12 Μαΐου …
Όσιος Νεκτάριος της Όπτινα …
Ο Όσιος Νεκτάριος της Όπτινα , κατά κόσμον Νικόλαος Τύχωνωφ , γεννήθηκε το 1853 μ.Χ. στην πόλη Γιελέτς της επαρχίας Οριόλ ,
από γονείς Ευσεβείς και Φιλόθεους , τον Βασίλειο και την Ελένη …
Σε ηλικία επτά ετών έχασε τον πατέρα του , πριν το θάνατο του , Ευλόγησε τον υιό του με την Εικόνα Του Αγίου Νικολάου , αναθέτοντας το παιδί του στην κηδεμονία Του μεγάλου αυτού Αγίου ,
Ο μελλοντικός Στάρετς δεν αποχωρίσθηκε την Εικόνα αυτή σε ολόκληρη την ζωή Του , η μητέρα του είχε και άλλα μικρότερα τέκνα , αδέρφια του , τα οποία πέθαναν πρόωρα από πείνα και ασθένειες …
Ο μικρός Νικόλαος είχε θερμή καρδιακή σχέση με την μητέρα Του , οι Προσευχές της και η αυστηρή ανατροφή που του έδωσε , Τον Προστάτευαν από πειρασμούς και συμφορές , σιγά – σιγά μεγάλωνε , έγινε Πράος , Ήσυχος , Ευλαβής , έξυπνος και φιλομαθής ,
λόγω της μεγάλης φτώχειας της οικογένειας Του αναγκάσθηκε να Φοιτήσει στο Ενοριακό Σχολείο του χωριού Του , όπου φοιτούσαν οι άποροι , εκεί έμαθε να διαβάζει , να γράφει , να μετράει και να Μελετά τον Νόμο Του Θεού …
Όταν έγινε έντεκα ετών Ο Νικόλαος , εργάσθηκε στο κατάστημα του πλούσιου εμπόρου Χάμωφ , η μητέρα Του πέθανε και έμεινε ορφανός , στις ελεύθερες ώρες Του Μελετούσε Πνευματικά βιβλία και πήγαινε στην Εκκλησία ,
Τον διέκρινε η πραότητα , η μετριοφροσύνη και η καθαρότητα της καρδιάς Του …
Ζούσε στην περιοχή του Γιελέτς μια Μοναχή , η Θεοδώρα η οποία ήταν εκατό χρονών , Πνευματική θυγατέρα Του Οσίου Τύχωνος του Ζαντόσκ ,
οι κάτοικοι είχαν την ευλαβή συνήθεια να την συμβουλεύονται σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις τους …
Ο εργοδότης του πληροφορήθηκε ότι ετοίμαζαν ένα προξενιό , Τον έστειλε σε αυτήν να πάρει Ευλογία για το γάμο , η Γερόντισσα Του είπε , Παιδί μου πήγαινε στην Όπτινα στον Στάρετς Ιλαρίωνα και αυτός θα σου πει τι θα κάνεις ,
έτσι Ο Νικόλαος πήρε το δρόμο για την Όπτινα , Ο Στάρετς Ιλαρίων Του συνέστησε να επισκεφθεί Τον Στάρετς Αμβρόσιο …
Ο Γέροντας δέχθηκε και μίλησε μαζί Του για δύο ώρες , μετά από αυτή τη συνομιλία η ζωή Του άλλαξε , Κατ’ Οικονομία Θεού ανακάλυψε την πραγματική Του κλίση ,
Εκτελούσε κάθε Διακόνημα με πολλή υπακοή , ταπείνωση και ζήλο …
Ο Νικόλαος στις 3 Απριλίου του 1876 μ.Χ. Εκάρη Ρασοφόρος Μοναχός ,
στις 14 Μαρτίου του 1887 μ.Χ. , την Δ’ Κυριακή Των Νηστειών , Εκάρη Μικρόσχημος και έλαβε το όνομα Νεκτάριος , προς Τιμήν Του Οσίου Νεκταρίου της Λαύρας του Κιέβου …
Η είσοδος Του στο Αγγελικό Τάγμα των Μοναχών του έφερε μεγάλη χαρά , σε προχωρημένη ηλικία θυμόταν , επί ένα ολόκληρο χρόνο ένοιωθα σα να είχα φτερά στους ώμους μου ,
όσο περισσότερο ανέβαινε την Πνευματική κλίμακα , τόσο κατώτερο από ταπεινοφροσύνη θεωρούσε τον εαυτό Του , τόσο περισσότερο αισθανόταν την αναξιότητα Του …
Οι Γέροντες που έβλεπαν την Πνευματική προκοπή Του , αποφάσισαν την Χειροτονία Του σε Διάκονο , που έγινε στις 19 Ιανουαρίου του 1894 μ.Χ. από τον Επίσκοπο Ανατόλιο ,
σε Πρεσβύτερο στις 21 Οκτωβρίου του 1898 μ.Χ. από τον Επίσκοπο της Καλούγκα Μακάριο …
Ο Νεκτάριος Δίδασκε στα Πνευματικά Του παιδιά την ταπείνωση και την υπομονή , περισσότερο από όλες τις Αρετές , για την κάθαρση της ψυχής του ανθρώπου δίδασκε πως επιτυγχάνεται με την Προσευχή , έλεγε ,
όταν Ικετεύεις Τον Θεό λέγοντας , Πατέρα μου και Κύριε της ψυχής μου , Ελέησον με , Ο Θεός καθαρίζει την ψυχή σου από την αμαρτία και την κάνει Νύμφη Κυρίου και αδελφή του λόγου …
Ο Νεκτάριος Δίδασκε σε όλους την Προσευχή και Ιδιαίτερα την Ευχή Του Ιησού , όταν πλησίαζε η σοβιετική λαίλαπα , τόνιζε στα Πνευματικά Του παιδιά ,
σε αυτές τις έσχατες ημέρες είναι καιρός για Προσευχή , κατά την διάρκεια της εργασίας σας να λέτε συνεχώς την Ευχή Του Ιησού …
Στην αρχή με τα χείλη , μετά με το νου και ύστερα θα εισχωρήσει μέσα στην καρδιά σας , μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής επαναστάσεως , η Όπτινα υπέμεινε με γενναιότητα όλες τις δοκιμασίες ,
οι μέρες της Αγίας Μονής ήταν πια μετρημένες , την Κυριακή Των Βαΐων του 1923 μ.Χ. έκλεισε οριστικά …
Ο Νεκτάριος συνελήφθη και φυλακίσθηκε στο αρτοποιείο της Μονής , που είχε μετατραπεί σε φυλακή , μετά οδηγήθηκε στην φυλακή του Κοζέλσκ ,
καταδικάσθηκε χωρίς δίκη σε Θάνατο διά τουφεκισμού , μετά από διαμαρτυρίες απελευθερώθηκε στις 17 Απριλίου …
Έζησε εξόριστος σε αγρόκτημα του Πλόχινο , με διαταγή των Αρχών του καθεστώτος εξορίζεται στο χωριό Χόλμισι της επαρχίας Μπρυάνσκ , εκεί δεχόταν τους επισκέπτες και πλήθος επιστολών από απλούς ανθρώπους , αλλά και από μεγάλους Ιεράρχες ,
Ο Άγιος Πατριάρχης Τύχων Τον συμβουλευόταν διά μέσου έμπιστων ανθρώπων …
Ο Άγιος Θεός Του είχε Δωρίσει το Διορατικό Χάρισμα , όλοι Τον εμπιστεύονταν και έκαναν υπακοή στον λόγο Του ,
Ο Όσιος Νεκτάριος Κοιμήθηκε μετά από ασθένεια το 1928 μ.Χ. …
Η Είδηση της Κοιμήσεως Του διαδόθηκε αστραπιαία , χιλιάδες Πιστοί άρχισαν να συρρέουν συνεχώς από διάφορες πόλεις στο Χόλμισι ,
το 1935 μ.Χ. κλέφτες έσκαψαν τον Τάφο Του Οσίου ψάχνοντας για πολύτιμα αντικείμενα …
Έβγαλαν έξω από τον Τάφο το Φέρετρο Του , έσπασαν το κάλυμμα και αφού έψαξαν και δεν βρήκαν τίποτε ,
παράτησαν Το Λείψανο Του Οσίου Νεκταρίου στηριγμένο σε ένα δένδρο …
Μια ομάδα από εργάτες που δούλευαν δίπλα στα αγροκτήματα , έτρεξαν στο Κοιμητήριο ,
είδαν έκπληκτοι πως Ο Όσιος ήταν παρατημένος εκεί και το σώμα Του ήταν Άφθαρτο …
Επτά χρόνια μετά την Κοίμηση και την Ταφή Του , το δέρμα του είχε το χρώμα του Κεριού και τα χέρια Του ήταν ευλύγιστα και μαλακά ,
μια γυναίκα έφερε λευκό μεταξωτό ύφασμα και κάλυψε το πρόσωπο Του , έκλεισαν πάλι το Φέρετρο και Ενταφίασαν Τον Όσιο Νεκτάριο ψάλλοντας Τρισάγιο …
Στις 16 Ιουλίου του 1989 μ.Χ. πραγματοποιήθηκε η Ανακομιδή του Τιμίου Λειψάνου Του Οσίου
και η Επιστροφή Του στην Όπτινα …….
