18 Σεπτεμβρίου…
Ο Όσιος Ρωμύλος της Ραβάνιτσας…
Ο Όσιος Ρωμύλος γεννήθηκε το 1300 μ.Χ. , στην παραδουνάβια πόλη Βιδίνιο από Ευσεβείς γονείς , είχε πατέρα Έλληνα και μητέρα Βουλγάρα , κατά το Άγιο Βάπτισμα ονομάσθηκε Ράϊκος …
Από την παιδική του ηλικία έδειχνε πόθο για μάθηση , οι Διδάσκαλοι του θαυμάζοντας την σοφία και την σύνεση του , τον αποκαλούσαν Παιδαριογέροντα , όταν ανδρώθηκε για να αποφύγει τον γάμο που σκέπτονταν οι γονείς του , έφυγε κρυφά σε Μοναστήρι της επαρχίας του Τιρνόβου , εκεί μετά την κανονική Δοκιμασία , Εκάρη μικρόσχημος με το όνομα Ρωμανός , Διακονούσε με Ευλάβεια στον Ναό ως Εκκλησιαστικός …
Την εποχή εκείνη , Ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης αναχώρησε με τους Μαθητές του από το Άγιον Όρος , εγκαταστάθηκε στα Παρόρια σημερινή Στράντζα , στα Βουλγαρικά σύνορα , Ο Ρωμανός άκουσε για τον Διδάσκαλο της νοερής Προσευχής και του Ησυχαστικού Βίου , ζήτησε Ευλογία από τον Ηγούμενο να τεθεί υπό την καθοδήγηση του , μαζί του πήρε τον Αδελφό του Ιλαρίωνα …
Ο Όσιος Γρηγόριος τούς δέχθηκε με πολλή χαρά , καθώς Ο Ρωμανός ήταν δυνατός , με ισχυρή κράση , του ανέθεσε τις βαρύτερες και κοπιαστικότερες υπηρεσίες , τις οποίες εκτελούσε με απόλυτη υπακοή , μετέφερε ξύλα και πέτρες από το όρος , νερό από το ποτάμι που έρεε στους πρόποδες , έφτιαχνε τον πηλό για τις οικοδομές , παράλληλα Διακονούσε στο μαγειρείο και στο ζυμωτήριο της Μονής , είχε την φροντίδα των ασθενών αδελφών , του ανατέθηκε επίσης η περιποίηση ενός ηλικιωμένου Μοναχού ασθενούς και θυμώδους , ο οποίος ένεκα των ασθενειών του , έπρεπε να τρώει μόνο φρέσκα ψάρια …
Ο Ρωμανός υπηρετούσε τον σκληρό εκείνο Γέροντα , με θαυμαστή πραότητα και μακροθυμία , για τις ανάγκες ψάρευε στο ποτάμι , τον χειμώνα που τα νερά ήταν παγωμένα , έσπαγε τους πάγους , με τα πόδια γυμνά στο ψυχρότατο νερό και ψάρευε με την απόχη , με τον τρόπο αυτό γινόταν Μάρτυς κατά προαίρεσιν , καθώς θυσίαζε την ζωή του , κάθε στιγμή υπέρ της Αγάπης του Πλησίον …
Με τον θάνατο του ασθενούς Γέροντος και Του Οσίου Γρηγορίου , όλοι τον αποκαλούσαν Καλορωμανό , υποτάχθηκε μαζί με τον Ιλαρίωνα σε άλλον Γέροντα , οι ληστές που λεηλατούσαν τα μέρη εκείνα και κατατυραννούσαν τους Μοναχούς , τους ανάγκασαν να αναχωρήσουν στην Στάρα Ζαγορά της Βουλγαρίας …
Όταν Κοιμήθηκε ο Γέροντας τους , Ο Ρωμανός υποτάχθηκε στον Ιλαρίωνα , επειδή ήταν ο μεγαλύτερος στην ηλικία , ο Τσάρος των Βουλγάρων Ιωάννης Αλέξανδρος κατεδίωξε τους ληστές , τότε επέστρεψαν στην ερημική ησυχία των Παρορίων , για να συνομιλούν με Τον Θεό δια της Νοερής Προσευχής …
Με τις Αρετές και την Αδιάλειπτη Ευχή , Αξιώθηκε να Λάβει από Τον Θεό πολλά Χαρίσματα , ιδιαίτερα το Χάρισμα των αειρόων δακρύων , με την Ευλογία του Ιλαρίωνος αποσύρθηκε σε τέλεια Μόνωση , για να εντρυφά απερίσπαστος στις Θείες θεωρίες , έζησε πολλά χρόνια κατ’ αυτόν τον τρόπο , Εκάρη Μεγαλόσχημος με το όνομα Ρωμύλος …
Οι Τούρκοι σε επιδρομές τους κατέστρεψαν το Μοναστήρι , τότε Ο Ρωμύλος με τον Μαθητή του Γρηγόριο κατέφυγαν στο Άγιον Όρος , όπου εγκαταστάθηκαν στα Μελανά , κοντά στην Μεγίστη Λαύρα , οι Αγιορείτες Μοναχοί σύντομα αναγνώρισαν τις Αρετές του , τον επισκέπτονταν χάριν ψυχικής ωφελείας , διέκοπταν όμως την αγαπημένη του ησυχία , έτσι αναγκάσθηκε να αναχωρήσει σε απομονωμένο Κελί , στους πρόποδες του Άθωνος …
Εκείνη την εποχή μετά την ήττα του σερβοβουλγαρικού Στρατού , του Ιωάννη Ούγγλεση από τους Οθωμανούς και τον θάνατο του στην μάχη του Έβρου στη Μαρίτσα το 1371 μ.Χ. , ακολούθησε η εισβολή των ατάκτων οθωμανικών στρατευμάτων , στη Θράκη και στη Μακεδονία , πολλοί Μοναχοί φοβούμενοι την γενική ανασφάλεια των καιρών , έφυγαν από το Άγιον Όρος …
Ο Ρωμύλος αναχώρησε για την Αυλώνα της Αλβανίας , στο διάστημα που έμεινε εκεί , διόρθωσε τα διεστραμμένα ήθη των κατοίκων , τους Δίδαξε την Ορθή Πίστη , διότι είχαν απομακρυνθεί πολύ από τον Χριστιανισμό …
Ποθώντας όμως την ησυχία , απομακρύνθηκε στην Μονή Της Θεοτόκου , στην Ραβάνιτσα της Σερβίας , ο τόπος αυτός υπήρξε η τελευταία επίγεια διαμονή του , Ο Όσιος Ρωμύλος απήλθε προς Τον Κύριο το 1375 μ.Χ. …
Ο Τάφος στον οποίο οι Μαθητές του Ενταφίασαν το σώμα του , Αναδίδει Άρρητη Ευωδία , Επιτελούνται δε πολλά Θαύματα και Ιάσεις στους προσερχόμενους με Πίστη …….
Απολυτίκιο …
Ἐκ νεότητος , σοφέ , ἐπιμελῶς ἀσκήσας , τοῦ Χριστοῦ τὸν ζυγὸν ὑπεῖλθες τὸν ἐλαφρόν καὶ τὸν ἐχθρὸν κατέβαλες ἀσκήσει , Ὅσιε , ὅθεν οὐράνια δῶρα ἐδέξω παρὰ Θεοῦ , Ρωμύλε θεομακάριστε , πρεσβεύων ἐκτενῶς τῷ Κυρίῳ , ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
