ΨΑΛΜΟΣ 13 (14) – ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΚΙ Ο ΘΕΟΣ Σ’ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. 1 Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός. Διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός. 1 Ο εσκοτισμένος από την αμαρτίαν μωρός και ασεβής άνθρωπος, είπεν από μέσα του, σύμφωνα με την επιθυμίαν της αμαρτωλής καρδίας του· “δεν υπάρχει Θεός”. Αυτός όμως…
ΨΑΛΜΟΣ 29 – ΚΥΡΙΕ, ΜΟΥ ‘ΔΩΣΕΣ ΠΙΣΩ ΤΗ ΖΩΗ
1 Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς ᾠδῆς τοῦ ἐγκαινισμοῦ τοῦ οἴκου· Δαυΐδ. 1 – 1 Ψαλμός του Δαβίδ· άσμα για τα εγκαίνια του ναού. 2 Ὑψώσω σε, Κύριε, ὅτι ὑπέλαβές με καὶ οὐκ εὔφρανας τοὺς ἐχθρούς μου ἐπ᾿ ἐμέ. 2 Θα σε δοξολογήσω και θα σε υπερυψωσω με ευγνωμοσύνην, Κυριε, διότι με υπεβάστασες και με εστήριξες…
ΨΑΛΜΟΣ 14 (15) – ΤΙ ΖΗΤΑΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΥ
Ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. 1 Κύριε, τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου; ἢ τίς κατασκηνώσει ἐν ὄρει ἁγίῳ σου; 1 Κυριε, ποιός είναι άξιος να φιλοξενηθή, έστω και επ’ ολίγον, στο εν τη Ιερουσαλήμ κατοικητήριόν σου; Η ποιός είναι άξιος να στήση την σκηνήν του στο άγιον σου όρος, όπου υπάρχει ο ναός σου; 1 Ψαλμός…
ΨΑΛΜΟΣ 30 – ΚΥΡΙΕ, ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΜΟΥ
1 Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ· ἐκστάσεως. 1 – 1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ. 2 Ἐπὶ σοί, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με. 2 Εις σέ, Κυριε, έχω στηρίξει και στηρίζω τας ελπίδας μου. Μη επιτρέψης ποτέ και ντροπιασθώ με την διάψευσιν αυτών….
ΨΑΛΜΟΣ 15 (16) – Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΛΥΤΡΩΣΕ ΑΠ’ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
Στηλογραφία τῷ Δαυΐδ. 1 Φύλαξόν με, Κύριε, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. 1 Φυλαξέ με, Κυριε, από κάθε κακόν, διότι εγώ εις σε έχω στηρίξει τας ελπίδας μου. 1 Προστάτεψέ με, Θεέ, γιατί σ’ εσένα καταφεύγω. 2 εἶπα τῷ Κυρίῳ· Κύριός μου εἶ σύ, ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις. 2 Είπα δια της προσευχής…
ΨΑΛΜΟΣ 31 – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΑΦΕΣΗ
Τῷ Δαυΐδ· συνέσεως. 1 Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι· 1 Τρισευτυχισμένοι είναι εκείνοι, των οποίων έχουν συγχωρηθή από τον Θεόν αι ανομίαι και έχουν σκεπασθή, ώστε να μη φαίνωνται καθόλου, αι αμαρτίαι. 1 Του Δαβίδ· Μασχίλ. Μακάριος είν’ εκείνος που του αφέθηκε αμέλειας παραστράτημα, του συγχωρήθηκε αμαρτία συνειδητή. 2 μακάριος…
ΨΑΛΜΟΣ 16 (17) – ΤΩΡΑ Σ’ ΕΣΕΝΑ ΠΡΟΣΦΕΥΓΩ
Προσευχὴ τοῦ Δαυΐδ. 1 Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς δικαιοσύνης μου, πρόσχες τῇ δεήσει μου, ἐνώτισαι τὴν προσευχήν μου οὐκ ἐν χείλεσι δολίοις. 1 Καμε δεκτήν, Κυριε, την δικαίαν αίτησιν της προσευχής μου· δώσε προσοχήν εις την δέησίν μου, με ώτα ευμενή άκουσε την προσευχήν μου, την οποίαν εγώ τώρα απευθύνω προς σε με χείλη άδολα και…
ΨΑΛΜΟΣ 32 – ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑ
Τῷ Δαυΐδ. 1 Ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι, ἐν Κυρίῳ· τοῖς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις. 1 Σκιρτήσατε από αγαλλιασιν σεις οι δίκαιοι, με χαράν που προέρχεται από τον Κυριον. Εις σας τους ευθείς και ειλικρινείς απέναντι Θεού και ανθρώπων είναι πρέπον και αρμόζον να δοξολογήτε με αγαλλίασιν τον Κυριον. 1 Ευφρανθείτε δίκαιοι για τον Κύριο! Στους τίμιους ανθρώπους ταιριάζει…
ΨΑΛΜΟΣ 1 – Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ
1 Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν. 1 Τρισευτυχισμένος και ευλογημένος από τον Θεόν είναι ο άνθρωπος εκείνος, που δεν επορεύθη ποτε δρόμον σύμφωνα με τας σκέψεις και τα θελήματα των ασεβών ανθρώπων και ούτε προς στιγμήν δεν εστάθη εκεί, όπου…
ΨΑΛΜΟΣ 17 (18) – Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΙΚΗ
1 Εἰς τὸ τέλος· τῷ παιδὶ Κυρίου τῷ Δαυΐδ, ἃ ἐλάλησεν τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐῤῥύσατο αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ, καὶ εἶπεν· 1 – 1 Στον πρωτοψάλτη. Ύμνος του Δαβίδ, δούλου του Κυρίου, που τον απήγγειλε στον Κύριο όταν τον…