7 Σεπτεμβρίου …
Η Αγία Κασσιανή , η Κασσία , η Ικασία , η Εικασία , η υμνογράφος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη ,
έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Θεόφιλου 829 – 842 μ.Χ. …
Ήταν έξυπνη αλλά και όμορφη , πήρε μέρος στην τελετή επιλογή νύφης για τον Αυτοκράτορα Θεόφιλο ,
από τη μητριά του Ευφροσύνη , ο Αυτοκράτορας επέλεγε την σύζυγο της αρεσκείας του , δίνοντας Της ένα χρυσό μήλο …
Θαμπωμένος από την ομορφιά της , Την πλησίασε και είπε , ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα , η Κασσία ετοιμόλογη του απάντησε , αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα ,
ο εγωισμός του Θεόφιλου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να απορρίψει Την Κασσιανή και να επιλέξει την Θεοδώρα για σύζυγο του …
Η Κασσιανή έγινε Μοναχή , το 843 μ.Χ. Ίδρυσε ένα κοινόβιο στα δυτικά της Κωνσταντινούπολης κοντά στα τείχη της πόλης , του οποίου έγινε η πρώτη Ηγουμένη ,
ο Αυτοκράτορας συνεχίζοντας να είναι ερωτευμένος , επιθυμούσε να Την δει για μία τελευταία φορά πριν πεθάνει , πήγε στο Μοναστήρι όπου βρισκόταν …
Εκείνη δεν θέλησε να τον δει και κρύφτηκε , ο Θεόφιλος βλέπει το Τροπάριο που ψάλλεται την μεγάλη Τρίτη , μισοτελειωμένο πάνω στο τραπέζι και γράφει ,
ο Στίχος ήταν , ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν , κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα , τῷ φόβῳ ἐκρύβη …
Φεύγοντας καταλαβαίνει ότι η Κασσιανή κρύβεται στην ντουλάπα αλλά δεν μιλάει , σεβόμενος την επιθυμία Της ,
μετά την αναχώρηση του Αυτοκράτορα , Εκείνη διάβασε την προσθήκη του και στην συνέχεια ολοκλήρωσε τον Ύμνο …
Η μεγάλη Ποιήτρια , υμνογράφος και μελωδός της Εκκλησίας μας , ταξίδεψε στην Ιταλία , την Κρήτη και στην Κάσο ,
η Αγία Κασσιανή τελείωσε η επίγεια ζωή Της …
Μετά την κοίμηση Της , Τοποθέτησαν το σώμα Της σε μαρμάρινη Λάρνακα ,
Την έβαλαν σε Παρεκκλήσιο , που ήταν Αφιερωμένο στο όνομα Της …
Σώζεται σήμερα η Λάρνακα και το βυζαντινό ψηφιδωτό του 9ου Αιώνα μ.Χ. , στο Εκκλησάκι υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα με το σημείο του Σταυρού , χρονολογία το 890 μ.Χ. ,
από την Κάσσο τα Οστά Της Οσίας έχουν μεταφερθεί στην Ικαρία …
Αποτελεί την πλέον επιφανή Γυναίκα Μελωδό , έγραφε τους ύμνους και την Μελωδία στην Ιστορία της Βυζαντινής Μουσικής ,
ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης αναφερόμενος στο έργο Της , έγραψε ότι , το χαρακτηρίζει γλυκύτης μέλους ακορέστου …
Στην Αγία Κασσιανή αποδίδονται σαράντα πέντε Έργα , από τα οποία τα είκοσι τρία είναι χωρίς αμφιβολία δικά Της , ενώ τα υπόλοιπα είναι αγνώστου προελεύσεως ,
έχει μελοποιήσει κείμενα πολλών υμνογράφων , από τα πιο γνωστά Τροπάρια είναι , το Περίφημο , Κύριε ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή , που ψάλλεται στους Ναούς το βράδυ της μεγάλης Τρίτης …….
Το Τροπάριο Της Κασσιανής …
Κύριε , ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα Γυνή ,
τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν ,
ὀδυρομένη μύρα σοι , πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει ,
Οἴμοι! Λέγουσα , ὅτι νὺξ μοι , ὑπάρχει , οἶστρος ἀκολασίας ,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας …
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων ,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ ,
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας ,
ὁ κλίνας τοὺς Οὐρανούς , τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει ,
καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας ,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν , τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις ,
ὧν ἐν τῷ Παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν ,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα , τῷ φόβῳ ἐκρύβη …
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους ,
τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου ,
Μὴ με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς , ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος …….
