16 Νοεμβρίου …
Αγία Ιφιγένεια η Παρθενομάρτυς …
Η Μνήμη Της Αγίας Ιφιγένειας Αναφέρεται στο Μικρό Ευχολόγιο η Αγιασματάριο , έκδοση Αποστολικής Διακονίας 1956 μ.Χ. …
Η Ένδοξος και καλλίνικος Μάρτυς Του Χριστού Ιφιγένεια , κατάγονταν από την Τοκάτη Πόντου Μικράς Ασίας , γεννήθηκε το 53 μ.Χ. , από γονείς ειδωλολάτρες , μέσω Του Αποστόλου Πρωτοκλήτου Ανδρέα γνώρισαν την εν Χριστό Αληθινή Πίστη , Βαπτίσθηκαν Χριστιανοί οικογενειακώς …
Επί του σκληρού διώκτη των Χριστιανών και ειδωλολάτρη Βασιλέως Νέρωνος , συλλαμβάνονται οι γονείς της και κλείνονται στη φυλακή , ο Διοικητής της περιοχής στέλνει στρατιώτες να συλλαμβάνουν και Την Ιφιγένεια , να την οδηγήσουν ενώπιον του για να την ανακρίνει …
Η Μάρτυς παρ’ όλο το νεαρό της ηλικίας της , ήταν μόλις δέκα πέντε ετών , Ομολογεί ενώπιον του σκληρού ειδωλολάτρη και Διοικητού Μάρκου , την εν Χριστό Πίστη της , με Δύναμη βροντοφωνεί , ότι τυγχάνει φλογερή Ακόλουθος Του Νυμφίου Χριστού και ότι για το Άγιο όνομα του είναι έτοιμη να δώσει ακόμη και τη ζωή της , προσπάθησε με λόγια κολακευτικά και υποσχέσεις να την μεταπείσει να αρνηθεί Τον Χριστό , βλέποντας την άρνηση της , δίνει σκληρές εντολές εις τους στρατιώτες του να την βασανίσουν …
Με λεπτά σίδερα αιχμηρά να τα τοποθετούν στους όνυχες Της Μάρτυρος , το αίμα της έτρεχε ποτάμι , στη συνεχεία την γύμνωσαν κατέκοψαν τους μαστούς και το σώμα της με μαχαίρια , τέσσερις στρατιώτες την κρατούσαν από τα πόδια και τα χέρια , της εξαρθρώνουν τα μέλη , από τους φρικτούς πόνους χάνει της αισθήσεις της και λιποθυμά …
Ο Διοικητής λυπάται για αυτό που έπραξε , αλλά είναι υποχρεωμένος να την Θανατώσει , εκτελώντας το Βασιλικό διάταγμα , Μετανοεί για όσα έπραξε εις το Μαρτυρικό σώμα της , την πλησιάζει με σεβασμό και ζητά να τον συγχωρήσει , ακούγοντας τα λόγια του , ανοίγει για λίγο τους οφθαλμούς της και ψιθυρίζοντας λέει , Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον δούλο σου και προσθέτει , Πιστεύω εις την εκ νεκρών Ανάσταση , η Αγία Ιφιγένεια Παραδίδει την Αγία ψυχή της στα χέρια Του Νυμφίου Χριστού , την 16η Νοεμβρίου του 68 μ.Χ. …
Ο Διοικητής φέρνει από την εξορία τους γονείς της , στους οποίους ανακοινώνει τα όσα έλαβαν χώρα , οι γονείς της με υπερηφάνεια και ενθουσιασμό μαθαίνουν για το Μαρτύριο , που πέρασε η Θυγατέρα τους και Ευλογούν Τον Θεόν …
Στη συνεχεία μεταβαίνουν στον τόπο που Βρίσκονταν η Λάρνακα με το μυρωμένο και Μαρτυρικό σώμα της , το ασπάζονται και Ευχαριστούν Τον Κύριο , ο Διοικητής ζώντας της συγκινητικές αυτές στιγμές , με μία δυνατή κραυγή Ομολογεί την εν Χριστό Πίστη του και με τους γονείς Της Αγίας Ιφιγένειας εργάζονται για την Εξάπλωση του Χριστιανισμού στα μέρη του Πόντου …….
Απολυτίκιο …
Τῆς ἁγνείας τὸ κρίνον καὶ νύμφην τοῦ Χριστοῦ , Ποντίων τὸ κλέος καὶ παρθένων καλλονήν , Ἰφιγένειαν τὴν πάνσεπτον τιμήσωμεν , ὅτι ἐνήθλησε στερρῶς , ὑπὲρ τῆς πίστεως Χριστοῦ καὶ ἤσχυνε τὸν βελίαρ καὶ νῦν πρεσβεύει ἀπαύστως , ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….








