22 Απριλίου …
Όσιος Ανανίας εκ Μαλλών Κρήτης …
Πρώτος ανακαινιστής και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Εξακουστής Μαλλών Ιεράπετρας ,
υπήρξε Ο Χατζή – Ανανίας κατά κόσμον Αντώνιος Μπαρμπεράκης …
Γεννήθηκε το 1837 μ.Χ. στις Μαλλές Ιεράπετρας από απλούς φτωχούς αλλά Θεοσεβείς γονείς , τον Ιωάννη και την Αθηνά ,
οι οποίοι μεγάλωσαν το παιδί τους εν Παιδεία και Νουθεσία Κυρίου …
Ο Αντώνιος δεν έμαθε γράμματα , από μικρός είχε έφεση στα Ιερά Γράμματα , επιθυμούσε να περιβληθεί το Αγγελικό σχήμα ,
απέφευγε κάθε σωματική απόλαυση , δεν έφαγε ποτέ κρέας , ψάρι και τυροκομικά , μόνο τα Σαββατοκύριακα και τις μεγάλες Εορτές έτρωγε λάδι …
Το Πάσχα κατέλυε οστρακοειδή , σουπιές και καλαμάρια , ήταν πάντοτε ξυπόλυτος , ντυμένος κατάσαρκα με τρίχινα και χονδρά ράσα ,
για κρεβάτι Του είχε το δέρμα ενός ζώου , συνήθως προβάτου , μαξιλάρι του μία κακόβολη πέτρα …
Συμφώνα με την Παράδοση , Ο Αντώνιος είδε στο όνειρο Του την Παναγία , του είπε ότι είναι εκεί και να ερευνήσει να βρει την Εικόνα Της ,
όταν ξύπνησε ερεύνησε στο βάθος του σπηλαίου , ανακάλυψε μία Εικόνα Της Παναγίας …
Την μετέφερε το βράδυ στο πατρικό σπίτι Του , ο πατέρας του φοβήθηκε να κρατήσει την Εικόνα , θεωρούσε ανάξιο και ακατάλληλο τον χώρο αυτό για Την Παναγία ,
είπε στον γιο του να επιστρέψει την Εικόνα στον τόπο που την βρήκε …
Ο Αντώνιος πήγαινε καθημερινά στον χώρο αυτό , άναβε Κανδήλι μπροστά στην Εικόνα , με τον πατέρα του διαμόρφωσαν το σπήλαιο σε Ναΐδριο , δέκα τεσσάρων ετών εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι , κατέφυγε στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Κάψα Σητείας ,
Εκάρη Μοναχός , ήταν Μαθητής Του Οσίου Ιωσήφ του Γεροντογιάννη , Ιδρυτού της Μονής Κάψα , ο οποίος Τον όρισε Διάδοχο Του …
Μετά τον Θάνατο Του Οσίου Ιωσήφ το 1870 μ.Χ. , Εξελέγη Ηγούμενος της Μονής , κάποιες συκοφαντίες Τον ανάγκασαν να καταφύγει στα Ιεροσόλυμα ,
έμεινε στους Αγίους Τόπους όπου είχε πάει να Προσκυνήσει τα Ιερά Προσκυνήματα , φέρει τον Τίτλο του Χατζή , που στα αραβικά σημαίνει Προσκυνητής …
Η αγάπη του για την Πατρίδα Τον έφεραν πίσω στις Μάλλες το 1877 μ.Χ. στην Εξακουστή , επιδόθηκε στο ανακαινιστικό έργο της Μονής ,
συγκαταλέγεται ανάμεσα στους δραστήριους Μοναχούς που έδρασαν τον 19ο Αιώνα μ.Χ. , ως ανακαινιστές ξεχασμένων Μοναστηριών και ως Ιδρυτές καινούργιων …
Ο Ανανίας ανακαίνισε την Εκκλησία που υπήρχε , άρχισε να οικοδομεί την καινούργια Μονή κοντά στο σπήλαιο , η αποπεράτωση των εργασιών της ανακαίνισης αναφέρεται σε Επιγραφή που σώζεται στη βάση του κωδωνοστασίου του Ναού ,
ΤΗ 21η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1882 / ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΞΑΚΟΥΣΤΗΣ / ΜΝΗΣΘΗΤΙ ΚΥΡΙΕ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΣΟΥ ΑΝΑΝΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ / ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ …
Η Φωτισμένη προσωπικότητα και η Αγιότητα Του Ανανία προσέλκυσε Μοναχούς στο Μοναστήρι , οι οποίοι πρόσφεραν την πατρική τους περιουσία ,
με αποτέλεσμα την σύντομη αποπεράτωση και επάνδρωση της Μονής …
Το 1881 μ.Χ. η Μονή αριθμούσε οκτώ Μοναχούς και δυο λαϊκούς , Ηγούμενος της Μονής παρέμεινε ως το 1895 μ.Χ. Ο Ανανίας ,
προσπάθησε με τα πλούσια Διοικητικά Του χαρίσματα να αποκτήσει το Μοναστήρι πόρους για να μπορέσει να επιβιώσει , η σπουδαία πορεία του Μοναστηριού διακόπηκε με το ξεκίνημα του 20ου Αιώνα μ.Χ. …
Η Μονή αποφασίστηκε να διαλυθεί σύμφωνα με τον καταστατικό Νομό της Κρητικής Πολιτείας 276 / 1900 της εν Κρήτη Ορθοδόξου Εκκλησίας , οι δέκα Μοναχοί μετατέθηκαν στην Μονή Φανερωμένης το 1903 μ.Χ. ,
Ο Ηγούμενος με όλη την Αδελφότητα των Μοναχών επανήλθαν στον αγαπημένο τους τόπο , την Μονή της Μετανοίας τους …
Ο Όσιος Ανανίας Κοιμήθηκε Οσιακά τη νύκτα του Πάσχα , στις 22 Απριλίου του 1907 μ.Χ. , την ώρα της Τελετής της Αναστάσεως Του Κυρίου ,
στην συνείδηση όσων Τον γνώρισαν από κοντά ήταν ένας Άγιος , η φήμη του φτάνει ως τις ημέρες μας …
Διατηρείται ζωντανή στους κατοίκους της περιοχής Ιεράπετρας και Βιάννου , εκτός του Χαρίσματος της Ιάσεως ασθενών ,
ήταν Προικισμένος από Τον Θεό με το Προορατικό Χάρισμα , Βοήθησε πολλούς Πιστούς να Μετανοήσουν …
Τα Λείψανα Του Αγίου Ανανία μετά την Εκταφή Αποπνέουν Άρρητη Ευωδία ,
Επιτελούν Θαύματα σε όσους με Πίστη επικαλούνται την Βοήθεια Του …
Μετά τον Θάνατο Του Οσίου Ανανία η Μονή γνωρίζει περίοδο παρακμής , ο βασικός πόλος έλξεως των Προσκυνητών δεν βρίσκεται πια στη ζωή ,
το 1920 μ.Χ. αριθμούσε μόλις τέσσερεις Μοναχούς , το 1935 μ.Χ. η Μονή διαλύεται και άρχισε η ερήμωση της …
Ο Οργανισμός Διαχειρίσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας πώλησε στην τότε Κοινότητα Μαλλών όσα κτήματα είχαν απομείνει , κατά το διάστημα της Γερμανό Ιταλικής Κατοχής τα Κελιά λεηλατήθηκαν και ερημώθηκαν ,
δεν καταστράφηκαν μόνο το Παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος , αλλά και το Καθολικό της Μονής και το Κελί του Ιερομονάχου π. Ιωακείμ Χατζάκη , που πήγαινε τακτικά για να Λειτουργεί στο Μοναστήρι …….
