11 Οκτωβρίου …
Όσιος Γερμανός ο Αγιορείτης ο Μαρουλής …
Γερμανέ , ἀφάτου ὑπακοῆς κέρας , ἡγίασας Ἄθωνα ἱδρώτων ῥείθροις …
Ο Όσιος Γερμανός γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1252 μ.Χ. από φιλάνθρωπους , ευκατάστατους , Ευσεβείς και πολύτεκνους γονείς , ήταν ο τρίτος από τα οκτώ τέκνα των γονέων του …
Τον κατά κόσμο Γεώργιο από μικρό τον διέκρινε ευταξία τις και σύννοια θαυμαστή , Αγάπησε υπέρμετρα την ησυχία , την Προσευχή , την Άσκηση , τη Νηστεία , την Αγρυπνία , την Κατάνυξη , την φιλαδελφεία και φιλοπτωχία …
Ο Ένθεος και Ενάρετος Βίος του διακρινόταν με την απαθή στάση του , την πραότητα , την υπομονή του στην σκληρή και άπρεπη στάση των ζωηρών συμμαθητών του απέναντι του στο σχολείο …
Στους ταλαιπωρημένους εργάτες των κτημάτων τους συμπεριφερόταν με ιδιαίτερη στοργή , όταν τους είδε κάποτε καταϊδρωμένους και αποκαμωμένους , τους είπε να διακόψουν την εργασία και να αναπαυθούν , ο πατέρας του τον επιτίμησε , κατά βάθος χάρηκε για τα φιλάνθρωπα αισθήματα του Ενάρετου παιδιού του …
Οι γονείς του σκέπτονταν να τον νυμφεύσουν , αυτός δεν ήθελε κανένα σύνδεσμο με τον μάταιο κόσμο , γιατί ετοιμαζόταν για μόνιμη αναχώρηση , πήγε από το Άγιον Όρος στη Θεσσαλονίκη το 1270 μ.Χ. , στον Ενάρετο Αγιορείτη Γέροντα Ιωάννη , που κατοικούσε σε κελί …
Εκάρη Μοναχός από τον Γέροντα του , από Γεώργιος ονομάσθηκε Γερμανός , Διακρίθηκε για την υπεράνθρωπη Άσκηση του και την πρόθυμη υπακοή του …
Ο Γερμανός θαυμαζόταν από τον γηραιό Γέροντα του , γιατί παρά το βάρος που σήκωνε πήγαινε το μακρύ και δύσκολο δρόμο από το κελί τους στο Βατοπέδι αγόγγυστα και ευχάριστα , αλλά και όταν δοκιμάσθηκε ενώπιον πάντων των Βατοπαιδινών Μοναχών , υπέμενε γενναία προς διδασκαλία και εντυπωσιασμό όλων για την Αρετή του , που τόσο πρόθυμα Ασκούνταν στην ταπείνωση και την υπακοή …
Μετά την Μαρτυρική τελείωση του προσφιλούς του Γέροντα , Ο Γερμανός αναχώρησε για τις Καρυές , κατόπιν για τα όρια της Μεγίστης Λαύρας , υποτάχθηκε στον Γέροντα Ιώβ , που Ασκήτεψε στο σπήλαιο της Παναγίας κοντά στην Μεγίστη Λαύρα …
Αργότερα ο Ιώβ ανέλαβε την Ηγουμενία της Μεγίστης Λαύρας , προς το τέλος της ζωής του δέχθηκε ως υποτακτικό του τον ανάπηρο Ιωαννίκιο , τον όποιο έσωσε από βέβαιο θάνατο με την Προσευχή του …
Σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών μετά από ασθένεια , Ο Όσιος Γερμανός Προσευχόμενος θα Αναπαυθεί στον Κύριο , Έζησε με Υπακοή , Άσκηση και Προσευχή , για αυτό και Χαριτώθηκε από Τον Θεό …….
Απολυτίκιο …
Θεσσαλονίκης τὸν γόνον καὶ τοῦ Ἄθω τὸ καύχημα , ὑπακοῆς ἀκράδαντον στῦλον καὶ ἀσκήσεως ἔλαιον , Γερμανὸν τὸν θεῖον οἱ πιστοί , τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἐκτενῶς , ἀπαθείας γὰρ τὸ ῥεῖθρον καὶ προοράσεως τὸν κρήνην ἀναδείξαντα , δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ , δόξα τῷ σὲ κρατύναντι , δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦπᾶσιν ἰάματα …….
