24 Οκτωβρίου …
Άγιος Σενώχ της Τουρώνης ο Ιαματικός …
Ο Όσιος Σενώχ , 576 μ.Χ. , είναι ένας αρχαίος Ορθόδοξος Άγιος της Δύσης , Γαλατία , Γαλλία , γεννήθηκε στην περιοχή του Πικταβίου , που λεγόταν Θεϊφαλία , σημερινό Πουατιέ της Γαλλίας …
Πίστεψε στον Χριστό , έγινε Κληρικός και Ίδρυσε ένα Μοναστήρι στην περιοχή της Τουρώνης , εκεί βρήκε κάποια αρχαία ερείπια και έκτισε επάνω τους νέα οικοδομήματα , βρήκε επίσης και ένα Ναό , όπου Προσευχήθηκε Ο Άγιος Μαρτίνος , τον επισκεύασε με φροντίδα και έστησε σε αυτόν μία Αγία Τράπεζα , σε ειδικό χώρο για να Τοποθετηθούν Λείψανα Αγίων , κάλεσε τον Επίσκοπο για να τον εγκαινιάσει …
Πήγε ο Μακάριος Επίσκοπος Ευφρόνιος , μετά τα εγκαίνια της Αγίας Τραπέζης Τον Σενώχ Χειροτόνησε Διάκονο , όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία θέλησαν να τοποθετήσουν την Λειψανοθήκη στον καθορισμένο χώρο , όμως διαπίστωσαν ότι ήταν μακρύτερη από ότι έπρεπε και ήταν αδύνατο να χωρέσει , Τότε ο Διάκονος γονάτισε και Προσευχήθηκε μαζί με τον Αρχιερέα , με δάκρυα και Ικεσίες έλαβε αυτό που ζήτησε , Ω του Θαύματος , ο χώρος διευρύνθηκε με Θεία Δύναμη , η Λειψανοθήκη μίκρυνε ώστε να χωρέσει εκεί άνετα …
Ο Σενώχ υπηρετούσε με προθυμία Τον Θεό , στην αρχή ζούσε με μεγάλη Εγκράτεια στην τροφή και στο νερό , τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ο κόπος της Εγκράτειας του Αυξανόταν περισσότερο , έτρωγε μόνο ψωμί από κριθάρι , έπινε μόνο νερό και μάλιστα όχι περισσότερο από τετρακόσια γραμμάρια την ημέρα …
Υπέμενε το κρύο του χειμώνα ανυπόδητος , φορούσε σιδερένιες αλυσίδες στα χέρια , τα πόδια και το λαιμό του , για να ζήση Αυστηρή Ερημική ζωή , έφυγε από την θέα των Αδελφών του , κλείστηκε σε ένα μικρό κελί , όπου Προσευχόταν ημέρα και νύκτα , με Αγρυπνίες και Δεήσεις χωρίς να επιτρέπει στον εαυτό του κανένα περισπασμό …
Συχνά οι Πιστοί του έδιναν χρήματα , αλλά Αυτός προτιμούσε να γεμίζει τα βαλάντια των φτωχών αντί να τα βάζει σε κρυψώνες , ενθυμούμενος τον Λόγο Του Κυρίου , Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης , όπου γαρ εστιν ο θησαυρός υμών , εκεί έσται και η καρδία υμών , ότι του έδιναν το μοίραζε για τις ποικίλες ανάγκες των φτωχών, έχοντας τον νου του μόνο στον Θεό , κατά την διάρκεια της ζωής του ελευθέρωσε από τον ζυγό της δουλείας και το βάρος των χρεών περισσότερους από διακόσιους δυστυχείς , Ο Σενώχ ήταν Ασκητικός και είχε το Χάρισμα να Θεραπεύει τους αρρώστους …
Με την Άσκηση προόδευσε στην Αγιότητα , άρχισε σιγά – σιγά να υπεισέρχεται η κενοδοξία , όταν βγήκε από το κελί του , πήγε με πολλή υπεροψία να επισκεφθεί τους γονείς του στην περιοχή του Πικταβίου , επέστρεψε φουσκωμένος από υπερηφάνεια , κοιτούσε να ικανοποιεί μόνο τον εαυτό του , όταν τον επιπλήξανε οι άλλοι Μοναχοί , άκουσε όσα του είπανε για τους κενόδοξους , ότι εκδιώκονται από την Βασιλεία Του Θεού , καθαρίστηκε τελείως από την κενοδοξία και τόσο ταπείνωσε τον εαυτό του , ώστε δεν έμεινε μέσα του η παραμικρή ρίζα υπερηφάνειας , πράγμα που το Ομολόγησε λέγοντας , τώρα νοιώθω την Αλήθεια των Λόγων Του Αποστόλου ο καυχώμενος , εν Κυρίω καυχάσθω …
Ο Κύριος Επιτελούσε μέσω Αυτού πολλά Θαύματα στους αρρώστους , αλλά εκείνος έλεγε πως ήθελε να μείνει στο εξής έγκλειστος , ώστε να μην τον βλέπει άνθρωπος , οι Μοναχοί τον συμβουλεύσανε να μην υποβληθεί μονίμως σε τέτοιο εγκλεισμό , αλλά μόνο κατά το διάστημα από την Κοίμηση Του Αγίου Μαρτίνου μέχρι την Εορτή των Χριστουγέννων και κατά την Τεσσαρακοστή προ του Πάσχα , οπότε και οι Πατέρες ορίζουν να ασκούν μεγαλύτερη Εγκράτεια , ενώ τον υπόλοιπο καιρό να θέτει τον εαυτό του στην διάθεση των αρρώστων …
Άκουσε την συμβουλή τους και έκανε Υπακοή στα Λόγια τους , Θεράπευσε πολλούς που υπέφεραν κάνοντας επάνω τους το σημείο του Σταυρού , σε άλλους που βασανίζονταν από κάποιους αδυσώπητους δαίμονες , όταν ακουμπούσε τα χέρια του επάνω τους φυγαδεύονταν οι δαίμονες και ανακτούσαν την διανοητική τους Υγεία , Θεράπευε με το Χέρι Του Θεού από διάφορες αρρώστιες , αν ήταν φτωχοί τους έδινε με χαρά τροφή και ρούχα , ήταν περιβόητος στον Λαό για τα Θαύματα του , σε ηλικία σαράντα περίπου ετών , προσβλήθηκε από ελαφρό πυρετό που τον κράτησε στο κρεβάτι τρία χρόνια …
Ο Όσιος Σενώχ Παρέδωσε το Πνεύμα του στον Θεό , Κοιμήθηκε εν ειρήνη το 576 μ.Χ. , στην Κηδεία του συνέρρευσε Πλήθος Χριστιανών που είχαν Ευεργετηθεί , Θρηνώντας έλεγαν , σε ποιον μας αφήνεις Άγιε Πατέρα , Επιτελούσε συχνά Θαύματα , Χαρακτηριστικό Θαύμα έγινε τριάντα ημέρες μετά την Κοίμηση του , ενώ τελείτο Θεία Λειτουργία στον Τάφο του , ένας άρρωστος λεγόμενος Καϊδούλφος πλησίασε για να ζητήσει ελεημοσύνη , μόλις Προσκύνησε το κάλυμμα Του Αγίου που απλωνόταν στον Τάφο , Ανέκτησε την υγεία των ποδιών του …….
Απολυτίκιο …
Ταῖς τῶν δακρύων σου ροαῖς , τῆς ἐρήμου τὸ ἄγονον ἐγεώργησας καὶ τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς , εἰς ἑκατὸν τοὺς πόνους ἐκαρποφόρησας καὶ γέγονας φωστὴρ τῇ οἰκουμένῃ , λάμπων τοῖς θαύμασιν , Ὅσιε Πατὴρ ἡμῶν Σενώχ , Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ …….








