζί Της ερωτική σχέση …
Η Θωμαΐδα είχε πάντοτε ζωντανή στην μνήμη Της την αίσθηση της πανταχού Παρουσίας Του Θεού , ζούσε με Αγνότητα και σωφροσύνη , αντιστάθηκε με σταθερότητα και παρρησία ,
προσπάθησε να τον πείσει ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να γίνει , επειδή είναι αντίθετο με το Θέλημα Του Θεού , το οποίο ήταν για Αυτήν τρόπος ζωής και Πηγή εμπνεύσεως …
Τυφλωμένος εκείνος από το πάθος , επέμενε απειλώντας Την με θάνατο , η Θωμαΐς συνέχισε να αντιστέκεται και προτίμησε τον Θάνατο από την υποδούλωση στο κράτος της αμαρτίας και την εξουσία του θανάτου ,
η έξοδος με Μαρτυρικό τρόπο από την παρούσα σύντομη ζωή για την Δόξα Του Θεού δεν είναι θάνατος , αλλά μετάβαση από τον θάνατο στην ζωή , είναι Νίκη της ζωής επί του θανάτου …
Ο πατέρας του συζύγου της , Την μαχαίρωσε θανάσιμα , μετά το τραγικό περιστατικό έχασε το φως του και γύριζε μέσα στο σπίτι σαν χαμένος , στην κατάσταση αυτή τον βρήκαν οι γείτονες που έψαχναν για τον υιό του , τον παρέδωσαν στις Αρχές για να δικαστεί ,
η Θωμαΐδα , όπως γράφει Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης , ἔλαβε στέφανον μάρτυρος διὰ τὴν σωφροσύνην …
Έπειτα από δέκα τριών ετών Μαρτυρική συζυγική ζωή , Πέθανε η Αγία Θωμαΐς σε ηλικία τριάντα οκτώ ετών ,
Την έθαψαν στο Μοναστήρι που είχε ταφεί και η μητέρα της …
Ο Τάφος και το σεπτό Λείψανο Της πριν ακόμα περάσουν σαράντα ημέρες από τον Θάνατο Της ,
έγιναν Πηγή Θαυμάτων …
Ο Προϊστάμενος της Σκήτης της Αλεξανδρείας , Μοναχός Δανιήλ πληροφορήθηκε το Μαρτυρικό Τέλος Της Αγίας Θωμαΐδος , πήγε στην πόλη με τους Μοναχούς και Παρέλαβε το Ιερό Λείψανο Της ,
Το μετέφερε με Ευλάβεια στην Σκήτη και το Ενταφίασε με Τιμές στο Κοιμητήριο Των Πατέρων …
Εκεί συνέβη το εξής Θαυμαστό γεγονός , Μοναχός ο οποίος πολεμιόταν από τον δαίμονα της πορνείας και είχε ταλαιπωρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ,
Προσευχήθηκε στον τόπο που Ενταφιάσθηκε το Λείψανο Της Μάρτυρος , ζητώντας την Βοήθεια της , άλειψε το σώμα του με λάδι από το Καντήλι που έκαιγε στον Τάφο Της …
Έτσι Απαλλάχθηκε από τον πειρασμό και Ειρήνευσε , Πιστοί , Μοναχοί και Λαϊκοί που βασανίζονταν από σαρκικούς πειρασμούς ,
Προσεύχονταν στην Αγία και με τις Πρεσβείες Της ενισχύονταν στον αγώνα τους , η απαλλάσσονταν από το πάθος …….
Απολυτίκιο …
Σωφροσύνης τῇ χάριτι διαπρέπουσα , ὑπέρ ταύτης νομίμως ἐτύθης πάνσεμνε καί Μαρτύρων κοινωνός ἀξίως γέγονας , ὅθεν ἀπάλλαξον ἡμᾶς , Θωμαΐς νύμφη Χριστοῦ , ἐκ πάσης ἡδυπαθείας , τῇ σῇ θερμῇ ἀντιλήψει καί προσβολῶν αἰσχρῶν τοῦ ὄφεως …….
