23 Αυγούστου …
Σύναξη Της Παναγίας της Λεσινιώτισσας , στην Αιτωλοακαρνανία …
Στον σημερινό κάμπο του Λεσινίου υπήρχε μια μεγάλη λίμνη η Κυνία που ονομάστηκε έτσι από έναν λόφο που έμοιαζε με δόντι τον Κύνιο και εισχωρούσε στα νερά της , υπήρχε ένα νησάκι συνολικής έκτασης εξακοσίων στρεμμάτων ,
όπου στην αρχαιότητα φέρεται ότι ήταν ο προμαχώνας των Οινιάδων , ήταν οχυρωμένο και γνωστό ως Νάσος που στην Δωρική γλωσσά σημαίνει Νήσος , εκεί εύρισκαν καταφύγιο κάθε είδους κατατρεγμένοι την περίοδο της Τουρκοκρατίας …
Μια ομάδα κατατρεγμένων Λεσινιωτών από τον Τούρκο έπαρχο της περιοχής που έδρευε τότε στη Γούρια , το καλοκαίρι του 1553 μ.Χ. , ενώ είχαν γείρει να κοιμηθούν κάτω από μια αγριελιά , αντίκρισαν στον ορίζοντα ένα παράξενο Φωτεινό σύννεφο που τους πλησίαζε ,
ήταν 22 – 23 Αυγούστου , στάθηκε στην κορυφή της αγριελιάς , σαστισμένοι οι χωρικοί πανικόβλητοι κοιτάζουν στην κορυφή του δένδρου και μένουν άφωνοι από την Θεία όψη Της Θεομήτορος , που κρατούσε στην αγκαλιά της Το Θείο Βρέφος …
Όλο το βράδυ ξαγρύπνησαν σταυροκοπούμενοι και Προσευχόμενοι , το ξημέρωμα Αντικρίζουν την Εικόνα Της Παναγίας στα φύλλα της αγριελιάς ,
από κείνη τη βραδιά η Αγρυπνία γίνεται κάθε χρόνο στον χώρο που εμφανίστηκε η Παναγία , όπου σήμερα υπάρχει Ιερά Μονή , οι Χριστιανοί μεταφέρουν την Εικόνα Της Θεοτόκου στην Εκκλησία του χωριού στα , Εισόδια Της Θεοτόκου …
Εκείνη την εποχή ήταν Μετόχι του Πανάγιου Τάφου και σώζεται έως σήμερα ως βυζαντινό μνημείο απείρου κάλους , μάταια όμως διότι με το ξημέρωμα η Εικόνα εμφανιζόταν στο νησάκι που είχε διαλέξει ως κατοικία Της ,
οι κάτοικοι του χωριού έφτιαξαν στην αρχή ένα Εικονοστάσι και το 1595 μ.Χ. στις 11 Οκτώβρη έχτισαν στη θέση της αγριελιάς την πρώτη Εκκλησία …….
