2 Δεκεμβρίου …
Σύναξη Της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γεροντίσσης …
Η Θαυματουργός Εικόνα Της Παναγίας της Γερόντισσας Βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους , είναι εφέστια Εικόνα του Μοναστηρίου ,
είναι αντίγραφο της ψηφιδωτής Εικόνας Της Παναγίας Γοργοεπηκόου , που Βρισκόταν στην Μονή Παντοκράτορος της Κωνσταντινουπόλεως …
Η Μορφή Της είναι γλυκύτατη , ευχάριστη , γεμάτη έλεος , αφήνοντας στον Προσκυνητή αισθήματα χαράς , ευφροσύνης , αγαλλιάσεως , ελπίδας , παρηγοριάς και ευσπλαχνίας ,
Δείχνοντας ότι προστρέχει στην ανάγκη των τέκνων Της …
Το Πρώτο Θαύμα Της Εικόνας αναφέρεται στους χρόνους της Βασιλείας του Αλέξιου Α΄ του Κομνηνού , όταν άρχισε να κτίζει το αρχικό Μονύδριο , πεντακόσια μέτρα μακριά από τα σημερινά κτίρια της Μονής πάνω σε ύψωμα ,
οι εργάτες έκτιζαν , το βράδυ η Εικόνα Της Παναγίας μαζί με τα εργαλεία των οικοδόμων έφευγαν Αοράτως …
Το πρωί τα αναζητούσαν , τα έβρισκαν στο σημείο όπου είναι σήμερα κτισμένη η Μονή , έγινε πολλές φορές , κατάλαβαν ότι ήταν Θέλημα Της Παναγίας το Μοναστήρι να κτιστεί στον τόπο που η Ίδια είχε επιλέξει ,
Την προσωνυμία Γερόντισσα την απέκτησε η Εικόνα , μετά από ένα καθοριστικό για την ονομασία Θαύμα Της Θεοτόκου …
Η Αρχική της θέση ήταν μέσα στο Ιερό Βήμα , πίσω από την Αγία Τράπεζα , την εποχή εκείνη ζούσε ενάρετος , όμως μεγάλος στην ηλικία , ετοιμοθάνατος λόγω ασθένειας , Ηγούμενος , γνώρισε το Τέλος του κατά Θεία Αποκάλυψη ,
ήθελε να Κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια Του Κυρίου μας , παρακάλεσε τον Ιερομόναχο Εφήμερο που Ιερουργούσε να συντομεύσει την Θεία Λειτουργία , δεν υπάκουσε στην επιθυμία του Ηγούμενου και συνέχισε να Λειτουργεί …
Επενέβη η Ίδια η Παναγία , Ακούστηκε από την Εικόνα η Φωνή Της που τον διέταξε με Αυστηρότητα να ολοκληρώσει την Θεία Λειτουργία , να προλάβει να Μεταλάβει ο Γέροντας ,
μόλις Κοινώνησε Κοιμήθηκε , έτσι έδωσαν στην Εικόνα της την Προσωνυμία Γερόντισσα , λόγω της στενής της σχέσης με τον Γέροντα …
Τοποθετήθηκε έξω από Το Ιερό Βήμα στην αριστερή πλευρά του κυρίως Ναού , όπου Βρίσκεται μέχρι σήμερα , η Εικόνα ανακαινίστηκε , επενδύθηκε με αργυρό κάλυμμα υψηλής τέχνης ,
κατασκευασμένο μετά από εκφρασμένη Επιθυμία της Ίδιας Της Θεοτόκου , με έξοδα Κωνσταντινουπολίτισσας Αρχόντισσας …
Το πιθάρι που απεικονίζεται επάνω στο κάλυμμα έγινε προς Ανάμνηση Θαύματος Της Παναγίας , τον 17ο Αιώνα μ.Χ. στο Μοναστήρι δεν υπήρχε καθόλου λάδι , η έλλειψη των αναγκαίων ήταν μεγάλη ώστε οι Πατέρες εγκατέλειπαν την Μονή ,
αναζητώντας τα απαραίτητα για την ζωή , ο Ηγούμενος τους προέτρεπε να Πιστεύουν και να ελπίζουν στην Γερόντισσα , όπως Προσευχόταν εκείνος και είχε την ελπίδα σε αυτήν …
Η Παναγία μας δεν διέψευσε τις προσδοκίες του , οι Πατέρες είδαν να ξεχειλίζει λάδι από την είσοδο της αποθήκης , όπου φυλάσσονται τα άδεια πιθάρια , αντιλήφθηκαν την Επέμβαση Της Παναγίας ,
γέμισαν όλα τα άδεια δοχεία που βρίσκονταν εκεί , από τότε μέχρι και σήμερα το λάδι δεν έχει λείψει ποτέ από το Μοναστήρι Της …
Σε επιδρομή Σαρακηνών στην Μονή , ένας προσπάθησε να σχίσει την Εικόνα σε κομμάτια , για να ανάψει με αυτά το τσιμπούκι του , έχασε αμέσως την όραση του , οι σύντροφοι του πέταξαν την Εικόνα σε πηγάδι ,
ο τυφλός ιερόσυλος παιδεύτηκε τόσο κατά την ώρα του θανάτου του , είπε στους δικούς του ότι μετά τον θάνατο του , να πάνε στο Άγιον Όρος και να βγάλουν την Εικόνα από το πηγάδι …….
Απολυτίκιο …
Ὡς Μήτηρ φιλεύσπλαγχνος , Χριστοῦ τοῦ πάντων Θεοῦ , Γερόντισσα πέφηνας , ἐν συμπαθείᾳ πολλῇ , ἡμῶν Ἀειπάρθενε , Ὅθεν ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς θερμῆς σου πρεσβείας , σπεύδοντες καθ’ ἑκάστην , εὐλαβῶς σοι βοῶμεν , Χαῖρε Κεχαριτωμένη , ὁ Κύριος μετὰ σοῦ …….
